του Άρη Βατάλη
μέλος
ΔΑΚΕ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ
Η 2η ΜΑΗ του 2010 αποτελεί πλέων την πιο «μελανή» σελίδα της Νεότερης ιστορίας της Ελληνικής κοινωνίας και της εργατικής τάξης. Είναι μια μέρα «Κοινωνικού πένθους» για τα όνειρα και τις ελπίδες, που σβήνουν από τη γενιά των Ελλήνων. Τα μέτρα τα οποία ανακοίνωσε η κυβέρνηση γυρνάνε τη χώρα στην δεκαετία του 50 αναγκάζοντας τους πολίτες της να ζήσουν έναν εργασιακό μεσαίωνα, μέσα σε συνθήκες φτώχειας, ανέχειας και κοινωνικής εξαθλίωσης.
΄΄Κλαίγοντας κάθε βράδυ΄΄ και ΄΄εμφανώς ζορισμένος με επιχείλιο έρπητα΄΄, για τα επώδυνα μέτρα που αναγκάζετε!! να επιβάλει ο Γ. Παπανδρέου, ανακοίνωσε σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας από την ΕΕ και το ΔΝΤ ύψους 110 δισεκατομμυρίων ευρώ με αντίτιμο μια “θεραπεία” πρωτοφανούς λιτότητας. Προβαίνει σε ένα «πακέτο» το οποίο ως προχθές το απέκλειε ως επιζήμιο και αχρείαστο. Παίρνει δραστικά μέτρα περιστολής, πολύ χειρότερα από όσα ήδη πάρθηκαν και τα οποία ως προχθές κρίνονταν απολύτως “επαρκή”. Όλα αυτά χωρίς καμία διαβούλευση με την κοινωνία, με τους φορείς της και τα συνδικάτα.
Ο πρωθυπουργός και οι μαθητευόμενοι ΄΄μάγοι΄΄ του υπουργικού συμβουλίου διαβεβαίωναν ότι το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης επαρκεί πλήρως για φέτος. Επιβάλουν τώρα νέα μέτρα πολύ πιο δραστικά, με νέες αυξήσεις εμμέσων φόρων και Φ.Π.Α. και νέες περικοπές αμοιβών στο δημόσιο και τις συντάξεις. Επιβάλουν ΄΄πακέτο σωτηρίας΄΄, μείωσης των εισοδημάτων και των περιουσιών, της τάξης του 30% με 40%, κατά μέσο όρο.
Τα νέα μέτρα επηρεάζουν δραματικά την κατανάλωση και θα βάλουν λουκέτο σε χιλιάδες επιχειρήσεις, μηδενίζοντας την ανάπτυξη οι οποία θα οδηγήσει σε μια πολυετή ύφεση και θα αυξήσει κατακόρυφα την ανεργία και θα οδηγήσουν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους σε εργασιακό ΄΄μεσαίωνα΄΄.
Οι επόμενες γενιές θα αναγκαστούν να ζήσουν σε συνθήκες οικονομικής και κοινωνικής ανέχειας, με λιγοστές ελπίδες να βρουν μια θέση στην αγορά εργασίας.
Με το ΄΄πακέτο σωτηρίας ΔΝΤ΄΄, όλες οι κοινωνικές ομάδες (εργαζόμενοι, ο συνταξιούχοι, άνεργοι) καλούνται για αρκετά χρόνια να ζήσουν μέσα στην φτώχεια, στην ανασφάλεια και στην αβεβαιότητα για το αύριο. Οι στρατιές ανέργων που θα δημιουργηθούν από τις επικείμενες απολύσεις σε Δημόσιο, Ιδιωτικό τομέα και στις ΔΕΚΟ από την απελευθέρωση των απολύσεων και την καθιέρωση συμβάσεων ατομικών συμβάσεων και ελαστικού ωραρίου. Θα μετατρέψουν την γενιά των 700 ευρώ σε γενιά των 500 ευρώ. Η Ελλάδα θα μετατραπεί σε μια χώρα δίχως αύριο για όλους τους πολίτες, για τους νέους, για τα παιδιά της.
Η συνταγή ΔΝΤ που ήταν προσωπική επιλογή του Γ. Παπανδρέου, ήταν τελικά το πιστόλι που στόχευε των Ελληνικό λαό. Ήταν το Αμερικάνικο όπλο με Ελληνικό δάχτυλο στην σκανδάλη. Αυτό του Πρωθυπουργού. Ο τραυματισμένος Ελληνικός λαός γρήγορα θα οδηγηθεί στην αγκαλιά του Αμερικάνικου Νοσοκομείου.
Ξανά πίσω!! Τέρμα η Ευρώπη και το όραμα της κοινωνικής ανεξαρτησίας.
Με περισσή υποκρισία ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός οικονομίας, με αβανταδόρους τα επιχειρηματικά συμφέροντα και τα προσκείμενα ΜΜΕ αποκρύπτουν από τους Έλληνες ότι από το συνολικό πακέτο των 110 δισ. ευρώ, τα 10 δισ. ευρώ θα τροφοδοτήσουν το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, το οποίο μαζί με το ελληνικό σχέδιο για την ενίσχυση της ρευστότητας ύψους 28 δισ. ευρώ, στοχεύει στην διασφάλιση της κεφαλαιακής επάρκειας του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.
Με περισσή υποκριτικότητα άλλα έταξαν στον Ελληνικό λαό προεκλογικά και άλλα επιβάλουν.
Πραγματικό ρεσιτάλ ψευτιάς από κακούς ηθοποιούς.
Δεν είναι τυχαίο ότι πρωτοκλασάτα ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΑ στελέχη (Παναγιωτακόπουλος) ασκούν κριτική, αντιδρούν και ρωτούν με φράσεις όπως:
«Τους τελευταίους επτά μήνες όλοι οι Έλληνες παρακολουθήσαμε έκπληκτοι την εξέλιξη ενός δράματος.
-Στο ρόλο του θύματος οι πολίτες που το μόνο που θέλησαν, το μόνο που θέλουν, είναι μια δίκαιη ζωή με αξιοπρέπεια.
-Φτώχεια, ανισότητα, ανυποληψία και περιορισμένη κυριαρχία εγκαινιάζει η χώρα μας με τη σύμβαση που υπογράφει με το Δ.Ν.Τ.
-Οι περικοπές μισθών και συντάξεων κινούνται στα όρια της συνταγματικής νομιμότητας με αποτέλεσμα να αμφισβητείται το δημοκρατικό μας καθεστώς.
-Απαιτείται πλέον σοβαρή συζήτηση ικανά και άξια πρόσωπα για να εξέλθει η χώρα απ’ την κρίση.
-Ο νέος στόχος είναι ξανά η Εθνική Ανεξαρτησία και η Λαϊκή Κυριαρχία. Τέρμα οι πειραματισμοί.»
Τολμούν και προτείνουν:
«Ο νέος στίβος είναι οι δρόμοι.
-Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα.»
Συμβιβασμός ή Αντίδραση θα ΄λεγα εγώ!!
Αλήθεια τα στελέχη της ΠΑΣΚΕ συμφωνούν ή διαφωνούν με όλα αυτά; Θα αντιδράσουν πότε και πώς;
Για δυο (2) ρυθμίσεις της ΄΄Πετραλιά΄΄, χάλασε ο κόσμος, ξεσηκώσαμε την χώρα κάνοντας δεκαεπτά (17) ημέρες Απεργία.
Τώρα τι θα κάνουμε; Ακόμη να αντιδράσει το Ελληνικό ΠΑΣΚΕ-κρατούμενο συνδικαλιστικό κίνημα (όταν τα Ευρωπαϊκά συνδικάτα αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες επαφών στην Ε.Ε. και φωνάζουν πως άδικα πληρώνουν οι Έλληνες μισθωτή την κρίση).
Περιγράφουμε και κατηγορούμε με ανακοινώσεις και δηλώσεις Παναγόπουλου στην τηλεόραση.
Στο τέλος θα εξαντλήσουμε την αγωνιστικότητα μας με μια 24ωρη απεργία της ΓΣΕΕ.
Πιστολιές στον Αέρα!!
Άραγε υπάρχει ελπίδα; Υπάρχει!!
Ο αγώνας των απλών εργαζόμενων, των υγειών συνδικαλιστικών στελεχών των παρατάξεων και ιδιαίτερα της ΔΑΚΕ στην οποία πάντα βασίζονταν οι εργαζόμενοι και στην οποία ελπίζουν.
