του παπαδάσκαλου
Κωνσταντίνου Ι. Κώστα
Η Κοινότητα Πιτροφός της νήσου Άνδρου είναι η γενέτειρα του αείμνηστου Επισκόπου Διονυσίου Λ. Ψαριανού, Μητροπολίτου Σερβίων και Κοζάνης για πάνω από 40 χρόνια.
Τις μέρες αυτές ο Πιτροφός, που αριθμεί 305 κατοίκους, τίμησε το άξιο τέκνο του, στήνοντας εκεί την προτομή του αείμνηστου Μητροπολίτου Διονυσίου. Είναι μια πρωτοβουλία που τιμά πρώτα απ’ όλα τους ίδιους τους εμπνευστές της και κατ’ επέκταση ολόκληρη την Κοινότητα Πιτροφού και όλο το νησί. Μπράβο στην Άνδρο.
Διαβάσαμε την είδηση στον Τύπο, είδαμε σε φωτογραφία την προτομή και ομολογουμένως συγκινηθήκαμε. Για τόσα πολλά χρόνια ήταν ο Επίσκοπός μας και γνωρίσαμε από κοντά την πολυτάλαντη προσωπικότητά του, το ανυπότακτο-σε ολοκληρωτικές μεθοδεύσεις-ήθος του εκκλησιαστικού ανδρός, την βαθειά θεολογική και εκκλησιολογική ρεαλιστική Παιδεία, την πλούσια μουσική ευρωπαϊκή και εκκλησιαστική κατάρτιση. Ο Επίσκοπος Διονύσιος Ψαριανός είναι αυτός που αποκάλεσε τον Μητροπολίτη Περγάμου Ιωάννη Ζηζιούλα ‘’κράτιστο των θεολόγων’’ και είναι αυτή η φράση που θα θέλαμε εμείς – μικροί όντες – να απευθύνουμε από τούτη εδώ τη στήλη στον ίδιο. Θυμάμαι μια φράση από το λόγο του Μητροπολίτου Περγάμου Ιωάννη στην εξόδιο Ακολουθία του Μητροπολίτου Διονυσίου στον Άγιο Νικόλαο της Κοζάνης, που είπε: ‘’ουχί ο τόπος, αλλ’ ο τρόπος’’, θέλοντας να δείξει πως οι αληθινοί Ηγέτες αναδεικνύονται από τον ‘’τρόπο’’ και όχι από τον ‘’τόπο’’. Θεωρούμε και τις δύο φράσεις των δύο ανδρών, του ενός προς τον άλλον, ως πολύ σημαντικές, που υπογραμμίζουν λακωνικά και με σοφία την αξία και τα χαρίσματά τους, αφού η αξία ενός λόγου αποχτά μεγαλύτερο ειδικό βάρος από το πρόσωπο που τον λέει.
Η πόλη της Κοζάνης έχει ήδη τιμήσει (και πολύ σωστά) με ανδριάντα τον Μητροπολίτη Ιωακείμ, τον πνευματικό ηγέτη του ΕΑΜ, όπως αναγράφεται και στην επιγραφή. Νομίζω ότι ήρθε τώρα η σειρά, μετά την τιμή της γενέτειρας του Μητροπολίτου Διονυσίου προς το πρόσωπό του, να τιμήσει η Κοζάνη με προτομή τον Επίσκοπο και Μητροπολίτη Σερβίων και Κοζάνης Διονύσιο Ψαριανό. Η προτομή του, η πλούσια βιβλιοθήκη του, τα βιβλία του, ο δωρικός λόγος του, αλλά και ο τάφος του στη γη της Κοζάνης, στη γη της Μακεδονίας, θα αποτελούν για τις επόμενες γενιές την ευκαιρία για μελέτη και προσέγγιση μιας θεολογίας και μιας εκκλησιολογίας, που οδηγεί πέρα από τον στενάχωρο ηθικισμό του εισαγόμενου πιετισμού και της μοιρολατρίας και μας πηγαίνει στις πηγές του ήθους των μαρτύρων και των οσίων, στη συνάντησή μας με το ‘’υπέρ παν όνομα’’ του Ιησού Χριστού, όπως σημειώνει και ο ίδιος στον Μικρό Συναξαριστή του.
