Όταν οι πολίτες αντιλαμβάνονται πως αυτά που συμβαίνουν δεν αντιμετωπίζονται σοβαρά από τους πολιτικούς, η υπομονή τους εξαντλείται και αυτό σίγουρα έχει συνέπειες για το πολιτικό σύστημα.
Γυρίζοντας πίσω στον χρόνο και βρεθούμε στην 10ετία του 1980, θα δούμε την «τροχιά» μιας άλλης Ελλάδας. Όλα τότε χόρευαν σε ρυθμούς «αλλαγής»και οι επιδοτήσεις των Ευρωπαικών ταμείων δίναν την αίσθηση ότι βιώναμε μια μακρά περίοδο «παχέων αγελάδων». Χρήματα όμως που σπαταλήθηκαν προς άγραν ψήφων και άλλες τινές υποθέσεις, αντί να επενδυθούν σε έργα υποδομής.
Η τότε ΕΟΚ ήταν το όραμα του Κων/νου Καραμανλή, το οποίο αν δεν πετύχαινε, η Ελλάδα σήμερα δεν θα διέφερε από χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Με παρόν και μέλλον χλωμό!
Ο Κων/νος Καραμανλής με την ένταξη στην ΕΟΚ έδειξε τον δρόμο της προόδου, με αρχικό όραμα αρραβώνα (σύνδεση) και πιστεύοντας πως ο γάμος ΕΟΚ- Ελλάδας (πλήρης ένταξη)θα ήταν εφικτός.
Είχε να παλέψει όμως με την εσωτερική αντίδραση όλης σχεδόν της αντιπολίτευσης και κυρίως της αξιωματικής.H ώσμωση όμως των πολλαπλών επιδοτήσεων μετά το «81, ίσως ήταν αυτό που έκαμψε τις αντιδράσεις αυτών που τοποθετούσαν την ΕΟΚ στο «συνδικάτο του εγκλήματος». Έτσι παραμείναμε στην τότε ΕΟΚ με τα αερο-πανό να θυμίζουν την προηγούμενη θέση τους, όπως και τα μεγάλα λόγια για τις ΗΠΑ-Βάσεις που «φεύγανε» μένοντας!Οι εξελίξεις όμως στον Ευρωπαϊκό δρόμο αποτελούσαν μονόδρομο που δικαίωσαν στην πορεία όχι μόνον τον Κων/νο Καραμανλή, αλλά ολόκληρο το ύφασμα που είχε χρώμα γαλάζιο.
Χρόνια πολλά πέρασαν από τότε, για να φτάσουμε στο 2004 και 2007, όπου η ΝΕΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ του Κώστα Καραμανλή, να προσπαθεί να φέρει την άλλη «αλλαγή».
Μια Αλλαγή σε νοοτροπία και ήθος, ξεφεύγοντας από την πεπατημένη των «παγιωμένων συμμάχων» και ανοίγοντας νέους ορίζοντες στην χώρα της κόκκινης αρκούδας, που τώρα έχει για ηγέτη της τον Βλ.Πούτιν.
Μια Αλλαγή που δεν θα ευχαριστούσε τους Αμερικάνους όταν καταρρίπτονταν ελικόπτερα μας με Έλληνες αξ/κους, δεν θα αποδεχόταν εκβιασμούς στις διεκδικήσεις των Ιμίων, δεν θα αποδεχόταν τον εκτουρκισμό της Κύπρου με το σχέδιο Ανάν, δεν θα απέσυρε τους S300 από την Κύπρο με απαίτηση των ΗΠΑ κ.λ.π.
Η ΝΕΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ σηματοδότησε πολιτική «ανατροπής» σε δεδομένα και παγιωμένες πρακτικές άλλων εποχών. ΜΙΑ ΝΕΑ εποχή που άνοιγε νέους ορίζοντες, χωρίς συμβιβασμούς και καθιστώντας την Ελλάδα «κόμβο» ενεργειακό με τους αγωγούς Φ.Α. και πετρελαίου.
Τα τεράστια ενεργειακά αποθέματα της Ρωσίας ήταν γεωγραφικά εγκλωβισμένα και οι δίοδοι προς την Δύση ήταν σύνηθες να περνάνε δια μέσου της Τουρκίας. Κυρίως όμως προτεραιότητα είχαν τα συμφέροντα ΗΠΑ!
Η συμφωνία Καραμανλή-Πούτιν άλλαξε τα έως τότε δεδομένα και η Ελλάδα κατέστη ενεργειακός κόμβος. Παίζει πλέον πρωτεύοντα ρόλο. Αυτό ενόχλησε και ενοχλεί, με τον Κώστα Καραμανλή να βρίσκεται στο στόχαστρο των «συνήθης υπόπτων».
Αν ο πρωθυπουργός κερδίσει, κερδίζει η Ελλάδα. Διότι η Ε.Ε. εξαρτά την οικονομική της επιβίωση από την συνεχή ροή εισαγόμενης φθηνής ενέργειας και τώρα, με την πολιτική αυτή, η Ελλάδα το εξασφαλίζει και παίζει ρόλο. ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ!
Η ασυμβίβαστη αυτή πολιτική της ΝΕΑΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ πολεμήθηκε από ξένες δυνάμεις, με συμμάχους στην ενδοχώρα.
Συνεχιστής ο πρωθυπουργός του ασυμβίβαστου έργου των προκατόχων της παράταξης, φέρνει στην θύμηση την κατάθεση του Γιάννη Σκαρίμπα, για τον Κων/νο Καραμανλή της παλιάς εποχής: «θα πω μόνον ότι ο Καραμανλής στάθηκε μια εξαίρεση μες στους πολιτικούς μας του αιώνα, ο οποίος δεν φόρεσε την λιβρέα των συμφερόντων. Δεξιός μεν, αλλά αξιόπιστος και με όχι τα χαρτιά πίσω από τις πλάτες. Στην θλιβερή παρέλαση των νεοελλήνων-μας-πολιτικών(παρέλαση γραφικώς Βαλκανική) αυτός, αξιοποίησε-σε μας- το αστικό ιδανικό του με τρόπον ευρωπαϊκό, με συνέπεια ιδεολογική και πολιτική αξιοπρέπεια. Στάθηκε ότι καλύτερο μπόρεσε να δώσει η Ελλάδα μετά το 1821».
Και αυτά να τα γράψει ένας διανοούμενος που δεν πίστεψε ποτέ στους «αστούς πολιτικούς».Ξεχώρισε μόνον ΕΚΕΙΝΟΝ!
Ο σημερινός πρωθυπουργός έχει το πνεύμα ΕΚΕΙΝΟΥ και συνηθίζει να μην πίνει το κρασί νερωμένο. Πάντα ανόθευτο και δυνατό. Είναι καθώς φαίνεται αυτό σύνηθες στην Καραμανλική παράδοση!. Ένας 40/ντάρης πολιτικός που έχει καταπλήξει με την ζωντάνια, την αντοχή και την αποδοτικότητα, κερδίζοντας την εκτίμηση των ξένων ηγετών, αλλά να μην θέλουν να τον καταλάβουν κάποιοι από εμάς. Ο Κώστας Καραμανλής είναι ο 40/ντάρης με το ευρωπαϊκό προφίλ και την βαριά κληρονομιά. Μέσα στο πολιτικό-οικονομικό αδιέξοδο της προ 2004 εποχής, ανακαλύψαμε τους 40/ρηδες και την ανάγκη να αλλάζουν οι ρυθμοί του πολιτικού μας συστήματος και της κοινωνίας στο σύνολο της.
Χαρακτηρίζοντας εκείνη την εποχή ο Δ.Τσοβόλας, με συνέντευξη του (Ε.Τ.-24/11/1996),λέει, επι Κ.Σημίτη οι πλούσιοι γίναν πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι. Στηλιτεύει το ελεγχόμενο- τότε-συνδικαλιστικό κίνημα, που οδηγούσε σε ένα οικονομικό έγκλημα χωρίς τιμωρία και την γνωστή τακτική συμφερόντων να προτιμά ένα κόμμα «λαικής στήριξης», για να γίνεται η δουλειά τους.
«Είναι σύμπτωση ότι ο ΣΕΒ τις ημέρες εκλογής προέδρου στο ΠΑΣΟΚ έβγαλε ανακοίνωση που ευνοούσε τον Κ.Σημίτη;», αναρωτιέται ο Δ.Τσοβόλας!
Σήμερα βιώνουμε μια παγκόσμια οικονομική κρίση και η Ελλάδα να συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των πέντε χωρών της Ευρωζώνης που θα πετύχουν το 2009 θετικό πρόσημο στον ρυθμό ανάπτυξης, σύμφωνα με το πρόγραμμα που υπέβαλε η χώρα μας (2008-2011), στην Ευρωπαϊκή επιτροπή.
-Την ενίσχυση της ανάπτυξης με συνέπεια την αντιμετώπιση της ανεργίας και την αύξηση της απασχόλησης.
-Την σταδιακή μείωση των ελλειμμάτων.
-Την ενίσχυση των κοινωνικών ομάδων που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη, με στοχευμένες πολιτικές.
Η κυβέρνηση έχει σχέδιο για να αντιμετωπίσει την πρωτοφανή αυτή οικονομική κρίση, στηρίζοντας τους οικονομικά ασθενέστερους, προσελκύοντας νέες επενδύσεις για νέες θέσεις εργασίας και γενικότερα ενισχύοντας τις δυνάμεις της παραγωγής και της εργασίας, την ανταγωνιστικότητα των Ελληνικών προϊόντων και υπηρεσιών.
Παράλληλα η οικονομική ενίσχυση των αγροτών πρόσφατα, είναι ένα τεράστιο γεγονός, κάτι που δεν έκαναν οι κυβερνήσεις της 20/ετίας.
Όταν ο πρωθυπουργός μιλάει για συναίνεση στην αντιμετώπιση της εισαγόμενης οικονομικής κρίσης… η αξ/κή αντιπολίτευση μιλάει για εκλογές. Λες και οι εκλογές μπορούν να θεραπεύσουν «πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν». Πρόγραμμα μπορεί να μην διαθέτει η αξ/κή αντιπολίτευση, αλλά δεν παύει να μιλάει για..εκλογές!
Μονότονος μονόλογος για εκλογές, χωρίς να έχουν το θάρρος να προτείνουν τίποτα άλλο, όπως ο Χρ.Κολόμβος που δεν ήξερε που πάει και όταν έφτασε δεν γνώριζε που βρίσκεται!
Μια αντιπολίτευση χωρίς φαντασία για άμεσα και αποτελεσματικά μέτρα, που θα αποτρέψουν τα χειρότερα. Έρχονται όμως και μέσα από εκεί φωνές, όπως αυτή του Αλ.Παπαδόπουλου που μιλάει για ανάγκη σκληρών μέτρων στην οικονομία, κάτι που δεν χαροποιεί ιδιαίτερα την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ.
Ο καταγγελτικά μονότονος λόγος της αξ/κής αντιπολίτευσης δεν πείθει πλέον κανέναν και οι πολίτες το αντιλαμβάνονται.
Η κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή έχει υποχρέωση να προστατεύσει την χώρα από την χρεοκοπία, να ενισχύσει την πραγματική οικονομία, να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας και να δώσει το φιλί της ζωής στο κοινωνικό κράτος. Χρόνος για χάσιμο δεν υπάρχει. Η κρίση πρέπει να ξεπεραστεί με το λιγότερο δυνατό κόστος για την Ελλάδα και αυτός είναι ο στόχος του πρωθυπουργού.
Ο Κώστας Καραμανλής συμβαίνει να διαθέτει όχι μόνον τα προσόντα που απαιτεί μια δύσκολη αποστολή, αλλά είναι και προετοιμασμένος για την όποια δυσκολία.
Σε αυτούς που το μόνο που έχουν να προτείνουν είναι οι εκλογές, οι πολίτες γυρνάνε για λίγο πίσω, αλλά αντιλαμβανόμενοι ποιοι είναι αυτοί, ξαναγυρνάνε πάλι μπροστά, γιατί έχουν ΚΑΙ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗ.
Οι «πληρωμένες φωνές» για κυβερνήσεις συνεργασίας πέφτουν πάλι στο κενό, διότι οι πολίτες έχουν εμπιστοσύνη στον ηγέτη που τα έβαλε με κατεστημένα συμφέροντα, υποκινούμενα από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
Είναι σίγουρο πως όποιοι αμφισβητήσουν πολιτικές που στόχο έχουν να βγάλουν την χώρα από την διεθνή οικονομική κρίση, που όλο και πλησιάζει, θα καταδικαστούν από την κοινή γνώμη και θα εγκλειστούν στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας!
Διαμαντής Θ. Βαχτσιαβάνος
