Ταλαιπωρία
Έφαγα όλη μου τη μέρα στον ΟΑΕΕ Πτολεμαΐδας σήμερα, και η εμπειρία σημάδεψε τη μέρα. Για μια απλή υπόθεση δυόμιση ώρες… Ή αλλιώς εκατόν πενήντα λεπτά. Ή αλλιώς εννέα χιλιάδες δευτερόλεπτα. Χρόνος για χάσιμο.
Δεν πάει άλλο
Αλλά τι να σου κάνει και ο καημένος ο ΟΑΕΕ, όταν δεν έχει μέσα, δεν έχει ανθρώπους, δεν έχει τίποτα; Πρέπει να αποφασίσει αυτός ο αδιοίκητος οργανισμός που αυτοαποκαλείται κράτος να ξεχωρίσει τους χρήσιμους από τους άχρηστους, και να χρησιμοποιήσει ορθολογικά την κάθε κατηγορία.
Σιγά τα γυναικόπαιδα
Παρά τις εδώ και χρόνια φιλότιμες προσπάθειες του προσωπικού να εξυπηρετεί τους επαγγελματίες, οι λουκετοκράτες της Αθήνας (αλλά και οι τοπικοί) το κλείνουν το μαγαζί. Την άλλη εβδομάδα θα γίνει η μεταφορά στην Κοζάνη. Φορείς, αλλά και παρατρεχάμενοι, έλεγαν πως “θα είναι αιτία πολέμου..” Λέτε να γίνει πόλεμος;
Εντοπιότητα
Ακόμα και να το καταπιεί κανείς, το λουκέτο στον ΟΑΕΕ, δε μπορεί σίγουρα να καταπιεί, πως έδωσαν τη μεταφορά σε Αθηναίο μεταφορέα. Καλά ρε μάγκες, η Πτολεμαΐδα δεν έχει μεταφορείς; Οι Πτολεμαϊδιώτες μεταφορείς δεν πληρώνουν εισφορές στον Οργανισμό σας; Δεν φτάνει που τους στέλνετε στην Κοζάνη, τους παίρνετε και το ψωμί…
Ο Επίκαιρος
