Η αλήθεια είναι ότι συχνά και πάνω στα νεύρα μας εκτοξεύουμε στα παιδιά μας κατηγορίες ή λόγια σκληρά που αν και μας φαίνονται αθώα πληγώνουν ανεπανόρθωτα την ευαίσθητη ψυχολογία των παιδιών. Την επόμενη λοιπόν φορά μήπως να σκεφτόμασταν πριν τους πούμε…
1. Καλά πως δεν καταλαβαίνεις, Είσαι χαζό, κουτό ή καθυστερημένο;
Λέξεις και χαρακτηρισμοί που ευφυία καλό είναι να χρησιμοποιούνται με σύνεση, ειδικά όταν αυτές λέγονται με μορφή χιούμορ. Μπορεί σε εμάς να φαίνεται αστείο να χαρακτηρίσουμε μπούφο το παιδί, αλλά εκείνα δεν το βλέπουν έτσι, αντίθετα αυτοί οι «χαριτωμένοι» χαρακτηρισμοί, αφήνουν μια πίκρα στο παιδί και μεγαλώνοντας ένα πολύ μεγάλο κενό…
2. Μην τρως άλλο, έχεις τάση για πάχος!
Τα παιδιά, ιδιαίτερα τα κορίτσια μεγαλώνουν (δυστυχώς) σε έναν κόσμο όπου έχει εμμονή με την εικόνα. Το πώς δείχνουν και το πώς νιώθουν με το σώμα τους θα παίξει καθοριστικό ρόλο στο μέλλον τους. Και η μητέρα τους ο τελευταίος άνθρωπος που θα ήθελαν να ακούσουν μια τόσο σκληρή κριτική.
3. Είσαι ίδιος (ίδια) ο πατέρας σου
Ο τρόπος που κάθε μητέρα συμπεριφέρεται στα παιδιά της είναι ίδιος με αυτόν που συμπεριφέρεται και στο σύντροφό της. Θυμηθείτε ότι όποια απωθημένα κι αν έχετε με το σύντροφό σας, παραμένει πάντα ο πατέρας των παιδιών σας. Μην βάζετε ποτέ το παιδί στη δύσκολη (και πολύ άσχημη) θέση να κρίνει τον πατέρα. Αν το παιδί θεωρεί ότι έχει έναν ακατάλληλο, κουτό, παθητικό πατέρα, που εσείς παντρευτήκατε, το πιο πιθανό είναι να διαλέξει στο μέλλον έναν κουτό, παθητικό, ακατάλληλο…σύντροφο.
4. Γιατί δεν μοιάζεις στον αδερφό σου (αδερφή σου);
Δεν υπάρχει μεγαλύτερο λάθος στην ανατροφή από την σύγκριση. Ο κάθε γονιός θα πρέπει να καταλάβει ότι το κάθε παιδί του είναι ξεχωριστό, όχι μόνο σε ό,τι αφορά τα εξωτερικά του χαρακτηριστικά αλλά και τα στοιχεία του χαρακτήρα του και την ψυχοσύνθεσή του. Η σύγκριση, αυτόματα βάζει δύο ή παραπάνω αδέλφια σε ανταγωνισμό, κάτι που κάνει κακό τόσο στη μεταξύ τους σχέση όσο και στη σχέση τους με άλλα παιδιά της ηλικίας τους. Επίσης μη συγχέετε τη διαφορετική αντιμετώπιση με την προνομιακή μεταχείριση. Το ένα από τα παιδιά σας μπορεί να θέλει χάδια και αγκαλιές το πρωί πριν φύγει για το σχολείο, ενώ στο άλλο μπορεί να αρκεί μόνον ένα χαμόγελο. Το καθένα έχει διαφορετικές συναισθηματικές ανάγκες, τις οποίες θα πρέπει να προσπαθήσετε να ικανοποιήσετε. Η διαφορετική αντιμετώπιση δεν είναι συνώνυμη με την προνομιακή μεταχείριση.·Είναι λοιπόν απαγορευτικό να συγκρίνουμε, ειδικά όταν πρόκειται για δύο εντελώς ανόμοια παιδιά.
5. Εγώ τελείωσα μαζί σου
Όλες οι μαμάδες έχουν κατά καιρούς νιώσει αγανακτισμένες εξουθενωμένες και με τα αποθέματα της υπομονής μας να τελειώνουν. Ωστόσο φράσεις όπως «δε θα ξαναασχοληθώ μαζί σου), ακούγονται ιδιαίτερα σκληρές σε ένα παιδί που εξαρτάται αποκλειστικά από εμάς. Σκεφτείτε το ως εξής. Ένα παιδί περιμένει από εμάς προστασία, φαγητό, ζεστασιά και υποστήριξη. Όταν το άτομο που του προσφέρει όλα αυτά, το απειλεί πως θα του τα αποκλείσει, νιώθει σοκαρισμένο, φοβισμένο και πολύ -πολύ μόνο!
