Με διλήμματα, που αφορούσαν στην εκλογή των δύο παραδοσιακών κομμάτων της πολιτικής μας σκηνής οδηγήθηκε η χώρα σε πρωτοφανή αδιέξοδα.
Τελικά η στρατηγική διλλημάτων, όποτε αυτά χρησιμοποιήθηκαν, ήταν καταστροφική και αδιέξοδη.
Δυστυχώς και οι δύο κομματικοί σχηματισμοί σ’ όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις ντύνονταν το μανδύα του σωτήρα και ενέδιδαν στον αντίπαλό τους τη μάσκα του δήμιου.
Το αποτέλεσμα αυτού του χειρισμού ( άσπρο – μαύρο) που δυστυχώς υιοθέτησε σε μεγάλο βαθμό ο ελληνικός λαός, μας οδήγησε στο ΄΄ σημείο χωρίς επιστροφή ΄΄
Σήμερα, πέντε χρόνια μετά την επισημοποίηση της κατάρρευσης μας, δεν μπορέσαμε να καταθέσουμε ένα αποτελεσματικό και πειστικό πρόγραμμα για την επανάκαμψη από την κρίση.
Οι πολιτική, άβουλη και σιωπηλή και οι πολιτικοί μας, ανέκφραστοι και υποκριτικοί, προσπαθούν να εκμαιεύσουν την έξωθεν καλή μαρτυρία για την αποτελεσματικότητα της διαχείρισής τους.
Τα μεταρρυθμιστικά μέτρα, που επιβάλλονται από τους εξωτερικούς ελεγκτές, αποτυγχάνουν και βαθαίνουν την κρίση και τα ελλείμματα.
Τα 214 δίς, που λάβαμε τα τέσσερα τελευταία χρόνια, δε στάθηκαν ικανά να εκκινήσουν στο ελάχιστο την οικονομία.
Και το ερώτημα, για το πού θα μας οδηγήσει αυτή η παρατεταμένη ύφεση παραμένει αναπάντητο.
Τα πολιτικά κόμματα στο σύνολό τους κινούνται στην ανταγωνιστική λογική του παρελθόντος, που ,όπως ομονοούν, ήταν ο κύριος λόγος της χρεοκοπίας.
Το τραγικό όμως είναι πώς είναι δυνατόν να εξακολουθούν να διέπονται από την ίδια αντιπαλότητα σε μια περίοδο, όπου η εθνική συνεργασία και κατανόηση είναι αυτονόητη.
Ο λαός βλέποντας το νέο κλίμα του ρεβανσισμού, μέσα στο οποίο κινείται το πολιτικό σύστημα της χώρας έχει καταληφθεί από ένα αίσθημα απογοήτευσης και απόρριψης, που εκδηλώνεται με ακραίες συμπάθειες και συσπειρώσεις .
Τα κυβερνητικά κόμματα με τη σειρά τους χρησιμοποιούν πρωτόγνωρες αντιδημοκρατικές μεθόδους για να τις αντιμετωπίσουν.
Η δημοκρατία, όταν είναι δίκαιη και αντιπροσωπευτική, δεν μπορεί να συμπεριφέρεται τόσο αδύναμα και αποσπασματικά.
Το αποκαλούμενο ως φαινόμενο ΄΄ Χρυσή Αυγή ΄΄ είτε με την προγνωστική του οριοθέτηση στο 20% είτε με την κυβερνητική υπεραπλούστευση ως ΄΄ τρομοκρατική οργάνωση ΄΄ δεν μπορούν να αποτρέψουν την αποστασιοποίηση και αμφισβήτηση των ψηφοφόρων από το παραδοσιακό πολιτικό σύστημα.
Η χρεοκοπημένη Ελλάδα, ως διαχρονική ιστορική και εθνική οντότητα, απαιτεί αποφασιστικές και δυναμικές πολιτικές, που θα στοχεύουν με άμεσα μέτρα στην μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη ανάπτυξη της χώρας.
Ο δρόμος είναι δύσκολος, γιατί απαιτεί κάθαρση και θυσίες από όλους ανεξαίρετα.
Αυτήν ακριβώς την πολιτική φαίνεται πως αδυνατεί να εφαρμόσει ο εξαρτημένος από το όπιο του κρατισμού, μηχανισμός εξουσίας…
