Οι ευρωεκλογές πέρασαν και μέχρι την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, η διαφορά μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ βρίσκεται στο 3,76% (στο 95% των ψήφων). Σίγουρα το συγκεκριμένο ποσοστό αποτελεί ποσοτικά, ξεκάθαρο εκλογικό προβάδισμα. Ωστόσο ερμηνεύοντας τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επετεύχθη, μάλλον προβληματισμό πρέπει να προκαλεί στην Κουμουνδούρου, παρά αφορμή για (ειλικρινείς) πανηγυρισμούς. Εξηγούμαι:
Η ΝΔ συμμετέχει στην συγκυβέρνηση από τον Ιούνιο του 2012. Είναι το κύριο κόμμα της συγκυβέρνησης, που διαχειρίστηκε την δεύτερη δανειακή σύμβαση. Και εδώ και 2 χρόνια έχει εφαρμόσει όλες τις δανειακές υποχρεώσεις της χώρας, τηρώντας τις μνημονιακές δεσμεύσεις. Το αν ο συγκεκριμένος «δρόμος» αποτελεί την ενδεδειγμένη λύση ώστε να βγει η ελληνική οικονομία από την κρίση, είναι ένα θέμα που έχει διχάσει την ελληνική κοινωνία και σίγουρα απαιτεί πολλή συζήτηση. Ωστόσο είναι δεδομένο ότι ο ελληνικός λαός έχει υπομένει τα πάνδεινα εδώ και 4 χρόνια, από τότε που ξεκίνησαν τα μνημόνια. Η ελληνική οικονομία έχει συρρικνωθεί κατά 20%, η ανεργία προσεγγίζει το 27% (με την πραγματική ανεργία να είναι πολύ υψηλότερη), εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρήσεις έχουν κλείσει, ενώ η υπερφορολόγηση και τα χαράτσια έχουν φτάσει πολλούς Έλληνες στα απόλυτα όριά τους.
Θα περίμενε λοιπόν κάποιος, το ένα από τα δύο κόμματα που συμμετέχει ενεργά στην εφαρμογή αυτών των πολιτικών εδώ και χρόνια ως κυβέρνηση, να έχει υποστεί εκλογική πανωλεθρία και να έχει απολέσει πλήρως το εκλογικό του ποσοστό. Στον αντίποδα, θα περίμενε κάποιος το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης που απλά καταγγέλλει ανέξοδα και έντονα τις συγκεκριμένες πολιτικές, να αποτελεί την νέα μεγάλη πολιτική δύναμη στον τόπο, έχοντας μια σημαντική εκλογική υπεροχή. Παραδόξως, δεν συμβαίνει τίποτα από τα δύο.
Αντιθέτως είχαμε μια μικρή εκλογική υπεροχή του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές, με δεδομένα τα εξής 2 χαρακτηριστικά: Ένα μεγάλο ποσοστό των «μνημονιακών» ψηφοφόρων απλά δεν πήγε να ψηφίσει στις ευρωεκλογές, καθώς είναι είτε δυσαρεστημένοι από την εφαρμογή των μνημονιακών πολιτικών, είτε καταψήφισαν για να δείξουν την δυσαρέσκειά τους. Εξάλλου οι ευρωεκλογές δεν εκλέγουν κυβέρνηση και αυτό ο ελληνικός λαός το γνωρίζει καλά. Αντίθετα, είναι προφανές ότι οι «αντιμνημονιακοί» ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ συμμετείχαν πιο ενεργά στις ευρωεκλογές και το κόμμα της Κουμουνδούρου παρουσίασε σημαντικά υψηλότερη εκλογική συσπείρωση. Το εκλογικό αποτέλεσμα λοιπόν, είναι μάλλον απογοητευτικό για τον ΣΥΡΙΖΑ. Καθώς είναι απολύτως προφανές ότι αν είχαμε εθνικές εκλογές, το αποτέλεσμα θα ήταν πολύ διαφορετικό και είναι πολύ πιθανό η ΝΔ να προηγούνταν και μάλιστα με σχετική διαφορά.
Αλήθεια, τι ακριβώς δεν αντιλαμβάνονται εκεί στην οδό Κουμουνδούρου; Δεν αντιλαμβάνεται ο «αντιμνημονιακός» ΣΥΡΙΖΑ ότι μετά από τα 2 μνημόνια που έχει υποφέρει ο ελληνικός λαός, θα έπρεπε αυτήν την στιγμή το κόμμα να προηγείται με ποσοστό 40 έως 60%, αντί να «πολεμά» με ποσοστά της τάξεως του 26%; Για ποιον λόγο ο ελληνικός λαός δεν τους εμπιστεύεται ενώ καταγγέλλουν ανέξοδα εδώ και 4 χρόνια τα μνημόνια και ενώ ο ελληνικός λαός έχει υποφέρει τα πάνδεινα από αυτά;
Πρέπει κάποια στιγμή το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να κάνει την ειλικρινή αυτοκριτική του, αν όντως φιλοδοξεί να κυβερνήσει τον τόπο. Και να κάτσει να αναλογιστεί γιατί δεν πείθει τον ελληνικό λαό, ενώ μέχρι στιγμής το μόνο που κάνει είναι να καταγγέλλει ανέξοδα τις πολιτικές που τον έχουν τσακίσει. Ίσως πρέπει εκτός από καταγγελίες, να κάνουν για πρώτη φορά αυτό που δεν έχουν κάνει μέχρι σήμερα και αποτυπώνεται πλήρως στα εκλογικά τους ποσοστά. Να προτείνουν λύσεις και συγκεκριμένο σχέδιο, για το πώς θα βγει η χώρα από την κρίση.
Παύλος Κιλίντζης
pkilintzis@gmail.com
