κ. Πρόεδρε, κ.κ Συνάδελφοι, Αγαπητοί συμπολίτες,
Η διαδρομή μου για τέσσερις συνεχείς τετραετίες στην τοπική Αυτοδιοίκηση, η μακρά ενασχόληση με τα κοινά του τόπου μας, έχει καταξιώσει πιστεύω τη θέση μου στην κοινωνία.
Κατά την προεκλογική περίοδο και έχονταςθέσει στο περιθώριο και τότε και τώρα, τον εγωισμό της πρωτοκαθεδρίας, συμμετείχα στην ανεξαρτησία του σχήματός μας από κομματικές και άλλες ομάδες και αγωνίστηκα με γνώμονα την αγάπη μου για τον τόπο και τη διάθεσή μου για ρήξεις με όλα τα προηγούμενα κακώς κείμενα.
Γνωρίζετε ασφαλώς ότι, κλήθηκα σε μια μεταβατική περίοδο, αναδιοργάνωσης – ενοποίησης των υπηρεσιών και μάλιστα σε μια εξαιρετικά δύσκολη χρονική και οικονομική συγκυρία, να αναλάβω τα καθήκοντα του Αντιδημάρχου Διοικητικών και Οικονομικών Υπηρεσιών , με κατά τόπον αρμοδιότητες στη Δημοτική Ενότητα Σιάτιστας, καθώς και σε πάμπολλες επιτροπές και δεν το αρνήθηκα. Στα δύσκολα ήμουν πάντα παρών, γιατί έτσι έχω μάθει στη ζωή μου, να αγωνίζομαι και να δίνω μάχες.
Με τη δική μου έντονη επιμονή και τη συμπαράσταση των λοιπών αντιδημάρχων, εφαρμόστηκε στο Δήμο μας το διοικητικό μοντέλο τοπικών και θεματικών αντιδημάρχων,διασφαλίζοντας την άμεση εκπροσώπηση των πολιτών, την εύκολη τοπική πρόσβαση, την επίλυση προβλημάτων και τον εκ του σύνεγγυς συντονισμό των υπηρεσιών, προς όφελος της τοπικής κοινωνίας. Το ζητούμενο για μένα ήταν και είναι η εξασφάλιση απρόσκοπτης παροχής υπηρεσιών προς τους δημότες, όποια κι αν είναι η θέση του οικισμού τους, ανεξάρτητα από γεωγραφικές αποστάσεις από την έδρα του νέου Δήμου.
Πρωτοστάτησα σε πολλά θέματα και έναντι των άλλων Δήμων, στην εύρυθμη λειτουργία καιφυσικά στην βελτίωση της οικονομικής εικόνας του δήμου, στο πλαίσιο των αρχών για καθολική διαφάνεια και χρηστή διαχείριση σε όλα τα επίπεδα
Εργάστηκα χωρίς ωράρια, ακούραστα και αμερόληπτα, με μοναδικό σκοπό την εξυπηρέτηση και το συμφέρον του συμπολίτη μου. Βέβαια χωρίς την συνεργασία και την εμπιστοσύνη των υπαλλήλων του Δήμου, τους οποίους κούρασα ιδιαίτερα, δεν θα υπήρχε το επιθυμητό αποτέλεσμα και τους ευχαριστώ.
Ως αντιδήμαρχος επί εξάμηνο υπήρξα αποτελεσματικός και πέραν των αρμοδιοτήτων μου. Δεν θα αναφερθώ αναλυτικά, οι πολίτες γνωρίζουν, γιατί είχαμε συνεχή επαφή για θέματα καθημερινότητας. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτή τη στιγμή η δεξαμενή νερού στη Σιάτιστα είναι γεμάτη με νερό της Τεχνιτής Λίμνης Πραμόριτσας και δεν υφίσταται πλέον το χρονίζων πρόβλημα ύδρευσης. Δεν είναι τυχαίο κ. Δήμαρχε ότι το πρόγραμμα για τους παιδικούς σταθμούς το αντιλήφθηκα εγώ και το καταθέσαμε στην ΕΕΤΑΑ με υπάλληλο του Δήμου, για το οποίο δικαιολογηθήκατε στο Δημοτικό Συμβούλιο ότι το ανακάλυψαν οι ειδικοί συνεργάτες. Λειτουργώντας με «αυλικούς» και «υποτακτικούς», η διοίκηση του Δήμου οδηγείται σε αποδυνάμωση και διαστρέβλωση της λαϊκής εντολής, απομειώνονται προσωπικότητες και αξίες, οι οποίες αν και μόχθησαν για την παράταξη, περιθωριοποιούνται και απαξιώνονται.Επιπλέον, ο συγκεντρωτισμός, ο παρεμβατισμός, η καχυποψία και η συνεχής άρνηση σε προτάσεις και πρωτοβουλίες, μόνο ζημία κάνουν.
Η κ. Δήμαρχος και ο αντιδημοκρατικός τρόπος με τον οποίο χειρίζεται τα πράγματα, δυστυχώς φαίνεται ξεκάθαρα από την τελευταία υπόθεση: Καταθέτω ότι, ευθαρσώς θέλησε να κλείσει το στόμα μου, προσπαθώντας να επιβάλλει την άποψή της με απολυταρχικό τρόπο και να ορίσει ως έδρα της Δ.Υ.ΠΡΑ Α.Ε(Ανώνυμη Εταιρεία Διαχείρισης Αξιοποίησης Υδάτινου Δυναμικού Τεχνητής Λίμνης Πραμόριτσας) τον Πεντάλοφο, που τιμητικά έχει μετοχές πέντε τοις εκατό (5%) και βρίσκεται στην άκρη του Δήμου Βοΐου. Αν και δεν είχα ενημερωθεί γι’ αυτές τις προθέσεις, αιφνιδιασμένος, τόλμησα και άρθρωσα τις αντιρρήσεις μου στη Γενική Συνέλευση της Εταιρείας και πρότεινα ως έδρα τη Νεάπολη, που βρίσκεται στο κέντρο του Δήμου, για την καλύτερη λειτουργία και για να έχουν προσβασιμότητα το Διοικητικό Συμβούλιο, αλλά και οι υπάλληλοι της Ανώνυμης αυτής Εταιρείας. Απόφαση δεν πάρθηκε. Αυτό το συμβάν όμως υπήρξε και το τέλος της υπομονής μου. Αν αυτό λέγεται συλλογική δουλειά, αν αυτό λέγεται κοινό συμφέρον, χωρίς να ερωτηθεί κανείς, χωρίς να ενημερωθεί κανείς, να περνάνε τόσο σοβαρά ζητήματα στο «πόδι», τότε κ.κ συνάδελφοι της πλειοψηφίας πρέπει να δείτε το ρόλο καθενός ξεχωριστά και όλων μαζί, ως οντότητα. Εγώ θέση σε τέτοιο συνδυασμό ούτε οραματίστηκα, ούτε θέλω να έχω. Πιστεύω στην «αρχή της συνεργασίας» και όχι στην «αρχή του ενός».
Η υποχρεωτική συνένωση ανόμοιων τοπικών κοινωνιών έχει εντείνει όντως το πρόβλημα του «τοπικισμού», αλλά δεν χρειάζεται «εντέχνως» να μπερδεύονται οι έννοιες. Άλλο ο τοπικισμός και άλλο η ισόρροπη ανάπτυξη. κ. Δήμαρχε προτιμότερο να διαμορφώσετε κουλτούρα συνύπαρξης και συνεργασίας στους πολίτες και όχι να προσάπτετε σε άλλους οποιαδήποτε προσπάθεια τοπικισμού, λαϊκισμού, ελλείψει ικανότητάς σας. Η Νεάπολη αυτή τη στιγμή είναι απογυμνωμένη και υποβαθμισμένη, ενώ έχει όλες τις δυνατότητες αξιοποίησής της και ως ιστορική έδρα του Δήμου Βοΐου. Την αποκέντρωση στις άλλες Δημοτικές Ενότητες του Δήμου μας την απέδειξα έμπρακτα με την υλοποίηση των προτάσεών μου, όπως η υφιστάμενη Τεχνική Υπηρεσία στο Άσκιο, όπως η Υπηρεσία Αλλοδαπών στο Τσοτύλι κ.ά Όλα αυτά με γνώμονα την εξυπηρέτηση του πολίτη και την ισόρροπη ανάπτυξη της περιοχής μας.Η Ορθολογική κατανομή των υπηρεσιών και του υπάρχοντος προσωπικού στο σύνολο της γεωγραφικής έκτασης του νέου Δήμου και ηαξιοποίηση του θεσμού των τοπικών Αντιδημάρχων και των τοπικών θεσμών εγγυώνται τη δημοκρατική – αντιπροσωπευτική λειτουργία του Δήμου.
Σε ό,τι αφορά όσα διαδίδονται για μικροπολιτικά συμφέροντα, προσωπικά δεν με αφορούν. Δεν ζω από τον δήμο, ασχολούμαι για λόγους προσφοράς και μόνο.
κ. Δήμαρχε, την εργατικότητά μου , την εντιμότητά μου και την αξιοπιστία μου, όσο και να προσπαθήσετε τελευταία δεν μπορείτε να την κάμψετε. Πολλές φορές σας κάλυψα για να πάει μπροστά ο Δήμος, που θέλει πολύ δουλειά, δεν θέλει δικαστήρια και Αγγλία, παρά παρουσία και Υπουργεία.
Τέλος ζητώ συγνώμη από τους συνδημότες μου, που δεν μπορώ να συνεχίσω με τέτοιες νοοτροπίες να προσφέρω τις υπηρεσίες μου ως αντιδήμαρχος. Θα συνεχίσω όμως ναπροσφέρω με όλες μου τις δυνάμεις στα κοινά του τόπου μας, διατηρώντας το δικαίωμα της γνώμης για το συμφέρον του κοινωνικού συνόλου.
Με εκτίμηση
Χρήστος Λυσσαριδης
