-Πες βρε Έλληνα, ‘Ωχ βρε αδελφέ, εγώ θα σώσω πρώτος την Ελλάδα; Ας ξεκινήσουν οι άλλοι και εγώ ακολουθώ!’ Πες δηλαδή ανερυθρίαστα, ότι λέει κι ο κάθε άλλος Έλληνας!
– Αλλά για φαντάσου την Ελλάδα ένα καράβι, που ο κάθε εργαζόμενος ή επιβάτης σε αυτό, επειδή φόρεσε ένα σωσίβιο, αισθάνεται ασφαλής και δηλώνει ότι δεν νοιάζεται αν αυτό βουλιάξει!
-Και κάποτε βούλιαξε. Κάποιοι πνίγηκαν αμέσως. Κάποιοι άλλοι, δεινοί κολυμβητές των παραλιών, νόμισαν πως θα επιβιώσουν στην ανοιχτή θάλασσα– αλλά φευ! Μερικοί, ένοιωσαν ασφαλείς, γιατί φορούσαν πράγματι σωσίβιο, μα λίγες μέρες μετά τους έφαγε το κρύο, η ταλαιπωρία, η υγρασία, η δίψα και η πείνα. Λίγοι τυχεροί, κατάφεραν και βγήκαν σε κάποια ακτή – σωθήκαμε – φώναξαν, μα το κακό δεν άργησε και σε αυτούς να έρθει!
-Καλό το παραμύθι, θα μου πεί κάποιος αναγνώστης, μα δυστυχώς, έχει και δράκο, θα προσθέσω εγώ!
-Η Γερμανία, χαμένη από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατεστραμμένη οικονομικά –βιομηχανικά και με αποδυναμωμένο εργατικό δυναμικό, κατάφερε σε 18 χρόνια να ξεκινήσει τον Β΄Π.Π, από τον οποίο βγήκε και πάλι, ολοσχερώς κατεστραμμένη! Παρά ταύτα, δέχθηκε απ΄ όλη την Ευρώπη οικονομικούς μετανάστες, που έστελναν το μεγαλύτερο μέρος του μισθού τους, στις πατρίδες του, όπως οι Αλβανοί και τόσοι άλλοι αλλοεθνείς εργαζόμενοι στην χώρα μας, τις τελευταίες δεκαετίες. Σήμερα, με τεράστια βιομηχανία, κατέστη και πάλι η πρώτη οικονομική δύναμη στην Ε.Ε!! Πως και γιατί άραγε;
-Κι αν βρέθηκε κάποιος αναγνώστης, που εύκολα θα με αποκαλέσει και γερμανόφιλο, ας διαβάσει παρακάτω! Κάνω αναφορά και για ανεγκέφαλους!
-Εμείς αντίθετα, ακόμα μέχρι και σήμερα, όλα τα δεινά του τόπου μας τα χρεώνουμε στον υποτιθέμενο εμφύλιο του περασμένου αιώνα! Ήταν άραγε εμφύλιος ή πάλι, ‘’Ω! Έλληνες’’, υπήρξαμε τα ποδοπατημένα βατράχια του ελληνικού βάλτου, όπου τα δυο βουβάλια –Ανατολής και Δύσης- συγκρούσθηκαν, για τα δικά τους συμφέροντα και εμείς, για μια ακόμη φορά, μοιραστήκαμε στα δύο, για να τους τα υπερασπιστούμε, με εις βάρος μας κόστος;
-Και αλήθεια, δεν ήταν εμφύλιος, η δεκαετία, 1981 – 1989, με μια κοινωνία και πάλι χωρισμένη στα δυο, κατά την οποίαν, άνθρωποι σοβαροί, μιας κάποιας ηλικίας, με γνώσεις, “υποτιθέμενης αξιοπρέπειας” και “αναζητούμενης και μη αμφισβητήσιμης προσωπικότητας”, είχαν καταστεί συνειδητά και οικειοθελώς, ανδρείκελα κάποιου –όποιου- πολιτικού χώρου και των πολιτικών ηγετών αυτού, αλλά και των επιδιώξεών τους και πλακωνόντουσαν στο ξύλο, στις πλατείες των χωριών και των πόλεών τους, σαν κριάρια στο μανδρί, για να υπερασπιστούν τον πολιτικό τους χώρο και τον αρχηγό αυτού, σε κάθε και για κάθε επιλογή του; Δεν είναι αλήθεια, την ίδια αυτή πείοδο, τα μπλέ, πράσινα, κόκκινα καφενεία; Και σήμερα, που είδαν την κατάντια που έφθασε(-σαν) η χώρα, αποποιούνται κάθε προσωπικής τους ευθύνης και λοιδορούν και βρίζουν εκείνους όλους, που μέχρι πρότινος υπεραμύνονταν!!!!!
-Δυστυχώς, λείπει απ΄ όλους μας, η δύναμη ανάληψης της ευθύνης μας. Εκλείπει παντελώς η συλλογική αίσθηση της ασφάλειας, της προσπάθειας, της συνοδοιπορίας, κ.λ.π! Ξεχνάμε ότι μια αλυσίδα είναι τόσο ισχυρή όσο ισχυρός είναι ο πλέον ασθενής της κρίκος!
-ΕΛΛΗΝΕΣ, του μεγάλου λόγου και της ηφαιστειακής συμπεριφοράς! Έλληνες, ετερόφωτοι πλανήτες των πολιτικών κομμάτων της χώρας μας, χωρίς αυτόφωτη προσωπικότητα! !! ΈΛΛΗΝΕΣ, με την ικάρια έπαρση της ακαταμάχητης ψευδαίσθησης σας.
-ΞΕΧΝΑΤΕ ότι το πολιτικό και ηθικό άλλοθι, οι ίδιοι μας, το χαρίσαμε σε αυτούς που όλα αυτά τα χρόνια, μας κυβέρνησαν και δεν εξαιρώ φυσικά, τον εαυτόν μου! ΕΛΛΗΝΕΣ, που με τον πισινό σε μια καρέκλα του καφενέ, με καθημερινή ενασχόληση το χαρτοπαίγνιο, την μεγαλοστομία, την εύκολη κριτική, μα συνάμα και με την έπαρση του δήθεν πλέον ‘ευφυούς ανθρώπου’, ικανού να λύσει όλα τα κοινωνικά και εθνικά προβλήματα, επαίρεστε για την διορατικότητα σας. Διορατικότητα, που η μέγιστη πλειοψηφία μας, δεν επέδειξε, όταν με την αγελαία συμμετοχή μας στο χρηματιστήριο, νοιώσαμε πρόσκαιρα ευτυχείς και πλούσιοι, χωρίς κανέναν προβληματισμό, από πού και πως κερδίζονταν τα τόσα πολλά χρήματα; Μετά και πάλι, οι πολιτικοί μας έφταιγαν και επαναστατήσαμε, για μια ακόμα φορά! Επαναστάτες του σαλονιού και του φραπέ!!
-Παρά ταύτα, ακόμη και σήμερα, υπάρχουν Έλληνες, που με περίσσειο θράσος, δηλώνουν, νοιώθουν και συμπεριφέρονται, σαν αυτόκλητοι ΣΩΤΗΡΕΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ!!
-’ΚΑΝΕ ΜΕ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΥΠΟΥΡΓΟ ΚΑΙ ΘΑ ΔΕΙΣ..’ δηλώνει με πομπώδη τρόπο, ο κάθε ανεγκέφαλος ιδιοφυής Έλληνας, ανεξάρτητα αν έχει διαλυμένο σπιτικό, αν έπεσε έξω οικονομικά ή δεν ξέρει που γυρνάει η φαμίλια του!
– ΈΛΛΗΝΕΣ! ΕΛΛΗΝΕΣ! ΑΧ ΕΛΛΗΝΕΣ!
-Ώρα είναι τώρα, να μου πείτε, πως φταίω κι εγώ, επειδή τα λέω!!!! Θερίζουμε σήμερα, ότι σπείραμε χθές. Και αφου για πάνω απο 30 χρόνια, σπέρναμε βλίτα, δυστυχώς, βλίτα θα θερίζουμε για πολύ ακόμη!
-Εύχομαι απο καρδιάς, καλές γιορτές, με υγεία!
Ρουσσάκης Σαρ. Πολυχρόνης
(Δεκ. 2012)
