Η γυναικεία ομάδα του Αρίων τη φετινή χρονιά κλήθηκε να «κολυμπήσει στα βαθιά» παίρνοντας μέρος στο πρωτάθλημα της Α2 Βόλεϊ γυναικών.
Τα πράγματα όμως δεν πήγαν καλά και η ομάδα «πνίγηκε»(βλ. υποβιβασμός), αφού δεν είχε τα κατάλληλα εφόδια (εμπειρία, ενίσχυση) για να σωθεί.
Πιο αρμόδιος όμως να μας μιλήσει για αυτή τη χρονιά είναι ο προπονητής της ομάδας Γιάννης Κούρτης που όπως και η ομάδα έτσι και αυτός έπεσε στα βαθιά στη πρώτη του χρονιά ως προπονητής.
Μας μιλάει για την ομάδα αλλά και για άλλα θέματα. Ας δούμε τι μας είπε:
Ερ.: Τελικά ο Αρίων είχε την χειρότερη ομάδα στο πρωτάθλημα για να αξίζει την τελευταία θέση;
Γ.Κ.: Η τελική βαθμολογία είναι αδιάψευστος μάρτυρας ότι πράγματι ήμασταν η χειρότερη ομάδα στο πρωτάθλημα αυτό δεν επιδέχεται καμίας αμφισβήτησης. Θέλω όμως εδώ να πω ότι το πολύ νεαρό της ηλικίας των κοριτσιών, η έλλειψη εμπειρίας και παραστάσεων αγώνων υψηλού επιπέδου από όλα τα κορίτσια, η μη ενίσχυση της ομάδας το καλοκαίρι και το ότι όλη την σεζόν δεν μπορούσαμε να κάνουμε προπόνηση όλη η ομάδα μαζί, από την στιγμή που είχαμε 6 φοιτήτριες σε άλλες πόλεις, αποτελούν ισχυρά ελαφρυντικά γι’αυτή την πορεία.
Ερ.: Πως είδες την πρώτη σου χρονιά ως πρώτος προπονητής;
Γ.Κ.: Όπως για τα κορίτσια έτσι και για μένα ήταν μεγάλη πρόκληση από την αρχή η συμμετοχή σε αυτή την κατηγορία. Το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτή η χρονιά ήταν για μένα ένα μεγάλο σχολείο, αν και από την αρχή ως προπονητής έπεσα στα βαθιά, έμαθα πολλά πράγματα (αγωνιστικά και μη), αντιμετώπισα πολύ καλούς προπονητές με πολλά χρόνια στους πάγκους, και παρά τα άσχημα αποτελέσματα θα είναι για μένα η χρονιά αυτή πυξίδα για την συνέχεια.
Ερ.: Μπορούσε η ομάδα να πετύχει τουλάχιστον κάποιες νίκες;,
Γ.Κ.: Όπως σου είπα και νωρίτερα μας έλειπαν βασικά εφόδια για να μπορέσουμε να πάμε καλύτερα (εμπειρία, ομοιογένεια κτλ). Πιστεύω κάποιο ή κάποια από αυτά τα εφόδια να είχαμε σίγουρα κάτι καλύτερο θα καταφέρναμε. Και δεν μιλάω για σωτηρία οπωσδήποτε, αλλά για κάποιες νίκες, για περισσότερους βαθμούς στο πρωτάθλημα σίγουρα. Αυτό άλλωστε έδειξε και η σωτηρία της ομάδας των Ιωαννίνων την τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος. Ενώ όλοι την είχαν καταδικασμένη μέχρι τα ¾ του πρωταθλήματος με την προσθήκη 2 έμπειρων παικτριών στα τελευταία παιχνίδια κατάφερε να σωθεί.
Ερ.: Πως είδες την άνοδο των Γρεβενών στην Α2;,
Γ.Κ.: Καταρχήν να συγχαρώ την διοίκηση τους προπονητές και κυρίως τα κορίτσια των Γρεβενών για την άνοδο στην Α2 και τους εύχομαι να έχουν μια επιτυχημένη πορεία. Λόγω αγωνιστικών υποχρεώσεων μπόρεσα να δω μόνο το τελευταίο παιχνίδι με την Κοζάνη και δεν έχω εικόνα από όλο το πρωτάθλημα, αλλά πιστεύω ότι τελικά ανέβηκε η καλύτερη ομάδα. Και σε αυτό το πρωτάθλημα έπαιξε μεγάλο ρόλο η εμπειρία κάποιων παικτριών των Γρεβενών, όπως της Κατερίνας Τσάτσας, οι οποίες έκριναν την άνοδο. Από την άλλη ο Γυμναστικός Κοζάνης είχε μια πολύ καλή και πολύ νεανική ομάδα στην οποία αξίζουν πολλά συγχαρητήρια, αλλά φαίνεται ότι το λόγω του νεαρού της ηλικίας των κοριτσιών, δεν άντεξαν το βάρος ενός ματς τελικού όπως προέκυψε αυτό με τα Γρεβενά και στο συγκεκριμένο παιχνίδι κατέρρευσαν. Πιστεύω όμως ότι το μέλλον τους ανήκει.
Ερ.: Όσο αφορά το αντρικό πως κρίνεις την άνοδο του Ζαφειράκη,
Γ.Κ.: Ο Ζαφειράκης με την Κοζάνη ήταν οι καλύτερες ομάδες, η άνοδος παίχτηκε στο τελευταίο παιχνίδι στην Κοζάνη όπου ο Ζαφειράκης ήταν πολύ καλύτερος, πιο πλήρης ομάδα σε όλες τις θέσεις και ποιο ομοιογενής ομάδα από την Κοζάνη και πολύ δίκαια ανέβηκε στην Α2.
Ερ.: Η οικονομική κρίση πόσο έχει επηρεάσει τον αθλητισμό και δη το βόλεϊ;
Γ.Κ.: Ο αθλητισμός και κατά συνέπεια το βόλεϊ δεν θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστο από την οικονομική κρίση. Ειδικά στην επαρχία τα πράγματα είναι πιο δύσκολα ειδικά για ομάδες που είναι σε εθνικές κατηγορίες και πρέπει να ξοδέψουν περισσότερα χρήματα για να μπορέσουν να διακριθούν και να σταθούν αξιοπρεπώς σε ένα τόσο δύσκολο πρωτάθλημα. Είναι πιστεύω ένα παράδειγμα το πρωτάθλημα μας φέτος. Από τις 13 ομάδες πέσανε οι 4 οι οποίες ήταν όλες από την επαρχία και καμία από την Θες/νίκη Στην μεγάλη πόλη, πολλοί οι παίκτες, πιο δυνατά τα σωματεία, στην επαρχία, λίγοι οι παίκτες, πιο αδύναμες οι ομάδες Η λύση πιστεύω είναι πλέον πως όλες οι επαρχιακές ομάδες που θέλουν να διακριθούν, πρέπει δουλέψουν με τις ακαδημίες εντατικά ώστε να μπορέσουν να έχουν μια όσο το δυνατόν μεγαλύτερη «δεξαμενή» για να αντλούν παίκτες, και να μην χρειάζεται να κάνουν μεταγραφές, γιατί κάτι τέτοιο με την σημερινή οικονομική συγκυρία για πολλές ομάδες φαντάζει από δύσκολο έως αδύνατο.
Ερ.:Πως βλέπεις το μέλλον του βόλεϊ στην πόλη;
Γ.Κ.: Η συμμετοχή της ομάδας στην Α2 φέτος έφερε κάποια παιδιά επιπλέον στις ακαδημίες, που ήδη υπήρχαν, και υπάρχει ένας αρκετά ικανοποιητικός βαθμός κοριτσιών που πιστεύω ότι με σωστή δουλειά, υπομονή, επιμονή και την βοήθεια των κοριτσιών που ήταν στην γυναικεία ομάδα φέτος μπορεί να επιτύχει η ομάδα μετά από κάποια χρόνια την επάνοδο της στις εθνικές κατηγορίες.
Στο ανδρικό τμήμα είναι δύσκολα θα πρέπει να βρεθούν περισσότερα παιδιά να ασχοληθούν με το άθλημα, γιατί εκεί είναι λίγα τα παιδιά, και χρειάζεται περισσότερο υπομονή, επιμονή και χρόνος ώστε να γίνει κάτι καλό.
Ερ.: Σαν επίλογο τώρα που τελείωσε η σεζόν τι θα ήθελες να πεις;
Γ.Κ.: Παρά την αρνητική εξέλιξη του πρωταθλήματος για μας, πιστεύω πως τα κορίτσια πρέπει να δουν αυτή τη σεζόν σαν αρχή και όχι σαν το τέλος μιας προσπάθειας. Οι περισσότερες (αν όχι όλες) είναι πολύ μικρές σε ηλικία και έχουν τα προσόντα να παίξουν σε υψηλότερο επίπεδο από το τοπικό πρωτάθλημα. Αρκεί βέβαια να πιστέψουν στον εαυτό τους, να έχουν όρεξη για να μάθουν και να δουλέψουν πολλές ώρες στο γήπεδο με τους προπονητές τους. Ο συνδυασμός αυτών μαζί με την αγάπη για το βόλει που ξέρω ότι έχουν θεωρώ ότι είναι η συνταγή της επιτυχίας.
Κλείνοντας θα ήθελα να ευχαριστήσω όλες τις κοπέλες για την άριστη και ειλικρινή συνεργασία που είχαμε καθ’ όλη την διάρκεια της χρονιάς. Επίσης να ευχαριστήσω τον φίλο μου Στέλιο Δήμτσα για την βοήθεια που μου πρόσφερε ως συνεργάτης μου και την διοίκηση του συλλόγου βέβαια που παρά τα άσχημα αποτελέσματα με στήριξε και πίστεψε στο έργο μου σε όλη την διάρκεια του πρωταθλήματος.
