Την ανάγκη αξιοποίησης του Διεθνούς Δικαίου από την Ελλάδα και την Κύπρο, αλλά και αλλαγής του πολιτειακού καθεστώτος ώστε να μπορούν οι πολίτες των δύο χωρών να επηρεάζουν και να είναι συνδιαμορφωτές των πολιτικών εξελίξεων στις δύο χώρες, τόνισε ο στρατηγικός αναλυτής, Σάββας Καλεντερίδης, μιλώντας το βράδυ της Κυριακής σε εκδήλωση που διοργάνωσε ο Δήμος Εορδαίας με θέμα «Οι γεωπολιτικές εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και η κρίση στην Ελλάδα και την Κύπρο».
Ανέφερε ότι ζούμε σε μια εποχή γεωπολιτικών ανακατατάξεων στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, της Μεσοποταμίας και της Μεσογείου, ενώ αναφερόμενος στην κρίση στη Νότια Ευρώπη, είπε πως δεν έχει σχέση μόνο με τη στρατηγική της ενέργειας και την εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων, αλλά και με τον έλεγχο του χρήματος σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το 1916, είπε, τότε που είχε φανεί η κατάληξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, έγινε μια συμφωνία μεταξύ Αγγλίας- Γαλλίας για να χωριστεί η περιοχή σε σφαίρες επιρροής, η οποία και υλοποιήθηκε. «Σήμερα, 100 χρόνια μετά, βλέπουμε ότι αυτή η συμφωνία κατά πάσα πιθανότητα θα εκλείψει και θα έχουμε καινούριες ανακατατάξεις στην περιοχή, για την εγκατάσταση μιας νέας δύναμης στην περιοχή, η οποία διαθέτει τα μεγαλύτερα ενεργειακά αποθέματα (πετρέλαιο και φυσικό αέριο) στον κόσμο. Αυτή η δύναμη είναι η Αμερική, η οποία ενδιαφέρεται για τη δημιουργία ενός ενεργειακού διαδρόμου για την μεταφορά της ενέργειας στις χώρες της Ευρώπης. Για να δημιουργηθεί όμως αυτός ο διάδρομος πρέπει πρώτα να ξεκαθαριστεί ποιος και τι εξορύσσει και σε αυτή τη φάση βρισκόμαστε σήμερα».
Δεν θα αργήσει, σημείωσε, η διαδικασία να ξεκαθαρίσει τι ανήκει και σε ποιον, καθώς αυτή τη στιγμή «είναι σε εξέλιξη μια γεωπολιτική δύνη, ένας γεωπολιτικός τυφώνας και θα έχει τεράστιες επιπτώσεις στις χώρες που βρίσκονται σε αυτόν τον αεροδιάδρομο. Το θέμα είναι κατά πόσον είναι έτοιμες η Κύπρος και η Ελλάδα να εξασφαλίσουν τα συμφέροντα του ελληνισμού. Οι σημερινές εξελίξεις, πρόσθεσε, αφορούν το λαό, αφορούν τους πολίτες και πρέπει οι πολίτες να είναι ενημερωμένοι γι’ αυτές τις εξελίξεις, επισημαίνοντας ταυτόχρονα την ανάγκη ανάπτυξης αλλά και πολιτειακής αλλαγής. Διότι, κάνοντας έναν παραλληλισμό με την Τουρκία είπε ότι η Τουρκία μάς έχει ξεπεράσει σε θέματα ανάπτυξης καθώς από 1 εκατομμύριο τουρίστες μέσα σε 10 χρόνια έφθασε τα 13 εκ. τουρίστες, ενώ ιδιαίτερη έμφαση έδωσε σε ζητήματα λειτουργίας του κράτους, λέγοντας έχουμε διαλύσει το κράτος στην Ελλάδα και ότι απαιτείται πολιτειακή αλλαγή: «θα πρέπει ο πολίτης να διεκδικήσει το δικαίωμα να μπορεί να επηρεάζει και να συνδιαμορφώνει τις εξελίξεις σε Ελλάδα και Κύπρο».
Ο κ. Καλεντερίδης εξέφρασε ταυτόχρονα την άποψη ότι η Ελλάδα και η Κύπρος πρέπει να χρησιμοποιήσουν το «ισχυρό τους χαρτί που είναι το Διεθνές Δίκαιο», λέγοντας ότι «μέσα από τη συμμετοχή μας στην Ε.Ε. μπορούμε να αξιοποιήσουμε τα ερείσματα που έχουμε. Να αξιοποιήσουμε το στρατηγικό μας όπλο που είναι η διεθνής νομιμότητα, κι εκεί πρέπει να δώσουμε βαρύτητα, εκεί θα πρέπει να επικεντρώσουμε, σε συμμαχία με άλλες χώρες». Αυτό όμως που πλήττεται και στις δύο χώρες είναι η πολιτική σταθερότητα, είπε, τονίζοντας ότι «οι πολιτικές εξελίξεις της εποχής επιβάλλουν να υπάρχει ένα σταθερό και αξιόπιστο πολιτικό σύστημα και το να έχουμε την εξασφάλιση της εθνικής μας άμυνα, έχοντας μια σταθερή εξωτερική πολιτική», διότι όπως υπογράμμισε, ιδιαίτερα σημαντική είναι η κατεύθυνση που πρέπει να έχει η εξωτερική μας πολιτική.
Αναφερόμενος στο θέμα της υφαλοκρηπίδας είπε ότι, ενώ είναι ξεκάθαρο το δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια, βλέπουμε ότι στην ουσία απειλήθηκε με πόλεμο. Επισήμανε ωστόσο ότι «το πρόβλημα στην περιοχή δεν είναι η Τουρκία, η Τουρκία χρησιμοποιείται. Διότι το μοναδικό πρόβλημα που έχουμε με την Τουρκία είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Το πρόβλημα είναι οι ΗΠΑ και η Ρωσία. Γιατί σε περίπτωση που επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα στα 12 μίλια τότε το Αιγαίο γίνεται μια ελληνική λίμνη και η Ελλάδα γίνεται ο κυρίαρχος στην περιοχή, διότι θα έχει το δικαίωμα να κάνει και γεωπολιτικές επιλογές και θα μπορεί να καθορίζει εκείνη τα γεωστρατηγικά συμφέροντά της στο Αιγαίο».
Ο ομιλητής μιλώντας για την ελληνική ΑΟΖ είπε ότι κακώς αναδείχθηκε το θέμα σε τέτοιο βαθμό, ώστε έφτασαν οι πολίτες να θεωρούν ότι μέσα από εκεί θα λυθούν όλα μας τα προβλήματα, εκφράζοντας μάλιστα και φόβους ότι «με την ανακήρυξη της ΑΟΖ αντί να λύσουμε μπορεί να δημιουργήσουμε προβλήματα».
Ερωτηθείς για την “αραβική άνοιξη”, είπε ότι είναι ενταγμένη σε έναν ευρύτερο γεωστρατηγικό σχεδιασμό, αφού αυτό που επιδιώχθηκε σε Αίγυπτο, Λιβύη, Τυνησία αλλά και Συρία ήταν να αντικατασταθούν τα πολιτικά καθεστώτα που δεν είχαν “λαϊκό έρεισμα” και να αντικατασταθούν από υποτίθεται εκλεγμένες και δημοκρατικές κυβερνήσεις για να έχουν την έξωθεν καλή μαρτυρία. «Ο βαθύτερος όμως στόχος ήταν να διαλυθούν τα εθνικά κράτη αυτών των χωρών για να μην μπορούν στο μέλλον να κάνουν επιλογές οι οποίες θα έρχονταν σε αντίθεση με τα στρατηγικά συμφέροντα της Αμερικής στην περιοχή, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τη Λιβύη, καθώς εκεί υπήρχε μια κυβέρνηση που μπορούσε να κάνει μια διαφορετική πολιτική στροφή».
Ρόη ΒΑΣΒΑΤΕΚΗ
