«Ακόμα μπορούμε να διαμορφώσουμε ενιαία πρόταση για ΤΕΙ και Πανεπιστήμιο»

«Η εκτίμηση μου είναι πως πετύχαμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα τόσο για το Πανεπιστήμιο, όσο και για το ΤΕΙ μας, καθώς οι αρχικές προβλέψεις του σχεδίου ΑΘΗΝΑ ήταν πολύ δυσμενείς για τα ιδρύματα αλλά και για τον τόπο μας.
Δεν θα πρέπει όμως να μείνουμε εκεί. Από την αρχή είχα προτείνει στο θέμα των εκπαιδευτικών μας ιδρυμάτων να διαμορφώσουμε όλοι μια ενιαία πρόταση, η οποία δεν θα διασφαλίζει απλώς το μέλλον τους, αλλά θα συμβάλει στην καλύτερη δυνατή εξέλιξη τους, προκειμένου να παίξουν το σημαντικό τους ρόλο στην ανάπτυξη του τόπου. Η πρόταση αυτή παραμένει στο τραπέζι και υπάρχει η δυνατότητα να επεξεργαστούμε όλα τα δεδομένα της εποχής, πριν καταλήξουμε σε μια πρόταση, ενιαία και τεκμηριωμένη, η οποία θα δώσει νέα πνοή τόσο στο ΤΕΙ όσο και στα πανεπιστημιακά τμήματα που παρέμειναν στην περιοχή μας».
Αυτό τόνισε ο βουλευτής ΠΑΣΟΚ της Π.Ε. Κοζάνης Πάρις Κουκουλόπουλος μιλώντας σήμερα το πρωί στο Ρ/Σ της ΕΡΑ Κοζάνης σχετικά με τις εξελίξεις που υπήρξαν μέσω του σχεδίου ΑΘΗΝΑ για τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της περιοχής.
Συγκεκριμένα ο κ. Κουκουλόπουλος ανέφερε ότι:
– Τα δύο πανεπιστημιακά τμήματα που λειτουργούν στην περιοχή μας, μπορεί πλέον να ανήκουν διοικητικά στο Α.Π.Θ. αλλά η παραμονή τους στην Κοζάνη κατοχυρώνεται τόσο με Προεδρικό Διάταγμα όσο και με Νόμο. Παράλληλα, ενισχύονται με αύξηση του αριθμού των εισακτέων τους.
– Δεν άλλαξε, τελικά, η ονομασία του τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών, κάτι που θα είχε αρνητικές επιπτώσεις στο τμήμα.
– Η Σχολή Διοίκησης Οικονομίας (Σ.Δ.Ο.) του ΤΕΙ παραμένει στην Κοζάνη, κάτι που σημαίνει πως δεν πρόκειται να μετακινηθούν 1.500, περίπου, σπουδαστές στα Γρεβενά. Ταυτόχρονα, ενισχύεται ακόμα περισσότερο με την προσθήκη της κατεύθυνσης Μάρκετινγκ που λειτουργούσε στην Καστοριά.
– Το τμήμα βιομηχανικού σχεδιασμού του ΤΕΙ συμπεριλαμβάνεται, τελικά, στο τμήμα μηχανολόγων, ως μια τρίτη κατεύθυνση.
– Τέλος, ο αριθμός των εισακτέων στο ΤΕΙ και τα πανεπιστημιακά τμήματα της Δυτικής Μακεδονίας, ο οποίος μέλλεται να ανακοινωθεί τις επόμενες μέρες, θα είναι αυξημένος, κάτι που έχει σημασία για την ενδυνάμωση και ενίσχυση των ίδιων των ιδρυμάτων.
Ο κ. Κουκουλόπουλος ερμηνεύοντας το γιατί τελικά καταργήθηκε ως Διοικητική Μονάδα το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, υπογράμμισε τα εξής: «Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς το πανεπιστήμιο καταργήθηκε καθώς δεν διέθετε τη δική του Σύγκλητο, κάτι που θα μπορούσε να συμβεί αν είχε ακόμα τρεις (3) καθηγητές. Όπως θα μπορούσε να προχωρήσει σε κοινοπραξία, για παράδειγμα, με το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, εφόσον διέθετε Πολυτεχνική Σχολή, για τη συγκρότηση της οποίας απαιτούνται τρία πολυτεχνικά τμήματα και σήμερα στην Κοζάνη λειτουργούν δύο.
Το θέμα των υποδομών δεν ήταν ποτέ πρόβλημα, όπως δεν ήταν ισχυρό και πειστικό επιχείρημα και απ΄ όσους το χρησιμοποίησαν, και το χρησιμοποίησαν σχεδόν όλες οι περιοχές της Ελλάδας. Το είχα ξαναπεί πως η λογική που επικράτησε και μέσω του σχεδίου ΑΘΗΝΑ ήταν η λογική της μείωσης οργανικών μονάδων».
Στη συνέχεια ο κ. Κουκουλόπουλος αναφέρθηκε στο ποιο μπορεί να είναι το μέλλον τόσο του ΤΕΙ όσο και των πανεπιστημιακών τμημάτων στην περιοχή μας, λέγοντας τα εξής: «Απ΄ εδώ και πέρα πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά και, κυρίως, να αφήσουμε κατά μέρος τη λογική των προσωπικών προσεγγίσεων. Η ενιαία και τεκμηριωμένη πρόταση στο θέμα των εκπαιδευτικών μας ιδρυμάτων είναι ο μοναδικός δρόμος που έχουμε μπροστά μας.
Μια ιδέα για το μέλλον των ιδρυμάτων μας θα μπορούσε να είναι αυτή που ξεκινάει στην περιοχή των Ιονίων νήσων και σχετίζεται με τη συνέργεια που πρόκειται να αναπτύξουν το Πανεπιστήμιο και το ΤΕΙ που λειτουργούν εκεί.
Γιατί δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι ανάλογο, ξεκινώντας, για παράδειγμα, με τη Σχολή Τεχνολογικών Εφαρμογών (Σ.Τ.ΕΦ.) του ΤΕΙ και τα πολυτεχνικά τμήματα του πανεπιστημίου.
Δεν θα ήθελα να προκαταλάβω κανέναν, αλλά πιστεύω πως οφείλουμε να εξετάσουμε με ψυχραιμία όλα τα σημερινά δεδομένα, να αξιοποιήσουμε την εμπειρία άλλων και μέσα από έναν εξαντλητικό διάλογο να καταλήξουμε στην ενιαία πρόταση.
Γι΄ αυτό σας είπα πως η πρόταση παραμένει στο τραπέζι και σε ό,τι με αφορά θα κάνω όσα μπορώ για να βρεθούμε όλοι μαζί, ακαδημαϊκή κοινότητα και τοπική κοινωνία, σ΄ αυτό το τραπέζι το διαλόγου, πιστεύοντας πως το αποτέλεσμα θα μας δικαιώσει όλους».