Ο Πολ Τόμσεν θεωρείται το πλέον ανεπιθύμητο πρόσωπο από το κύκλο των δανειστών στο μέρος μας. Υπερβαίνει ακόμη και τους δεδηλωμένους καλοθελητές της, όπως η χυμώδης υπουργός οικονομικών της Φινλανδίας και η ωραιοπαθής ομόλογός της, της Αυστρίας, οι οποίες μας στολίζουν συχνά με τις αβροστόλιστες δηλώσεις τους. Αναρωτιέμαι τελικά μήπως τον μειώνουμε λίγο τον άνθρωπο; Μήπως μας διαφεύγει τι έχει περάσει τα δυόμιση τελευταία έτη στο τόπο μας, για να φτάσει στο σημείο να δηλώσει, ότι «κάποιοι υπουργοί είναι για τα μπάζα»; Μήπως πρέπει να μας έρθει στη μνήμη, εκείνες οι περίφημες συζητήσεις των μελών της Τρόικας με τους έλληνες υπουργούς, οι οποίοι δεν ήταν σε θέση να γνωρίζουν το συνολικό αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων της χώρας; Αν δεν γνωρίζεις τι γίνεται στα του οίκου σου, τότε πως θα γνωρίζεις τι γίνεται στην χώρα; Είναι εύκολο ο κύριος Τόμσεν να διαγράψει, ότι όταν εκείνοι αφαιρούσαν τους δύο επιπλέον μισθούς (13ο και 14ο )από το πορτοφόλι των φορολογούμενων δημοσίων υπαλλήλων, ο Πρόεδρος της Βουλής ενσωμάτωνε τους τέσσερις επιπλέον των «ημετέρων» υπαλλήλων της Βουλής στους υπόλοιπους δώδεκα, δίχως να τους αφαιρέσει ούτε ένα λεπτό; Αλλά ήταν μόνο αυτά;
Πρόσφατα ενημερωθήκαμε από την έγκριτη «Καθημερινή» ένα νέο ρουσφετολογικό κατασκεύασμα, παράρτημα της βουλής. Πρόκειται για το «Ίδρυμα της Βουλής». Και ποιός είναι ο ρόλος του; Ό,τι και οι άλλοι 1.110 άχρηστοι δημόσιοι οργανισμοί, οι οποίοι από το 2004 καταργούνται, πλην ακόμη βρίσκονται ανέπαφοι στη θέση τους. Σπαταλά το πενιχρό δημόσιο χρήμα, ήτοι 25.000 ευρώ για γραμματόσημα, 80.000 ευρώ για «αναμνηστικούς χάρακες» 22.000 ευρώ για τη φιλοξενία μαθητών, 11.000 ευρώ για την παγκόσμια ημέρα της Δημοκρατίας κ.ά, ενώ από την άλλη έχουνε στραγγίξει το πορτοφόλι του απλού Έλληνα πολίτη αυτής της χώρας, υποβαθμίζοντας την ζωή του και οδηγώντας τον στην απογοήτευση και στο όριο της φτώχειας για τα χαμηλά εισοδήματα. Και επιπλέον ας τονίσουμε, ότι όταν τα μέλη των συλλογικών οργάνων όλων των δημοσίων νομικών προσώπων λαμβάνουν 16,2 ευρώ ανά συνεδρίαση, τα μέλη του περιούσιου αυτού ιδρύματος λαμβάνουν 150 ευρώ ανά συνεδρίαση.
Αξίζει να αναφέρουμε ακόμα, ότι από το τέλος του 2008 που ξεκίνησε το πάγωμα αρχικώς και το σταδιακό «κούρεμα» που ακολούθησε, των αποδοχών όλων των υπαλλήλων του δημοσίου, οι υπάλληλοι του εν λόγου ιδρύματος παίρνουν αύξηση των αποδοχών τους κατά 7,5 % για το 2009 και 5,5% για το 2010. Πλέον δε τούτων και 150 ευρώ επίδομα θέσεως τα στελέχη του ιδρύματος.
Τέλος πρέπει να τονίσουμε και κάτι ακόμα, το οποίο αποδεικνύει την έκταση της διαφθοράς του πολιτικού συστήματος και την ανευθυνότητα των μελών του για τη κακοδιαχείριση του δημόσιου χρήματος, το οποίο πληρώνει ο φορολογούμενος πολίτης από το πενιχρό του πλέον εισόδημα. Σύμφωνα με την υπόσχεση του τότε Προέδρου της Βουλής τα προνόμια των υπαλλήλων της βουλής θα επεκτείνοντο και στους εν λόγω υπαλλήλους, «στα πλαίσια της ίσης μεταχειρίσεως». Ας όψονται, όμως, τα μνημόνια τα οποία έβαλαν φρένο-επί του παρόντος τουλάχιστον-την εξομοίωση. Και το αποκορύφωμα αυτής της κοροϊδίας, το οποίο έχουμε πληροφορηθεί από τα Μ.Μ.Ε μόλις πρόσφατα, είναι
Σελίδα 2
ότι οι εν λόγω υπάλληλοι, ως αυλικοί του παλατιού της Βουλής, δεν έχουν υποστεί ούτε μια απώλεια των προνομίων και των οικονομικών τους δικαιωμάτων. Που είναι λοιπόν η ισονομία και η αξιοκρατία κύριοι της πολιτικής ή μήπως αυτοί εργάζονται περισσότερο από τους υπόλοιπους δημοσίους υπαλλήλους, τους οποίους έχετε εξουθενώσει οικονομικά; Μιλάτε για μεγαλεπήβολα σχέδια ανάπτυξης και για ανάκαμψη της οικονομίας για το 2014, αφού βέβαια έχετε καταδικάσει τον Ελληνικό λαό στην φτώχεια και στην υποβάθμιση της ποιότητας ζωής του, που πλέον πληρώνει περισσότερα από όσα του παρέχει η πολιτεία, ακόμα και για είδη βασικής ανάγκης(θέρμανση, κατοικία, φάρμακα, παιδεία, ηλεκτρικό ρεύμα κ.ά). Μήπως τελικά στην κατηγορία των ευπαθών ομάδων, κατατάσσεται ο κάθε μισθωτός, συνταξιούχος, άνεργος, που καλείται να χώσει βαθιά το χέρι του στην τσέπη και να πληρώσει από το πενιχρό πλέον εισόδημα του, αυτά τα οποία έπρεπε πρωτίστως να του παρέχει η πολιτεία σαν βασικά αγαθά και όχι να εισπράττει αυτά, τα οποία έχουν κλέψει άλλοι; Είναι δυνατόν ένας υπάλληλος της Βουλής να παίρνει περισσότερα από έναν στρατιωτικό, ο οποίος έχει να αντιμετωπίσει συχνές μεταθέσεις, οι οποίες έχουνε οικονομικό κόστος, 24ωρες υπηρεσίες, τις οποίες δεν πληρώνεται και να λογίζεται σαν ένας δημόσιος υπάλληλος, που καλείται ανά πάσα στιγμή να υπερασπίσει την πατρίδα του; Εσείς λοιπόν που ψηφίζετε τους νόμους, αν σέβεστε αυτούς που εκπροσωπείτε και έχετε ανθρωπιά και φιλότιμο, αποδείξτε το έμπρακτα και όχι να πιπιλίζετε τον λαό για θυσίες που θα πιάσουνε τόπο, προσπαθώντας να βγάλετε τα σπασμένα από την καμπούρα του και εξορκίζοντας το κακό με την επιβολή φοροκλεπτικών μέτρων, προσπαθώντας να αδειάσετε τελείως το πορτοφόλι του. Αυτοί λοιπόν που τα έχουν βάλει με τον κύριο Τόμσεν ας αναλογιστούνε, ότι ο πραγματικός εχθρός της οικονομίας μας και της σπατάλης, που καταδίκασε τον Ελληνικό λαό, δίχως να ξεχωρίσει τους νόμιμους από τους υπαίτιους, δεν είναι ούτε ο κ. Τόμσεν ούτε οι δύο ομόλογοί του στην Τρόικα, αλλά αυτοί που διαχειρίζονται με τόση ανευθυνότητα το δημόσιο χρήμα για δικό τους όφελος, καλυμμένοι πίσω από το πέπλο της ατιμωρησίας και διαφεντεύουν τα του οίκου μας. Αν είχαμε σωστούς και αδιάφθορους Κυβερνήτες από την μεταπολίτευση και μετά, το καράβι που λέγεται Ελλάδα δεν θα χτυπούσε στα βράχια, περιμένοντας να σωθεί με δανεικά, οι οποίοι αποτελούν τους σύγχρονους πειρατές της Ευρώπης, που θέλει την Ελλάδα στο ευρώ, αλλά αδιαφορεί για αυτούς που βρίσκονται μέσα στο καράβι και έχουν χάσει κάθε δικαίωμα για ποιότητα ζωής, αφού τους δίνουνε ψίχουλα και κάποιοι άλλοι γεύονται τα λάφυρα.
Με εκτίμηση
Ιορδάνης Καμπουρίδης
