Τῇ ἁγίᾳ καὶ μεγάλῃ Τετάρτῃ, τῆς ἀλειψάσης τὸν Κύριον μύρῳ Πόρνης γυναικός, μνείαν ποιεῖσθαι οἱ θειότατοι Πατέρες ἐθέσπισαν, ὅτι πρὸ τοῦ σωτηρίου Πάθους μικρὸν τοῦτο γέγονε.
Η Πόρνη, μια γυναίκα ερωτευμένη με την αμαρτία, τώρα πλέον ο έρωτας της γίνεται ο Χριστός, η ακόρεστη επιθυμία και η έλξη προς τους άνδρες, σε μια στιγμή μετατρέπεται σε πόθο για την παρουσία του Χριστού στην ζωή της.
Συχνά ξεκινούμε έναν αγώνα για να νικήσουμε τις αμαρτίες, να ξεριζώσουμε τα πάθη από την καρδιά μας, αλλά όσο τ’ αποφεύγουμε ολοένα και περισσότερο πέφτουμε πιο βαθιά σ’ αυτά. Και σ’ αυτό τ’ αδιέξοδο δεν μπορούμε να βρούμε λύση, τα βάζουμε με τον εαυτό μας και τους άλλους, ακόμα και με τον Θεό.
Αυτό συμβαίνει επειδή δεν έχουμε αντιληφθεί ότι το ζητούμενο δεν είναι η υπέρβαση των αμαρτιών, αλλά η παρουσία του Χριστού στην ζωή μας, η σχέση που έχουμε μ’ Αυτόν. Πόσο ανοίγουμε την καρδιά μας για να μπει να την μαλακώσει, να γίνουν τα πάθη αρετές κι η ύπαρξη μας να γεμίσει με ζωή.
Η πόρνη συνέχισε να ερωτεύεται όπως και πριν μόνο που τώρα η καρδιά της αντί της αμαρτίας, ποθεί τον Χριστό κι αρπάζει την ευκαιρία αλλάζοντας ζωή. Μεγάλη Τετάρτη μια πρόσκληση για μεταμόρφωση της ζωής μας, του κακού εαυτού μας, όταν έρθει μέσα στην καρδιά μας ο Χριστός και την γεμίσει με την παρουσία Του.
Γεώργιος Τρυφωνόπουλος
Θεολόγος
