Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είχαμε αναλάβει μία δέσμευση το καλοκαίρι του 2015 και τις εκλογές του Σεπτεμβρίου,όσον αφορά και στα ζητήματα της ενέργειας.
Υπήρχε μία υποθηκευμένη κατάσταση, όπου τα πάντα είχαν ήδη ιδιωτικοποιηθεί και εμείς είχαμε αναλάβει τη δέσμευση να κάνουμε ό,τι μπορούμε καλύτερο για την προστασία του δημοσίου συμφέροντος.
Έχω την ικανοποίηση ότι τα καταφέραμε αρκετά σημαντικά, ειδικά σε τρεις τομείς, όπου αποτρέψαμε την ιδιωτικοποίηση εμβληματικών επιχειρήσεων της χώρας στην ενέργεια.Οπως είναι η ΔΕΗ, ο ΑΔΜΗΕ και ο ΔΕΣΦΑ.
Ειδικότερα, για τον ΑΔΜΗΕ (που ήταν ενσωματωμένος τότε στη Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού), όχι μόνο αποτρέψαμε την πώληση του 66% προς τους ιδιώτες με χαμηλό τίμημα, αλλά καταφέραμε να πετύχουμε ένα πολύ υψηλό τίμημα, κρατώντας τον δημόσιο χαρακτήρα, πωλώντας μόνο το 24% του ΑΔΜΗΕ.
Όσον αφορά τη Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού, ήδη είχε μεταβιβαστεί το 17% της Επιχείρησης στο ΤΑΙΠΕΔ προς εκποίηση, ήδη είχε ψηφιστεί ο νόμος της Μικρής ΔΕΗ, όπου το 30% οριζοντίως και με περισσότερα υδροηλεκτρικά στο καλάθι, δινόταν στο ιδιωτικό τομέα.
Και το κυριότερο είναι ότι είχε προγραμματιστεί ο πλήρης τεμαχισμός ,η απαξίωση και η εκποίηση της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού, ακριβώς διότι αυτό ήταν –όπως το επανέλαβαν και τώρα οι συνάδελφοι σε αυτή την Αίθουσα- το στρατηγικό τους σχέδιο. Δηλαδή πολλές μικρές, κάθετης δομής επιχειρήσεις, ελεύθερος ανταγωνισμός και τα συναφή. Ταυτόχρονα, όλα αυτά συνέβαιναν σε ένα καθεστώς σχεδόν χρεοκοπίας της ίδιας της Επιχείρησης.
Με λίγα λόγια, συγκρούονταν δύο πολιτικές. Από τη μια ήταν η πολιτική της προστασίας του δημόσιου πλούτου και του δημόσιου χώρου,η δική μας.Από την άλλη ήταν η μεταφορά αυτού του πλούτου στα χέρια κάποιων λίγων. Αυτό λοιπόν, εμείς έχουμε την πλήρη ικανοποίηση ότι το αποτρέψαμε.
Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, αφορά την απόσχιση δύο μόνο περιουσιακών στοιχείων της ενιαίας και ισχυρής πλέον Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού.Ως απόρροια της τελεσίδικης απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Με την κατάθεση του νομοσχεδίου άρθηκε ήδη η καταδίκη μας και οι υποχρεώσεις μας που θα απέρρεαν επ’ αυτού.
Ποια πεδία αφορά αυτή μας η επιλογή:
Τα ενεργά λιγνιτικά πεδία στη χώρα είναι τρία, είναι τρεις νομοί για την ακρίβεια, η Φλώρινα, η Κοζάνη και η Αρκαδία.
Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο μιλάει για την απόσχιση δύο πεδίων, ένα στον βορρά και ένα στον νότο. Το πρώτο είναι της Μελίτηςστην Φλώρινα.
Η Μελίτη, που είναι πράγματι μια καλή Μονάδα, έχει όμως πολύ μέτριες αποδόσεις, παρά τα περί του αντιθέτου θρυλούμενα.Ακριβώς διότι τροφοδοτείται από τον ιδιωτικό τομέα παραγωγής λιγνίτη. Και δεν τροφοδοτείται μόνο από τον ιδιωτικό τομέα, με πολύ στρεβλές συμβάσεις, αλλά τροφοδοτείται-συμπληρωματικά από το δημόσιο, σε βάρος τελικά του δημόσιου ορθά εννοούμενου συμφέροντος, ακριβώς διότι οι τιμές που αποδίδονται για τη Μελίτη υποστηρίζονται από τη Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού. Και είναι πράγματι τέτοιες οι τιμές, αλλά δεν είναι της Μελίτης, που επαναλαμβάνω ότι τροφοδοτείται αποκλειστικά από τον ιδιωτικό τομέα.
Η υποχρέωση σε αυτό το συγκεκριμένο ζήτημα των μελλοντικών επενδυτών να ανοίξουν και τα νέα ορυχεία προσδίδει θέσεις εργασίας και επενδύσεις σε μια περιοχή που τις έχει πάρα πολύ μεγάλη ανάγκη και ταυτόχρονα απαλλάσσει από μια δυσκαμψία τη Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού.
Στη Μεγαλόπολη, στο νότιο κομμάτι, η μία μονάδα «3» ούτως ή άλλως πρόκειται σε δυο, τρία χρόνια να κλείσει. Ακούσαμε τον Πρόεδρο της ΔΕΗ να μας λέει πως ενδεχομένως να κλείσει και του χρόνου, ακριβώς διότι έχει κλείσει τον κύκλο της. Άρα, πράγματι, απομένει μια καλή Μονάδα, η «4». Μόνο που και στο νότιο σύστημα έχουμε, επίσης, μια στρέβλωση που αφορά το δίκτυο της Πελοποννήσου. Ενώ η Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού έχει κάνει επενδύσεις σε φυσικό αέριο -εργοστάσιο 820 MW- δεν μπορεί να το διαθέτει στην αγορά, ακριβώς γιατί το δίκτυο δεν επαρκεί.Στρέβλωση διαχρονική που εμείς επιλύουμε το 2019.
Το τρίτο πεδίο, που είναι το σημαντικότερο λιγνιτικό πεδίο και το κυριότερο πεδίο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στη χώρα, είναι το αμιγώς Δημόσιο πεδίο, και αφορά τον δικό μου νομό, τον Νομό Κοζάνης. Αφορά την «Πτολεμαΐδα 5» που κτίζεται τώρα. Στην δική μας διακυβέρνηση αδειοδοτήθηκε και χρηματοδοτήθηκε αυτό το μεγάλο έργο (1,4 δις). Αφορά Κύριο πεδίο, το Νότιο ορυχείο(έτσι λέγεται), αφορά επτά οικισμούς ,που θα μου επιτρέψετε να τους αναφέρω, οι οποίοι έχουν μετεγκατασταθεί υποχρεωτικά, για να ανοίξει αυτό το τεράστιο δημόσιο Πεδίο.
Είναι η Καρδιά, η Χαραυγή, το Κλείτος, ο Πτελεώνας, ο Κόμανος, η Μαυροπηγή, η Ποντοκώμη και επίκεινται οι Ανάργυροι και η Ακρινή.
Αυτό είναι το ενιαίο δημόσιο πεδίο, στο οποίο έχουν γίνει επενδύσεις μόνο στην δική μας διακυβέρνηση 1,7 δις. ευρώ ήδη, δηλαδή το 1% του ΑΕΠ.
Αυτή είναι η δική μας έμπρακτη τοποθέτηση για το σχέδιό μας που αφορά τη στήριξη της λιγνιτικής παραγωγής καθώς και για το επίπεδο που έχει συμφωνηθεί ήδη από εμάς, αυτή να εβρίσκεται.
Ταυτόχρονα, έχουμε εξασφαλίσει μέσα από αυτή τη συμφωνία στο Αμύνταιο και το λιγνιτικό του κέντρο τη δυνατότητα να αξιοποιηθεί (εαν μπορέσει) και να εξαιρεθεί από τον κανόνα(είτε στον παρονομαστή είτε στον αριθμητή) , παρά να κλείσει, όπως έχει προγραμματιστεί εδώ και μια δεκαετία.
Στηρίξαμε, λοιπόν, τη Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού δίνοντας της επιπλέον μια ένεση ρευστότητας 1,3 δις. ευρώ μόνον για το 2017.
Με το νομοσχέδιο αυτό έχουμε ένα τέλος εποχής, κλείνει η αξιολόγηση και πάμε σε νέα δεδομένα και για την ενέργεια και για τη λιγνιτική παραγωγή ενέργειας στη χώρα μας.
Αυτό το τέλος εποχής προϋποθέτει προστασία τριών συγκεκριμένων δικαιωμάτων:
- Είναι η προστασία της εργασίας και των δικαιωμάτων που απορρέουν από αυτήν, τα οποία τα έχουμε ήδη εξασφαλίσει μέσα από τη συζήτηση στην Επιτροπή μας.
- Είναι η προστασία των τοπικών δικαιωμάτων και του τοπικού πόρου, που τον έχουμε εξασφαλίσει και τον έχουμε ανεβάσει από 1,2 ευρώ σε 1,4 ευρώ το τέλος Λιγνίτη.
Είναι το Ταμείο Αποκατάστασης και Δίκαιης Μετάβασης και που μόλις τώρα ο Υφυπουργός Περιβάλλοντος μας είπε ότι θα έχουμε και Ελληνικό Ταμείο Περιβάλλοντος προικοδοτούμενο με 20 εκατομμύρια ευρώ.
- Έχουμε τα δικαιώματα για το περιβάλλον, την προστασία αυτού και την αποκατάσταση και επαναπόδωση εδαφών.
Αυτά τα υπερασπιζόμαστε ανυποχώρητοι και θα διατηρήσουμε αυτήν την εκδοχή. Στη νέα εποχή που μπαίνουμε είναι δυναμική η συζήτηση και θα συνεχίζει για:
- Στην στρατηγική αποκατάστασης των λιγνιτικών εδαφών, αλλά και της επαναπόδωσης αυτών στο Δημόσιο και την τοπική κοινωνία.
- Είναι το Ταμείο Στρατηγικής Περιβαλλοντικής Αποκατάστασης σε σχέση και με το Ταμείο Δίκαιης Μετάβασης προς νέες οικονομίες γνώσης.
- Τέλος, είναι και το Στρατηγικό Σχέδιο Ισοδύναμης Ανάπτυξης, τουλάχιστον γι’ αυτά που έχουμε απωλέσει ως περιοχή.
Τελειώνω λέγοντας το εξής:
Άκουσα με προσοχή τις θέσεις της Νέας Δημοκρατίας διά στόματος του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Ήταν σαφής: Πλήρης απελευθέρωση με ισχυρή ΡΑΕ (αντιγράφω αυτά που άκουσα).Επενδύσεις σε ΑΠΕ.Μείωση τιμών ηλεκτρικού ρεύματος. Πουθενά δεν άκουσα τίποτα για τον λιγνίτη και την ΔΕΗ.
Ξέρουμε (και το διαπιστώσαμε όλοι σε αυτήν τη διαδικασία) πως η Νέα Δημοκρατία, όπως και το ΠΑΣΟΚ, είναι κατά αυτού του νομοσχεδίου διότι αποτρέπει το δικό της σχέδιο που ήταν η πλήρης ιδιωτικοποίηση και μόνον αυτό.
Εμείς, λοιπόν, έχουμε την ικανοποίηση ότι επετύχαμε επιδόσεις πολύ πάνω από τις δεσμεύσεις μας του 2015, κρατήσαμε δημόσια , ενιαία και ισχυροποιημένη την ΔΕΗ και τον ΑΔΜΗΕ.
Προχωράμε στον αναπτυξιακό μας σχεδιασμό με εγγυημένα τα δικαιώματα των εργαζομένων, των τοπικών κοινωνιών και του λαού, διατηρώντας ως στρατηγικό πυλώνα τον δημόσιο πλούτο και χώρο, αδιατάρακτους και ενισχυμένους.
