Θα ισχύσει, τελικά, ή όχι το αναθεωρημένο ΕΣΕΚ;
Έχουν περάσει δέκα μέρες από το δημοσίευμα του Οικονομικού Ταχυδρόμου (στο ot.gr στις 8 Νοεμβρίου 2023) που ανέφερε ότι: “«Παράθυρο» για ταχύτερη απολιγνιτοποίηση του ενεργειακού μείγματος της χώρας πριν το 2028 ανοίγει το αναθεωρημένο Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ) το οποίο απεστάλη την περασμένη Παρασκευή προς έγκριση στην Κομισιόν. Ειδικότερα, το χρονοδιάγραμμα απόσυρσης λιγνιτικών μονάδων δεν λαμβάνει υπόψη το σχέδιο διπλασιασμού της ηλεκτροπαραγωγής από λιγνίτη που είχε εξαγγελθεί από την κυβέρνηση το 2022 για λόγους ενεργειακής ασφάλειας.
Έτσι προβλέπει πρόωρο “λουκέτο” στις τέσσερις λιγνιτικές μονάδες του Αγίου Δημητρίου (Ι, ΙΙ, ΙΙΙ και IV) στο τέλος του 2023, ήτοι σε δύο μήνες. Είναι αξιοσημείωτο ότι με υπουργικές αποφάσεις του 2021 και του 2022 είχε δοθεί και στις τέσσερις μονάδες κατ΄ εξαίρεση παράταση των ωρών λειτουργίας τους έως το τέλος του 2025. Μάλιστα, οι δύο μονάδες ΙΙΙ και IV του Αγίου Δημητρίου τροφοδοτούν και την τηλεθέρμανση της Κοζάνης.”
***
Έκτοτε είχαμε αντιδράσεις σωματείων και συνδικάτων εργαζομένων αλλά και συνδικαλιστών της ΔΕΗ που αντιτίθεται, φυσικά, σε μια τέτοια δυσάρεστη, από κάθε άποψη, εξέλιξη και την κατάθεση της ερώτησης στη Βουλή προς τον αρμόδιο Υπουργό από τον βουλευτή ΠΑΣΟΚ της Περιφερειακής Ενότητας Κοζάνης κ. Πάρι Κουκουλόπουλο.
Από κυβερνητικής πλευράς που είναι και η αρμόδια να απαντήσει και να πάρει θέση σ’ αυτό δεν είχαμε κάποια αντίδραση. Εκτός και αν υπήρξε αλλά μας διέφυγε…
Αλήθεια, δεν είχαν να πουν κάτι γι’ αυτό το τόσο σοβαρό θέμα για την περιοχή μας που μπορεί να προκαλέσει μια σειρά αρνητικών επιπτώσεων;
Ή μήπως σκοπεύουν να τα πουν όλα μαζεμένα απαντώντας στην ερώτηση του βουλευτή στο Κοινοβούλιο;
***
Αναμένουμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις όποιες εξελίξεις γιατί η καταληκτική ημερομηνία λειτουργίας των Μονάδων είναι σε σαράντα μέρες, περίπου…
Θα ισχύσουν, τελικά, τα όσα προβλέπει το αναθεωρημένο Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ) που απεστάλη προς έγκριση στην Κομισιόν, ή θα επαναληφθεί και πάλι η ελληνική εμπειρία που λέει πως τα πάντα μπορεί ν’ αλλάξουν ακόμα και την τελευταία στιγμή;
Αν χαθεί η… συγκολλητική ουσία.
Η δημοσκόπηση της Opinion Poll για λογαριασμό του τηλεοπτικού σταθμού Action 24 δεν θα πρέπει να εξέπληξε και πολλούς, εμφανίζοντας το ΣΥΡΙΖΑ ως τρίτο κόμμα, πλέον, στις επιλογές των πολιτών, με το ΠΑΣΟΚ να καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση μετά από πολλά χρόνια.
Η διαφορά τους βέβαια στην πρόθεση ψήφου κινείται στα όρια του στατιστικού λάθους, 12,9% το ΠΑΣΟΚ και 11,9% ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ μεγαλώνει κάπως στην εκτίμηση ψήφου και η διαφορά τους φτάνει το 1,3%.
***
Στην εκτίμηση ψήφου, λοιπόν, φαίνεται πως η Νέα Δημοκρατία συγκεντρώνοντας 38,5% είναι πάντα κυρίαρχη, με δεύτερο τώρα το ΠΑΣΟΚ που παίρνει 16% , τρίτο τον ΣΥΡΙΖΑ με 14,7%, και τέταρτο το ΚΚΕ με 10,6%.
Η Ελληνική Λύση ακολουθεί με 6,3%, η Νίκη με 3,9% και οι «Σπαρτιάτες» με 3%. Εκτός Βουλής φαίνεται να μένει η Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου με 2,5% και το ΜέΡΑ25 του Γιάνη Βαρουφάκη με 2,4%.
***
Φυσικά η μέτρηση αυτή της πρόθεσης ψήφου και η ανάλογη εκτίμηση δεν είναι παρά η «φωτογραφία της στιγμής», όπως συνηθίζεται να λέμε, αλλά δείχνει και μια τάση που αν συνεχιστεί ίσως προσθέσει και ένα ακόμα πρόβλημα στο δοκιμαζόμενο σήμερα κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Τις είδους πρόβλημα;
Αυτό της μεγαλύτερης αποσυσπείρωσης!
***
Κάθε κόμμα που θέλει να λέγεται και να είναι κόμμα εξουσίας, για να μπορέσει να συγκρατήσει το μεγαλύτερο μέρος των ψηφοφόρων του θα πρέπει να εμφανίζει και την ανάλογη δυναμική στις μετρήσεις της κοινής γνώμης.
Μια δυναμική που είναι απολύτως απαραίτητη όχι τόσο για τους σταθερούς και μόνιμους υποστηρικτές αυτού του κόμματος που το ψηφίζουν ό,τι κι αν γίνει κινούμενοι κυρίως από ιδεολογικούς λόγους, αλλά για εκείνη τη μερίδα των ψηφοφόρων που μετακινούνται ανάλογα με τα ρεύματα που φαίνεται να υπάρχουν στην πολιτική ζωή του τόπου. Και τα ρεύματα που καταγράφονται προς το παρόν μόνο θετικά δεν φαίνεται να είναι για τον ΣΥΡΙΖΑ.
***
Πάντως δεν είναι μόνο οι ψηφοφόροι που επηρεάζονται απ’ όλα αυτά.
Συνήθως, επηρεάζονται και πολλά στελέχη ή μέλη του κόμματος που προσχώρησαν σ’ αυτό επειδή ακριβώς είδαν κάποτε ότι υπάρχει η προοπτική της εξουσίας, η οποία αφενός προσελκύει κόσμο και αφετέρου λειτουργεί και ως… συγκολλητική ουσία.
Αν χαθεί αυτή η… συγκολλητική ουσία, με βάση πάντα τις δημοσκοπήσεις, και εφόσον, υποθέτουμε εμείς, δεν έχουν και τόσο ισχυρούς ιδεολογικούς δεσμούς με το κόμμα, τα στελέχη και τα μέλη αυτά ίσως να είναι απ’ αυτούς που θα αποβιβαστούν απ’ τους πρώτους απ’ το καράβι (σ. σ. όχι οι πρώτοι βέβαια, καθώς αυτοί αποβιβάστηκαν ήδη).
Κι αν αρχίσει η αποβίβαση, τότε δύσκολα ανατρέπεται αυτό το κύμα, ειδικά αν και οι επόμενες «φωτογραφίες της στιγμής» είναι και πάλι… θαμπές.
