Φαίνεται να πέρασε ο μεγάλος καύσωνας και η ενεργειακή κρίση του καλοκαιριού. Στον “Π” καταγράψαμε την αυξημένη συμμετοχή των λιγνιτικών μονάδων οι οποίες βρίσκονταν επί μήνες σε καθεστώς “μη χρήσης”. Φυσικά λόγω των συνθηκών που διαμόρφωσαν οι γνωστοί – άγνωστοι λομπίστες. Γράψαμε το παράδοξο του να αναδεικνύεται η ανάγκη για τους λιγνίτες μόλις μερικές μέρες το χρόνο. Σε γενικές γραμμές, προσπαθήσαμε να αναδείξουμε το δάσος έναντι του δέντρου.
Η εξάρτηση του εθνικού συστήματος ενέργειας από τη Δυτική Μακεδονία και τους λιγνίτες φθίνει εδώ και χρόνια. Για να το πούμε λαϊκά, κάθε μέρα που περνάει, μας έχουν όλο και λιγότερο ανάγκη. Τόσα χρόνια μας έκαναν τα χατίρια, επειδή είχαμε το πάνω χέρι, απαιτούσαμε – κάποιες φορές εκβιαστικά – και παίρναμε αυτό που θέλαμε. Αν υιοθετήσουμε τη λογική της “άδικης μετάβασης”, το φετινό καλοκαίρι ίσως ήταν η τελευταία ευκαιρία για να …εκβιάσει η Δυτική Μακεδονία. Αυτό τουλάχιστον θα έλεγαν οι θεωρητικοί του πολέμου. Το έχουμε ξανακάνει και ξέρουμε. Το έχουμε κάνει μάλιστα για ζητήματα ήσσονος σημασίας.
Βλέπουμε τα τελευταία χρόνια διάφορες αντιδράσεις από ανθρώπους που διαφωνούν με το νέο καθεστώς που διαμορφώνει η λεγόμενη απολιγνιτοποίηση. Επαναστατικές κινήσεις, εμπρηστικά κείμενα, εκρηκτική ρητορική στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, και πόλωση για την ισχυροποίηση του αντικυβερνητικού μετώπου. Δυστυχώς όλοι αυτοί οι τρόποι διαφωνίας, εκτός από ανέξοδοι είναι και αναποτελεσματικοί. Το μόνο “όπλο της περιοχής” είναι μια παλιά και δοκιμασμένη λύση.
Αν είχε όντως σχηματιστεί μέτωπο σύγκρουσης, τώρα ήταν η ώρα να εκφραστεί. Να κατεβάζαμε τους διακόπτες τη στιγμή που το σύστημα χρειαζόταν την ισχύ των λιγνιτικών. Με σκοπό να εκβιάσουμε και να εξασφαλίσουμε είτε την παράταση της λειτουργίας, είτε τη δέσμευση για χρηματοδότηση του μηχανισμού εφεδρείας του μηχανισμού της ΔΕΗ από το Κράτος. Τελικά μάλλον δεν υπάρχει τέτοιο μέτωπο. Ξεχαστήκαμε στο facebook και στα δελτία τύπου. Του χρόνου πάλι, στον επόμενο καύσωνα. Στον οποίο δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα μας χρειαστούν τα λιγνιτικά της ΔΕΗ. Δεν πρέπει να ξεφύγει της προσοχής μας, ότι η ένταση των αντιδράσεων έχει εξασθενίσει τους τελευταίους μήνες. Στην αυτοκριτική μας, καλό θα είναι λοιπόν να αναρωτηθούμε κατά πόσο έγινε όντως αγώνας για τη ΔΕΗ, αγώνας απέναντι σε μια κυβέρνηση ή αγώνας για τον αγώνα.
