Η Αγιά Σοφιά, διαχρονικό σύμβολο της Ορθόδοξης χριστιανικής παράδοσης, αποτελεί μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Το γεγονός αυτό σεβάστηκαν, στο μέτρο του ΄΄Οθωμανικού΄΄ δυνατού, ας μου επιτραπεί ο όρος, όλες οι κυβερνήσεις του σύγχρονου τουρκικού κράτους.
Η απόφαση της σημερινής κυβέρνησης και πιο συγκεκριμένα του σουλτάνου Ερντογάν για ανάγνωση του κορανίου την περίοδο του Ραμαζανίου εντός του Ναού, αποδεικνύει με τον πλέον προκλητικό τρόπο τη μετατροπή της ΑγιάςΣοφιάς σε τζαμί.Η παρούσα ενέργεια μας υπενθυμίζει το σκοτεινό παρελθόν των Οθωμανών και το τι προθέσεις έχουν ιστορικά. Δυστυχώς, λένε, ο άνθρωπος δεν αλλάζει.
Βέβαια, η απόφαση των Τούρκων έχει καθαρά εκδικητικό χαρακτήρα (γι’ αυτό άλλωστε έχουν τεράστιο ιδεολογικό κενό) απέναντι στη χριστιανική δύση μετά την αναγνώριση της γενοκτονίας 1.5 εκ. Αρμενίωναπό την γερμανική καγκελαρία και την ΄΄επίθεση΄΄ φιλίας των ΗΠΑ στο PKK.
Στην Ελλάδα τώρα, δεν έχουμε αντιληφθεί ακόμα ότι τα χειρότερα έρχονται. Προφανώς δεν αναφέρομαι σε οικονομικά, αριθμούς και στατιστικές αλλά σε επίπεδο εθνικής κυριαρχίας. Τον τελευταίο καιρό ξεδιπλώνεται από τον Ερντογάν μία άκρως επιθετική ατζέντα. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι οι εορτασμοί για την Άλωση της Πόλης στο εσωτερικό της Τουρκίας είχαν πανηγυρικό χαρακτήρα περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Είναι πρόδηλο ότι ο σουλτάνος Ερντογάν νιώθει σώμα και πνεύμα ότι αποτελεί την προσωποποίηση του Οθωμανικού ονείρου.
Το ανησυχητικό είναι ότι στο εσωτερικό της χώρας δεν υπάρχει πολιτική δύναμη που να θέτει το ζήτημα στην πραγματική του διάσταση. Για τη σημερινή κυβέρνηση τι να πρωτοπούμε; Ο περιφερόμενος θίασος του Αλέξη Τσίπρα και των απίθανων δηλώσεων περί Αιγαίου και ψαριών, περί προσφύγων, περί Σμύρνης, περί γενοκτονιών, Θράκης κτλ ξεπερνάει ακόμα και τα όρια του σουρεαλισμού.
Απ’ την άλλη, θα περίμενε κανείς μία πιο ξεκάθαρη στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Θα περίμενα από τη ΝΔ, να έθετε το ζήτημα στο ανώτερο ευρωπαϊκό επίπεδο και να μην έμενε σε επίπεδο εντυπώσεων. Οι επιθετικές ρητορικές των Οθωμανών δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ελληνικό ζήτημα αλλά ευρωπαϊκό. Τρίζουν οι αξίες, οι δομές και η κουλτούρα της Ευρώπης. Είναι οι εμμονές που λέγαμε τις προάλλες…
Παράλληλα, η ελληνική διπλωματία θα πρέπει να ενισχύσει τη συμμαχία στον άξονα Ελλάδα-Ισραήλ-Κύπρος-Αίγυπτος. Η συνεργασία αυτή ενοχλεί υπερβολικά τους Τούρκους και περιορίζει το πεδίο δράσης τους.
Το κακό είναι ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται. Το κάκιστο είναι ότι η ελληνική ιστορία, μας έχει αποδείξει ότι δε μαθαίνουμε απ’ τα λάθη μας. Και δυστυχώς, τα λάθη πληρώνονται…
