Αρχική > Αρθρογραφία > Ο πλούτος και το επιχειρηματικό δαιμόνιο – Χρονογράφημα του Μάξιμου Κωνσταντινίδη

Ο πλούτος και το επιχειρηματικό δαιμόνιο – Χρονογράφημα του Μάξιμου Κωνσταντινίδη

Κοινοποιήστε το άρθρο...Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print

-Έεπ, Τασούλ. Χάθηκες!

-Γεια σου, Χάμπο. Πετράκη…έναν καφέ.

-Σε καμαρώνω, Τασούλ. Γεωπόνος, αγρότης, επιχειρηματίας. Και εις ανώτερα!

-Τι να κάνω Χάμπο. Κάτι πρέπει να κάνω κι εγώ. Λίγα φασόλια, λίγη λεβάντα, λίγο κράνμπερι…μπας και βγει το μεροκάματο.

-Βρε, Τασούλ. Βρε, Τασούλ…εσύ, δε σε φοβάμαι. Εσύ είσαι δαιμόνιος.

-Την τυφλά μου ειμαι, Χάμπο. Δουλεύω για να μειώνω τα χρέη. Τώρα, ίσα που δε μπαίνω μέσα. Τι δαιμόνιος μου λες εσύ;

-Κι όμως. Έχεις επιχειρηματικό δαιμόνιο εσύ. Ξέρω τι σου λέω. Σύντομα θα τα κονομήσεις. Θα δεις.

-Να σου πω, Χάμπο, πάνω σ” αυτό το επιχειρηματικό δαιμόνιο…

-Έχεις κάποιο παράδειγμα. Για πε!

-Ακριβώς, Χάμπο. Ένας φίλος μου, ο Αντωνάκης, συνομιλικός μου, εικοσιεφτά χρονών, καθαρόαιμος αγρότης αυτός! Αυτός δεν έχασε χρόνια σε σπουδές. Με το που απολύθηκε απ” το στρατό, πριν από εφτά χρόνια, ξεκίνησε τις…αγροτικές επιχειρήσεις…που λες κι εσύ.

-Και πρόκοψε ο Αντωνάκης; Τι έκανε; Για πε!

-Αυτός, που λες, Χάμπο, είχε απ” τον πατέρα του, όλο κι όλο δέκα στρέμματα χωράφι.

-Δεν είν” πολύ. Να πούμε την αλήθεια, δεν είν” πολύ!

-Οχι, κάτσε να δεις όμως. Την πρώτη χρονιά, ρίσκαρε, βάζει δέκα στρέμματα λεβάντα. Παράλληλα δούλευε σερβιτόρος σε μπαράκι, για να ζει!

-Μπράβο! Βλέπεις, Τασούλ; Άμα έχεις σχέδιο και τσαγανό, όλα μπορούν να γίνουν.

-Ναι. Κάτσε να δεις, Χάμπο. Τη δεύτερη χρονιά, νοίκιασε και έβαλε ακόμα πέντε στρέμματα λεβάντα. Παράλληλα συνέχισε να δουλεύει σα σερβιτόρος. Σε μπαράκι. Έπαιρνε από εκεί το μεροκάματο, ζούσε τσίμα – τσίμα κι έριχνε και στη λεβάντα.

-Μπράβο του, του Αντωνάκη. Σχέδιο και τσαγανός.

-Ναι. Την τρίτη χρονιά κάτι πήρε απ” τη λεβάντα. Νοίκιασε, άλλα πέντε στρέμματα χωράφι και  το “βάλε λεβάντα. Συνέχισε, όμως, και μπάρμαν στο μπαράκι.

-Μπράβο Αντώνη! Το όλον τριάντα στρέμματα λεβάντα! Σωστά;

-Σωστά, Χάμπο. Να μη το κουράζουμε, πέρυσι πια έφτασε να έχει πενήντα στρέμματα λεβάντα. Από δω, από κει, ένα μεροκάματο έβαινε. Συνέχισε και μπάρμαν μια φορά την βδομάδα, κάθε Σάββατο.

-Μπράβο του. Εύγε του Αντωνάκη! Σταθερό σχέδιο, υπομονή, έτσι είναι τα επιχειρηματικά πλάνα, Τασούλ, τι νομίζεις;

-Ακριβώς. Και τότε, Χάμπο, που λες, του εμφανίστηκε η μεγάλη ευκαιρία!

-Αμ” αυτό σου λέω. Άμα έχεις επιχειρηματικό δαιμόνιο κάποια στιγμή θα δικαιωθείς.

-Έτσι και ο Αντωνάκης. Δικαιώθηκε, Χάμπο. Πριν από πέντε – έξη μήνες, στο μπαρ που δούλευε τα Σάββατα, έτυχε να γνωρίσει κάποιαν!

-Κοπέλα επιχειρηματίας;

-Όχι, Χάμπο. Γνώρισε τη Θεανώ. Κοπέλα, πλούσια όσο δεν παίρνει, άσχημη αρκετά, και ανόητη.

-Και λοιπόν;

-Λοιπόν, ο Αντωνάκης, πολυενθουσιάστηκε με τον πλούτο και την ανοησία της. Δύο πλεονεκτήματα και ένα μειονέκτημα. Το ζύγισε και αποφάσισε πως την ερωτεύτηκε!

-Και λοιπόν;

-Λοιπόν, πριν ένα μήνα παντρεύτηκαν. Πήρε, ο Αντωνάκης, μία προίκα βουνό. Δεν ξέρει τι έχει ο Αντωνάκης, ο αγρότης! Είναι, Χάμπο, να το “χεις… το επιχειρηματικό δαιμόνιο! Αν τό “χεις…δε θα χαθείς…

Κοινοποιήστε το άρθρο...Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print
Στείλε μας Φωτογραφίες, Μηνύματα και Καταγγελίες στο ptolemeos@e-ptolemeos.gr
kotzampasis

Συντάκτης: e-ptolemeos team