Ομιλία του Μιχάλη Παπαδόπουλου, βουλευτή ΝΔ Ν. Κοζάνης στη Βουλή για το Ν/Σ του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων με τίτλο: «Για την Προστασία της Εργασίας – Σύσταση Ανεξάρτητης Αρχής “Επιθεώρηση Εργασίας” – Κύρωση της Σύμβασης 190 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας για την εξάλειψη της βίας και παρενόχλησης στον κόσμο της εργασίας – Κύρωση της Σύμβασης 187 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας για το Πλαίσιο Προώθησης της Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία – Ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2019/1158 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ής Ιουνίου 2019 για την ισορροπία μεταξύ της επαγγελματικής και της ιδιωτικής ζωής»
Ευχαριστώ κ. Πρόεδρε
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι
Άλλο ένα νομοσχέδιο που έρχεται προς ψήφιση και αντιμετωπίζεται ακριβώς με το ίδιο μοτίβο από την αντιπολίτευση …., παραπληροφόρηση, φόβος στην κοινωνία και υποκρισία.
Το νομοσχέδιο για την Προστασία της Εργασίας εντάσσεται στις τολμηρές μεταρρυθμίσεις «χαρακτηριστικό» του Κωστή Χατζηδάκη, που είναι αποφασισμένη να κάνει η παρούσα Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, με σκοπό να μπει τέρμα στην καθήλωση των τελευταίων ετών.
Η αναιμική οικονομική ανάπτυξη της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στηριζόταν στην υπερφορολόγηση, σε αντίθεση με την οικονομική αντίληψη με έντονο κοινωνικό περιεχόμενο, που έχει η κυβέρνηση της ΝΔ.
Το νομοσχέδιο Προστασίας της Εργασίας συνδυάζει δύο στόχους:
- Το στόχο ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής:
Με μέτρα προστασίας των εργαζομένων, μέτρα αντιμετώπισης των σύγχρονων, πραγματικών προβλημάτων τους, ιδιαίτερα των γυναικών και των νέων και μέτρα που αποκαθιστούν αδικίες.
- Το στόχο για μία παραγωγική Ελλάδα, που θα προσελκύει επενδύσεις:
Με ρυθμίσεις που προσαρμόζουν την εργατική νομοθεσία στις κοινωνικές, οικονομικές και τεχνολογικές εξελίξεις της εποχής και άγουν σε προσαρμογή του πλαισίου της εργασιακής νομοθεσίας στις βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι
Η σημερινή συζήτηση είναι εξαιρετικά κρίσιμη, γιατί αφορά εκατομμύρια συμπολίτες μας, όλους τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα.
Είναι και εξαιρετικά αντιπροσωπευτική της ιδεολογικής αφετηρίας όλων των μελών του κοινοβουλίου, γιατί αναδεικνύονται οι πραγματικές διαφορές μας, τα πραγματικά πιστεύω που έχουμε, οι πραγματικές αρχές και αξίες που έχουμε.
Συζήτηση επί ενός εξαιρετικά σημαντικού νομοσχεδίου:
- Γιατί γκρεμίζει απαρχαιωμένες αντιαναπτυξιακές ρυθμίσεις του εργασιακού βίου απελευθερώνοντας τις δυνάμεις τόσο των εργαζομένων όσο και της επιχειρηματικότητας,
- Γιατί προστατεύει τον εργαζόμενο από φαινόμενα εκμετάλλευσης της εργασίας του, μεταφέροντας από την μαύρη εργασία στην σύννομη απασχόληση πραγματικότητες και αναγκαιότητες της μεταβιομηχανικής παραγωγής
- Γιατί ενδυναμώνει τον εργαζόμενο και επεκτείνει τα δικαιώματά του όπως της πατρότητας και
- Γιατί παρέχει στο κράτος στρατηγείο, καινοτόμα εργαλεία για να εποπτεύει την τήρηση των νόμων, διασφαλίζοντας τα δικαιώματα των εργαζομένων, όπως αυτά διαμορφώνονται στην μεταβιομηχανική καπιταλιστική κοινωνία, χωρίς υποταγή στην εργοδοσία.
Αυτή είναι μια πολύ σημαντική διαφορά για όσους το καταλαβαίνουν.
Αγαπητοί συνάδελφοι της αριστεράς και κυρίως της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Καταρχήν η ηγεσία σας, (να σας πω ένα μυστικό), επειδή θεωρεί, αδίκως….. αλλά το πιστεύει, το κόμμα σας ως εν δυνάμει κυβέρνηση, χαίρεται με το νομοσχέδιο και τις ρυθμίσεις του Κωστή Χατζηδάκη.
Χαίρεται γιατί λύνονται θέματα που δεν θα τολμούσε να λύσει ενώ διακαώς το επιδιώκει και συμφωνεί.
Αλλά στο γνωστό της_ πήγαινε – έλα _ μεταξύ άκρατου λαϊκισμού ως αντιπολίτευση και υποταγής στην εργοδοσία ως κυβέρνηση, χαίρεται.
Αλλά και όσοι από εσάς αντιδράτε ειλικρινώς στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο, έχετε μείνει στα διακυβεύματα και στα διλλήματα της δεκαετίας του 80 και του 90.
Αγαπητοί συνάδελφοι της αριστεράς, κομμουνιστικής και μη, δεν προασπίζετε τα συμφέροντα της εργατικής τάξης προσκολλημένοι στην προάσπιση κεκτημένων που η ίδια η παραγωγική διαδικασία έχει υπερκεράσει εδώ και δεκαετίες.
Η στάση σας, η άρνησή σας να οικοδομήσουμε ένα ισχυρό θεσμικό πλαίσιο για την προστασία των εργαζομένων, που θα απαντά στις αντιξοότητες και τις απειλές που δυνητικά αντιμετωπίζουν στο σήμερα, στο 2020, στο 2030, στο 2050, εξηγείτε:
- είτε λόγω ιδεολογικής αγκύλωσης,
- είτε λόγω λαϊκισμού
Πρέπει να αντιληφθείτε την ποιότητα των πολιτικών διλλημάτων του παρόντος και του μέλλοντος που έρχεται. Αλλά και την ευθύνη που έχετε να συνδράμετε στο νέο θεσμικό περιβάλλον χωρίς λαϊκισμό, ενδεδυμένο με ιδεολογικές ρητορείες.
Η ευελιξία στην αγορά εργασίας όπως και η εργασιακή κινητικότητα στον εργασιακό βίο καθενός και καθεμιάς είναι γεγονότα και ορίζουν την πραγματικότητα
- είτε συμφωνείτε εσείς,
- είτε συμφωνεί ο μαρξισμός,
- είτε συμφωνεί ο ξεχασμένος συνδικαλιστής που εκπροσωπεί τον εαυτό του και στα καταγώγια του συνδικαλισμού πράττει αντικοινωνικά, είτε κλείνοντας την είσοδο στην Ακρόπολη είτε δένοντας τα καράβια στον Πειραιά, προκηρύσσοντας απεργία εν μέσω των πανελλαδικών εξετάσεων ή προσπαθώντας να διαλύσει το Συνέδριο του Εργατικού Κέντρου, Κοζάνης πριν από δύο ημέρες, ενώ δεν είχαν δικαίωμα συμμετοχής. Και το σταματάω εδώ αυτό, μην συνεχίσω και επεκταθώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι
Εμείς είμαστε εξαιρετικά ικανοποιημένοι από το υπό ψήφιση νομοσχέδιο.
Είναι φιλελεύθερο, κοινωνικά δίκαιο, προασπίζει την ατομικότητα που σέβεται το σύνολο.
Κυρίως γιατί υπερασπίζεται τον εργαζόμενο που δουλεύει για την επιχείρηση και αμείβεται για την εργασία του για να θρέψει την οικογένειά του και όχι τα αντίθετα.
Είναι σίγουρο ότι στο μέλλον θα χρειαστούν νομοπαρασκευαστικές βελτιώσεις, εφαρμοστικές εγκύκλιοι και κυρίως ανατροφοδότηση με τα συμπεράσματα της εφαρμογής του, ότι δηλαδή σημαίνει καλή και χρηστή νομοθέτηση και διακυβέρνηση.
- Να προχωράς,
- να νομοθετείς,
- να εφαρμόζεις,
- να ελέγχεις και
- να διορθώνεις με νέα νομοθέτηση.
Αυτός είναι ο δρόμος που η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ τις πλείστες φορές επέλεξε και διέτρεξε.
Γι’ αυτό είναι η παράταξη των μεγάλων εθνικών επιλογών.
Και πιστέψτε με, για εμένα και πολλούς από τους συναδέλφους μας μεγάλες επιλογές δεν είναι μόνον οι στρατηγικές επιλογές της χώρας, αλλά πρωτίστως οι μεγάλες επιλογές για τους ανθρώπους της, για το λαό και κυρίως τους πολλούς και ακόμα καλύτερα για τους πλέον αδύναμους, όπως είναι ο βιομηχανικός εργάτης και ο εμποροϋπάλληλος, ο ντιλεβεράς.
Εσείς τι ακριβώς λέτε και τι προτείνετε σε σχέση με όλα τα ανωτέρω;
Τίποτα το ουσιαστικό
Μπορεί η αξιωματική αντιπολίτευση να διασπείρει το φόβο και να επινοεί σκιές, μη ανταποκρινόμενες στην πραγματικότητα, έτσι όμως η χώρα δεν μπορεί να πάει μπροστά.
Να σας θυμίσω κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης ότι μιλούσατε για ΄΄εργασιακό μεσαίωνα΄΄ όταν θεσμοθετήθηκε το 2013 στην Ελλάδα το κατώτατο όριο αμοιβής ενός εργαζομένου, ρυθμίσεις που εσείς φυσικά – κατά τη συνήθη τακτική σας- καταψηφίσατε;
Αν σας ενδιαφέρουν οι εργαζόμενοι πραγματικά και όχι μόνο στα λόγια, τότε θα πρέπει να βοηθήσετε με τη στάση και τις προτάσεις σας
- στην αποδοχή σειράς ευνοϊκών και θετικών ρυθμίσεων του παρόντος νομοσχεδίου (ενδεικτικά άδεια πατρότητας, γονική άδεια και για τους δύο γονείς, ρυθμίσεις για την τηλεργασία, για τους εργαζόμενους στα ντελίβερι και τα κούριερ, τους εργατοτεχνίτες, η διευθέτηση του χρόνου εργασίας, η χορήγηση διαλείμματος μετά από 4 ώρες εργασίας, η διεύρυνση των περιπτώσεων κατά τις οποίες η απόλυση θεωρείται άκυρη κλπ)
- 2. στην ανάπτυξη της οικονομίας, που θα επιτρέψει περαιτέρω την αύξηση του κατώτατου μισθού και την βελτίωση των όρων εργασίας και όχι να διατυπώνετε διαρκώς ανακριβείς (δήθεν) ανησυχίες για την κατάσταση της οικονομίας και να πολεμάτε το αυτονόητο.
Η χώρα κυρίες και κύριοι έχει ήδη αλλάξει σελίδα.
Το δείχνουν άλλωστε οι σχετικές δημοσκοπήσεις.
Το ανέφερε και το εξήγησε αναλυτικά ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στην ομιλία του τις προηγούμενες ημέρες και ευτυχώς εσείς κ.κ. της αντιπολίτευσης δεν μπορείτε να την σταματήσετε.
Είναι σε μια τροχιά ανάπτυξης και δεν θα σταματήσει ποτέ.
Αγαπητοί συνάδελφοι
Αυτά και άλλα επιμέρους είναι τα σημαντικά που διασφαλίζουν τους εργαζόμενους σήμερα και αύριο στην καθημερινότητά τους.
Γι’ αυτό και υπερψηφίζω το νομοσχέδιο!
Προτρέπω δε εσάς να μην το ψηφίσετε!
Και ξέρετε γιατί; Για να αποδείξετε για άλλη μία φορά την μεγάλη διαφορά που έχουν αυτά που αντιλαμβανόμαστε εμείς, τα οποία καταλαβαίνει η κοινωνία αλλά δεν μπορείτε εσείς να αντιληφθείτε. Έτσι αποδεικνύεται, το πόσο υπολογίζετε τον εργαζόμενο, τον εργάτη και όχι στα λόγια αλλά στις πράξεις.
Σας ευχαριστώ.
