Άρθρο του Συλλόγου Βετεράνων
λιγνιτωρύχων και παραγωγών Λιγνιτικής Ηλεκτρικής Ενέργειας
Τον τελευταίο καιρό μάθαμε ότι:
1) Το 17% των μετοχών της ΔΕΗ εκχωρήθηκε, προφανώς για να πουληθεί, ενώ διατηρείται το 34% ως ενιαία μετοχή που της δίνει το δικαίωμα στο Μάνατζμεντ, όπως προβλέπεται από τον νόμο για τις Ανώνυμες Εταιρείες.
2) Η ΔΕΗ κέρδισε προσφυγή στο Δικαστήριο της Ε.Ε. που την απαλλάσσει από την συνεχή πίεση της Κομισιόν να πουλήσει το 40% της λιγνιτικής παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας(λιγνιτωρυχεία και Σταθμούς). Πρόκειται για την αποκατάσταση του ελεύθερου ανταγωνισμού στον συγκεκριμένο ενεργειακό τομέα με την Απόφαση – Αποδοχή ότι στους λιγνίτες όλης της χώρας δεν έχει δεσπόζουσα θέση η ΔΕΗ.
3) Επανέρχεται το σενάριο της απόσπασης από τον κύριο κορμό της ΔΕΗ ενός τμήματος που ονομάστηκε « ΜΙΚΡΗ ΔΕΗ» και αναφέρεται σε λιγνιτικούς Σταθμούς ( με τα αντίστοιχα λιγνιτωρυχεία) και σε Υδροηλεκτρικούς που προορίζονται για πώληση (αποκρατικοποίηση) με παράλληλη αναζήτηση επενδυτή για την κύρια επιχείρηση με μικρότερο βέβαια χαρτοφυλάκιο. Eναλλακτικά όμως υπάρχει η δυνατότητα (είχε απορριφτεί στο παρελθόν) που αναφέρεται όχι στην πώληση λιγνιτικών Μονάδων αλλά στην πώληση λιγνιτικής ισχύος μέσω δημοπρασιών που επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο.
Όλα αυτά δημιουργούν ανησυχίες και αβεβαιότητες για το μέλλον της περιοχής μας γιαυτό πάγια θέση και αίτημα της περιοχής είναι η παραμονή της ΔΕΗ υπό τον δημόσιο έλεγχο. Αυτό γιατί απλά δίνει δυνατότητες παρέμβασης των πολιτών προς την πολιτεία τόσο για την άρση αδικιών όσο και για αποφάσεις επίλυσης γενικότερων θεμάτων που αφορούν την περιοχή μας. Πιο συγκεκριμένα ο κόσμος πιστεύει και περιμένει ότι με βάση την μακροχρόνια συνεργασία και τις καλές σχέσεις της ΔΕΗ με την περιοχή μας, που σήμερα συγκλονίζεται τόσο κοινωνικά με την μεγάλη ανεργία όσο και οικονομικά από τα δυσμενή μέτρα που λαμβάνονται, πρέπει από κοινού να αναζητηθούν λύσεις και να κατοχυρωθούν αυτά που δικαιούται η περιοχή μας:
α) Το δικαίωμα στην απασχόληση κατά απόλυτη προτεραιότητα σε σχέση με κατοίκους άλλων ( οποιωνδήποτε ) περιοχών.
β) Την απόδοση όλων των αναγκαστικά απαλλοτριωθεισών εκτάσεων για κοινή ωφέλεια, μετά το πέρας της εξόρυξης λιγνίτη και την εκ του νόμου απορρέουσα υποχρέωση διευθέτησης και αποκατάστασης της έκτασης που έχει πληγεί.
γ) Την διαδοχική αντικατάσταση παλαιών λιγνιτικών Μονάδων με νέες σύγχρονης και αντιρρυπαντικής τεχνολογίας. Στόχος ευρύτερος πρέπει να είναι η εξόρυξη των υφιστάμενων ακόμη στην περιοχή και εκμεταλλεύσιμων κοιτασμάτων λιγνίτη που θα στηρίξουν τόσο την οικονομία της περιοχής όσο και την ανάπτυξη της χώρας με την αναγκαία φτηνή ηλεκτρική ενέργεια που μόνο από τους λιγνίτες μπορεί να παραχθεί.
δ) Την αποδέσμευση της ΔΕΗ ή την παράταση έναρξης εφαρμογής της ρήτρας ρύπων που σχετίζεται με τις εκλυόμενες ποσότητες CO2 και επηρεάζει τις κλιματικές αλλαγές του πλανήτη ( φαινόμενο θερμοκηπίου). Δεν νοείται η πιεστική εφαρμογή στην χώρα μας που επηρεάζει ελάχιστα τις κλιματικές αλλαγές μια που οι ποσότητες CO2 που εκλύονται από την Ελλάδα είναι μόλις το 0,1% του συνόλου των εκπομπών ενώ οι μεγάλοι ρυπαντές ( ΗΠΑ, ΚΙΝΑ, ΙΝΔΙΑ κ.ά ) δεν δέχονται την ρήτρα αυτή. Η Ελλάδα με τα οικονομικά της προβλήματα αν μη τι άλλο πρέπει να ακολουθήσει τις άλλες χώρες της Ε.Ε. όπως Πολωνία, Σλοβακία κ.ά που πήραν παράταση για έναρξη εφαρμογής της ρήτρας αυτής το 2023.
ε) Την τροποποίηση των μέτρων για την αύξηση του ανταγωνισμού στην παραγωγή λιγνιτικής ηλεκτρικής ενέργειας [Ν. 4046/2012 (δεύτερο μνημόνιο)] μια που σχετίζονται με την πρόσφατη απόφαση του Δικαστηρίου της Ε.Ε. και αναφέρονται σε πωλήσεις Λιγνιτικών Μονάδων και
στ) Την οριστικοποίηση του ανταποδοτικού τέλους λιγνίτη με βάση τα ισχύοντα ανάλογα τέλη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Κοινή είναι λοιπόν η άποψη των Βετεράνων και των κατοίκων της περιοχής ότι τόσο η Πολιτεία όσο και η ΔΕΗ έχουν χρέος συμπαράστασης στον τόπο μας και αυτό απορρέει από την τεράστια συνεισφορά του (επί πολλές 10ετίες) προς το Πανελλήνιο, υφιστάμενος και υπομένοντας όλες τις συνέπειες από την παραγωγή φτηνού ρεύματος που στήριξε την ανάπτυξη της χώρας.
Τώρα που γίναμε πρωτοπόροι στην ανεργία, τώρα που κλείνουν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις και καταρρέει η οικονομία της περιοχής, περιμένουμε από την ΔΕΗ και την Πολιτεία την οφειλόμενη στήριξη και την προοπτική επιβίωσης για να συνδράμουμε και πάλι στην πολυπόθητη ανάπτυξη της χώρας.
Πρέπει να γίνει κατανοητό από όλους ότι το μόνο ανταγωνιστικό καύσιμο που διαθέτει η χώρα είναι ο λιγνίτης και ότι ανάπτυξη χωρίς το φτηνό ρεύμα από τον λιγνίτη και χωρίς ανταγωνιστικές πρώτες ύλες δεν γίνεται.
Κοζάνη, 1/10/2012
