«H πολιτική είναι συνέχεια του πολέμου με άλλα μέσα» Καρλ Κλαούζεβιτς
Τα ανατολίτικα παραμύθια έχουν μια μαγεία διαφορετική από τα άλλα και μια τέτοια ιστορία, θέλει τον ΕΛ ΡΑΣΙΝΤ να μεταμφιέζεται σε απλό πολίτη, να γυρίζει στα Καφέ-Αμάν βραδιάτικα και να ακούει τα παράπονα των υπηκόων του.
Κάτι τέτοιο φαίνεται να έκανε ο ΓΙΩΡΓΟΣ προεκλογικά τις 4ης Οκτώβρη και μαθαίνοντας τα βάσανα των πολιτών, φώναξε: «Υπάρχουν τα λεφτά».
Έλα όμως που μετά τις 100 μέρες όντας τώρα καπετάνιος, το παραμύθι άρχισε να έχει άλλη μορφή και ύφος και να χαράζει ελληνική πλοκή και δράση!
‘Όχι σαν τον ΚΩΣΤΑ που θεώρησε πως λέγοντας αλήθειες, θα έπειθε τον λαό. Σιγά μην έπειθε μιλώντας για…πάγωμα μισθών και ήπια προσαρμογή αντιμετώπισης της κρίσης.
Η 4η Οκτ. έστειλε ένα μεγάλο ΝΑΙ εκεί που ακούστηκε πως «υπάρχουν τα λεφτά». Για 100’μέρες ψάχνουν όλοι στην κυβέρνηση για όλα, ήρθαν και οι αγρότες απαιτώντας τα αυτονόητα, αυτά δηλαδή που τάζαν οι σημερινοί κυβερνώντες πέρσι τέτοιες ‘μέρες σε ανάλογα «μπλόκα».
Τελικά μας ήρθε σαν τούβλο στο στομάχι το διάγγελμα του πρωθυπουργού για αυξήσεις ορίων ηλικίας και εισφορών στις συντάξεις, για μειώσεις μισθών, για αυξήσεις φόρων, έκτακτες εισφορές και άλλες βρυξελλοπατέντες.
Μια χαρακτηριστική αφίσα του πάλαι ποτέ σοσιαλιστικού ΠΑΣΟΚ και με δυο μεγάλα αυτιά στα πλαινά έλεγε:
O ΛΑΟΣ ΕΧΕΙ ΑΥΤΙΑ- Ο ΛΑΟΣ ΕΧΕΙ ΜΑΤΙΑ -Ο ΛΑΟΣ ΕΧΕΙ ΚΡΙΣΗ…ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΣΥΖΗΤΑ ΜΑΖΙ ΣΑΣ. Αυτά ισχύαν στην εποχή του Αντρέα Παπανδρέου. Τώρα όχι μονάχα δεν συζητάνε, αλλά απλώνουν και το χέρι στα «τζοπια» των ΜΗ προνομιούχων.
Σε πόσο δύσκολη θέση άραγε να βρίσκεται ο άλλοτε λαλίστατος κ. Κουτρουμάνης, που άλλα έλεγε τότε, ή ο σύντροφος πρόεδρος της ΓΣΕΕ Παναγόπουλος;
Οι συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ άραγε; Όλα θυμίζουν μέρες του ¨83, όταν το άρθρο .4. αγρίεψε και τους «ήμερους» φέρνοντας τα πάνω κάτω στην ΠΑΣΚΕ και την διάσπαση της ΓΣΕΕ.
Είναι πράγματι δύσκολο να παρακολουθήσει κανείς την πολιτική του ΠΑΣΟΚ, με τον Παναγιωτακόπουλο πιο προωθημένο, να μιλά για νεοφιλελεύθερη επέλαση.
Τώρα που όλα αρχίζουν να ωριμάζουν, ο μη προνομιούχος πολίτης, έχει την αίσθηση, ότι το ΠΑΣΟΚ ανήλθε στην κυβέρνηση χωρίς σχέδιο και πρόγραμμα εξουσίας. Οι 100 και τόσες μέρες στην κυβέρνηση, δεν έφεραν παρά την σύγχυση της εξουσίας.
Αν οι προεκλογικές δεσμεύσεις δεν τηρούνται από την όποια πλειοψηφία, είναι αυτονόητο πως στην συνέχεια δεν μπορεί να υπάρξει συμπαράσταση κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, στηριζόμενες σε συμφωνίες αρχών και στόχων.
Ένα πρόγραμμα δράσης, όσο σκληρό και αν είναι, πρέπει να έχει «σύνδεση» με αυτά που πρεσβεύει μια παράταξη προεκλογικά, για να «κουμπώσει» στα μετεκλογικά. Αφού έχεις πείσει το λαό προεκλογικά και κερδίσεις την παρτίδα, εφαρμόζεις αυτά στα οποία έχεις δεσμευτεί. Το συμβόλαιο με τον λαό πρέπει να τηρείται ως Ευαγγέλιο. Έτσι, ένα πρόγραμμα είναι εφαρμόσιμο, μόνον εάν στηριχθεί σε έναν ολόπλευρα ενεργοποιημένο λαό.
Όταν όμως το ΠΑΣΟΚ άλλα έλεγε πριν τις 4 Οκτ. και τώρα να επιχειρεί να συνθέσει τα ασύνθετα, μπορεί να κρατήσει και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο;
Όταν σπέρνεις (ψεύτικες) υποσχέσεις και πριν αλέκτωρ λαλήσει 100 μέρες, αναιρείς τον εαυτό σου, μπορείς να ζητάς εμπιστοσύνη και στήριξη;
Όλα θυμίζουν το παραμύθι με τον ψεύτη βοσκό, που όταν τελικά εδέησε, λόγω ανάγκης να πει την αλήθεια, ο λύκος «έκοψε» όλα του τα πρόβατα.
Ζούμε τον σοσιαλισμό του κακού λύκου, που σε συνεργασία με το νεοφιλελεύθερο διευθυντήριο των Βρυξελών, επιβάλλουν νόμους και αποφάσεις που αλυσοδένουν τους εργαζόμενους, για να τους φάει καλύτερα ο λύκος. Οδηγούν και καθοδηγούν έτσι τα γεγονότα, που η κοκκινοσκουφίτσα δεν έχει δρόμο διαφυγής και δεν θα την γλυτώσει με τίποτα.
Το σίγουρο είναι πως οι μη προνομιούχοι Έλληνες δεν πίστεψαν ότι από τις 4 Οκτ. θα ζούσαν μια ιδιαίτερα «λαμπρή» περίοδο.
Αυτό όμως που σίγουρα δεν περίμεναν, ήταν να κυβερνούν τόσο ξεδιάντροπα οι Βρυελλιώτικες ΑΛΜΟΥΝΙΕΣ.
Αν τελικά το πολιτικό σύστημα θέλει συναίνεση, ας τιμωρήσει επιτέλους, έστω…έναν υπαίτιο των τόσων σκανδάλων που διαχρονικά πτώχευσαν τα ασφαλιστικά ταμεία, «παίξαν» με το χρηματιστήριο, τα ομόλογα, το Βατοπαίδι, την SIEMENS..
Για το σύνολο των πολιτών, ο πολιτικός κόσμος αν δεν δώσει πειστικές απαντήσεις σε αυτά τουλάχιστον τα ερωτήματα, θα αποτελεί περισσότερο πηγή ερωτημάτων, παρά χώρο απαντήσεων.
Δεν θα εμπνέει εμπιστοσύνη και σταθερότητα και οι δυνάμεις του «κακού» θα πανηγυρίζουν, διότι αυτές αργά ή γρήγορα θα έχουν την πλήρη κυριαρχία του παιχνιδιού.
Επειδή δεν γίνεται όλοι οι πολιτικοί να έχουν «παίξει» με εξοπλισμούς SIEMENS ΚΑΙ ΝΑ ΖΗΤΉΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΥΛΟΓΊΑ ΤΟΥ Αγίου Εφραίμ, καιρός είναι να κάνουν την διαφορά φωνάζοντας ΑΕΡΑ..!
Αν δεν υπάρξει διαφάνεια και τιμωρία, δεν θα υπάρξει συναίνεση και οι «σιωπές» του πολιτικού κόσμου σε όλα αυτά τα καυτά ζητήματα, θα συνεχίσουν να υποσκάπτουν το ίδιο το πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης στην ρίζα του.
Διαμαντής Βαχτσιαβάνος
