Αν κάποιος μου ζητούσε να συνοψίσω την κατάσταση της χώρας σε 3 λέξεις, θα του απαντούσα ως εξής: «Έλα μωρέ τώρα».
Δεν μιλάμε φυσικά για μια απλή ατάκα, μιλάμε για τo χρονικό μιας ιστορίας που συνοδεύει έναν ολόκληρο λαό και τη νοοτροπία του, για ένα ταξίδι σε πράγματα και καταστάσεις που απέδειξαν πως τίποτα δεν είναι απίθανο μπροστά στο συμφέρον, αλλά και για μία πρόβλεψη που αφορά το άμεσο μέλλον, μιας και είναι σίγουρο πως
τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει, «Έλα μωρέ τώρα», δεν βαριέσαι, καλά είναι και έτσι…
Και τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα, δεν πρόκειται για μια απλή ατάκα, πρόκειται για μια επιδημία που χτύπησε τη χώρα μας δεκαετίες πριν και αποδείχτηκε ιδιαίτερα ανθεκτική, μιας και δεν λέει με τίποτα να την αφήσει. Μια επιδημία τόσο μεταδοτική και επικίνδυνη που μάλιστα είναι και αρκετά θανατηφόρα, όπως αποδείχτηκε τις προηγούμενες ημέρες με το δυστύχημα των Τεμπών, αλλά και τόσες ακόμη φορές.
Λάθος άνθρωποι σε κρίσιμες θέσεις, παράγοντες που κάνουν κύκλους και αλλάζουν ρόλους μεταξύ τους, φανφάρες, φιέστες κι από ουσία τίποτα. Αυτή είναι η κατάσταση.
Θέλει κανείς να την αλλάξει; Δεν νομίζω. Αλλά ακόμα και να θέλει, θα δείξει την ίδια ανταπόκριση αύριο, όταν με τη σειρά του κάπου «βολευτεί», ή θα γίνει μέρος της μάστιγας του «ωχ αδερφέ» και του «έλα μωρέ τώρα»;
Είμαστε αντιμέτωποι με μια μεγάλη κρίση αξιών. Ας ξεκινήσουμε από εκεί. Κανείς δεν νοιάζεται για τίποτα, ούτε και πιστεύει σε κάτι. Δεν μας λείπει ούτε το
επιστημονικό προσωπικό, ούτε η τεχνογνωσία, αλλά και ούτε ο εξοπλισμός για να κάνουμε έστω, τα βασικά. Μας λείπει όμως η όρεξη, με αποτέλεσμα να κάνουμε τα απλά, δύσκολα.
Αυτός είναι και ο λόγος που πολλοί ικανοί νέοι έχουν φύγει και θα συνεχίσουν να φεύγουν στο εξωτερικό. Να κάτσουν άλλωστε γιατί; Για χάρη της αγάπης τους για την Πατρίδα; Ναι, να κάτσουν να παλέψουν, αλλά θα πρέπει να προσπαθήσει λίγο και εκείνη. Η Πατρίδα πρέπει όχι μόνο να αγαπήσει τα παιδιά της, αλλά και να τα προστατέψει, να τα κρατήσει κοντά της. Θα πρέπει η αγάπη αυτή να γίνει αμοιβαία αλλά και τόσο ισχυρή, που θα μπορέσει να νικήσει κάθε μορφής επιδημία.
Η κατάσταση στη χώρα είναι άρρωστη. Υπάρχουν όμως φάρμακα που μπορούν να τη γιατρέψουν. Η Πίστη, τα αιώνια ιδανικά και οι αξίες του Έθνους μας είναι κάποια από αυτά. Αυτά είναι και τα θεμέλια για ένα ισχυρό οικοδόμημα, ικανό να αντέξει κάθε μορφής καταπόνηση, στο πέρασμα του χρόνου. Ένα οικοδόμημα που δεν θα χει ανάγκη από μερεμέτια, αλλά μόνο από μια μικρή συντήρηση, ώστε να παραδοθεί ακέραιο και στις επόμενες γενιές.
Λάζαρος Σισμανίδης, Διπλ. Πολιτικός Μηχανικός Α.Π.Θ.,
email: lazaros.sismanidis@outlook.com
