Γράφει η
Αθηνά Τερζοπούλου
…Πορευόμενοι λοιπόν με κοινό νόμισμα όχι όμως και με κοινή στόχευση, οι βόρειοι Ευρωπαίοι υποδύονται το ρόλο του ισχυρού και οι νότιοι του κατατρεγμένου.
Και είναι γνωστό πλέον πως όταν ξεσπάει η οικονομική κρίση , απανταχού στον κόσμο, οι κυβερνήσεις των κρατών κάνουν ελεύθερα ό,τι λένε ότι είναι αναγκαίο να κάνουν ή να ρυθμίσουν π.χ, με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου και αναστέλλεται στην ουσία η δημοκρατία. Και για τα ευρωπαϊκά κράτη του Νότου η ευρωευφορία τελείωσε. Οι χρηματοπιστωτικές αγορές κρατούν αποστάσεις από τη χώρα μας και οι μηχανισμοί διάσωσης είτε της Ε.Ε είτε του Δ.Ν.Τ για να μας παρέχουν χρηματοδοτήσεις, απαιτούν απολύσεις, μειώσεις μισθών και συντάξεων, περιορισμούς στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ασφυκτική φορολόγηση κυρίως της μεσαίας τάξης.
Ωστόσο όσο κι αν ψάξεις απανταχού στις οικονομικές θεωρίες, προτάσεις και αναλύσεις, 2 είναι σχηματικά οι σχολές οικονομικής σκέψης. Η μία σχολή σκέψης λέει αυτό που λέει και το ΔΝΤ: Ότι όταν έχουμε χρέος και έλλειμμα, κάνουμε το κράτος μικρότερο, περιορίζουμε τις δαπάνες και ιδιωτικοποιούμε κρατικές επιχειρήσεις. Η άλλη δε σχολή, λέει ακριβώς το αντίθετο:
Οτι αυτό δεν μπορείς να το κάνεις σε περιόδους οικονομικής κρίσης και ύφεσης και αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να τονώσεις την οικονομία και να λειτουργήσεις “τη μηχανή”. Στο πνεύμα αυτό ο φημισμένος Οικονομολόγος Κέυνς υποστήριζε πως επειδή σε περιόδους κρίσης και αυτοί που έχουν οικονομικά αποθέματα διστάζουν να επενδύσουν, πρέπει το κράτος με δική του πρωτοβουλία (τυπώνοντας ενδεχόμενα δικό του χρήμα) να ρυθμίσει την ανάπτυξή του. Νομίζω όμως πως οι οικονομολόγοι και οι πολιτικοί διαφορετικά αξιολογούν τις καταστάσεις από ‘ό,τι τις αξιολογούν οι “σκεπτόμενοι άνθρωποι “ με θρησκευτική συνείδηση, πολιτισμικές ευαισθησίες και σεβασμό προς τον συνάνθρωπο, Διότι πιστεύουν πως τον κόσμο των δικαιωμάτων πρέπει να τον προστατεύουμε από τις επιθέσεις βάρβαρων συστημάτων και έχουν αίσθηση του μέτρου και «φόβο Θεού».
Όσο είμαστε όμως μέσα στο ευρώ, οι πολέμιοί του λένε πως δεν θα χουμε τον επιζητούμενο ανταγωνισμό, γιατί θα βγαίνουν πάντα μπροστά οι Γερμανοί που έχουν ζηλευτή τεχνολογία και τεχνογνωσία. Εξάλλου οι εξαγωγικές δυνατότητες της Ελλάδας ανέρχονται στο 10% του ΑΕΠ.
Στον τουρισμό που είναι το δυνατό μας χαρτί , η πτώση θα βαίνει αυξανόμενη, διότι άλλος κοντινός σε μας τουριστικός προορισμός όπως π.χ είναι η Τουρκία, μας ανταγωνίζεται επάξια λόγω του μαλακού -υποτιμημένου νομίσματός της.Κι ας μην ξεχναμε λένε , πως οι Τούρκοι έχουν και βαρειές βιομηχανικές δραστηριότητες , όπως επίσης και Χαλυβουργεία και Τσιμεντοβιομηχανίες ενώ σε μας καταστράφηκαν. ΟΙ Τούρκοι δεν είναι αυτοί που « με το δικό τους νόμισμα «κατασκευάζουν υποθαλάσσια σήραγγα κάτω από τον Βόσπορο; Επίσης πριν 20 χρόνια το 60% των φαρμάκων παράγονταν εδώ, ενώ τώρα δεν παράγεται ούτε το 10%. Απ όλα μπορούμε να παράξουμε, πριν δε 7 χρόνια είχαμε ολόκληρο εργαστάσιο με σύριγγες. Με το ευρώ τι καταφέραμε λένε; Μειώθηκαν οι μισθοί στα μισά, επίκεινται κι άλλες απολύσεις,οι προσλήψεις θά ναι περιορισμένες, καταστράφηκαν επιχειρηματίες, υπερχρεώθηκαν νοικοκυριά, η οικοδομική δραστηριότητα σίγησε, ενώ τα προηγούμενα χρόνια μέχρι το 2000 με διολισθήσεις στο εθνικό νόμισμα και με 8 υποτιμήσεις μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο, ο κόσμος δεν ήταν σε ψυχολογική παράκρουση όπως σήμερα!. Μπορούμε να επιβιώσουμε με το ευρώ ή χωρίς αυτό;
(Συνεχ)
