Σε “αποσυριζοποίηση” οδηγείται ο ΣΥΡΙΖΑ μετά και την επισημοποίηση της αποχώρησης της ομάδας 6+6.
Για να το θέσουμε με μεγαλύτερη ακρίβεια, το κόμμα του Στέφανου Κασσελάκη σπάει τους δεσμούς του με την περίοδο της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα και τις κεντρικές επιλογές του από το 2019 ενώ κόβει ένα σημαντικό μέρος του νήματος της ιστορικής, πολιτικής και ιδεολογικής καταγωγής του κόμματος.
Πίσω από τα- αναμενόμενα- βαριά λόγια, τις δηλώσεις και τις ανακοινώσεις που ξεκινούν από την αποστασία και φτάνουν στην υπονόμευση, ακόμα και στην… εθνική μειοδοσία υπάρχουν σαφή δεδομένα. Καταρχάς, η κοινοβουλευτική δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ μειώνεται αισθητά αφού μετρά πλέον 36 βουλευτές ενώ το τρίτο ΠΑΣΟΚ αριθμεί 32. Για την ώρα το ενδεχόμενο να τεθεί σε διακινδύνευση ο ρόλος του ΣΥΡΙΖΑ ως αξιωματική αντιπολίτευση δεν μοιάζει πιθανό, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα. Τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί όσο το κόμμα του Στέφανου Κασσελάκη βρίσκεται σε τροχιά κρίσης, αμφισβήτησης και αποδόμησης.
Είναι χαρακτηριστικό ότι σε 55 μέρες ηγεσίας Κασσελάκη, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει χάσει 11 βουλευτές και 3 ευρωβουλευτές ενώ δεν είναι ακόμα ξεκάθαρη η εικόνα των απωλειών σε επίπεδο βάσης και στελεχών. Παράλληλα, καταγράφεται ένα ιστορικό παράδοξο που συναντάται για πρώτη φορά στην σύγχρονη πολιτική ιστορία, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να μην έχει κοινοβουλευτική εκπροσώπηση στην Α’ Αθηνών(!). Δεύτερο παράδοξο, χάνει την εκπροσώπηση στην Ροδόπη, τη μοναδική περιφέρεια όπου αναδείχθηκε πρώτο κόμμα στις εθνικές εκλογές. Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται πλέον χωρίς έδρα σε έξι περιφέρειες: Α’ Αθηνών, Ιωάννινα, Μεσσηνία, Ροδόπη, Ξάνθη, Φλώρινα.
Η αποδόμηση της περιόδου Τσίπρα, του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή, ξεκίνησε από τον Στέφανο Κασσελάκη που αμφισβήτησε τα πεπραγμένα του κόμματος και κεντρικών επιλογών της κυβέρνησης, όπως το περιβόητο μαξιλάρι των 37 δισ. και το δυναμικό που επέλεξε να έχει δίπλα του ο πρώην πρωθυπουργός. Έτσι, πλέον σχεδόν όλα τα κεντρικά στελέχη, υπουργοί και συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα βρίσκονται εκτός κόμματος. Όλο το οικονομικό επιτελείο: Ευκλείδης Τσακαλώτος, υπουργός οικονομικών από το 2015, Έφη Αχτσιόγλου, υπουργός εργασίας, Νάσος Ηλιόπουλος επικεφαλής ΣΕΠΕ την περιοδο που ανασυστάθηκε και επέβαλε αυστηρά πρόστιμα κι έπειτα υπουργός, Αλέξης Χαρίτσης και Γιώργος Σταθάκης, υπουργοί ανάπτυξης.
Και φυσικά ο Γιάννης Δραγασάκης, αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Τσίπρα, υπουργός οικονομίας και εκ των πλέον εμβληματικών ιστορικών στελεχών της αριστεράς στην Ελλάδα. Και φυσικά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και στενότατος συνεργάτης του Αλέξη Τσίπρα, ο Δημήτρης Τζανακόπουλος. Σε αυτούς μπορούμε να προσθέσουμε τον Αριστείδη Μπαλτά, το Νικο Φίλη, τη Θεανώ Φωτίου, τη Σία Αναγνωστοπούλου, όλοι τους υπουργοί και κεντρικά στελέχη τόσο πριν όσο και μετά την κυβέρνηση. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι πρόκειται για στρατηγική επιλογή ρήξης με τον ΣΥΡΙΖΑ εντός του ΣΥΡΙΖΑ. Στρατηγική επιλογή που όπως διαμορφώνεται πλέον η κατάσταση είτε θα δικαιωθεί εαν ο Στέφανος Κασσελάκης θα οδηγήσει τον ΣΥΡΙΖΑ στην ανάκαμψη, απαλλαγμένος από “πέμπτη φάλλαγγα” και “βαρίδια” όπως ο ίδιος χαρακτήριζε τους αποχωρήσαντες. Είτε η περιδίνηση θα συνεχιστεί με ορατό τον κίνδυνο ενός ιστορικού αρνητικού αποτελέσματος στις ευρωεκλογές που θα θέσει ζήτημα- όχι διατήρησης της δεύτερης θέσης- αλλά πολιτικής επιβίωσης.
Πηγή: https://www.ethnos.gr/
