Ο Χιονοδρομικός Ορειβατικός Όμιλος Πτολεμαΐδας στα πλαίσια του προγράμματος 2013 πραγματοποίησε διήμερη ορειβατική εξόρμηση στην οροσειρά της Τύμφης στις 28-29/09/2013, στο λεγόμενο κοινώς Γκαμήλα ή όρος της Παρωραίας.
Η Οροσειρά της Τύμφης είναι από τις ομορφότερες των Βαλκανίων. Η ανάβασή της αναγνωρίζεται ως αληθινή αλπική δοκιμασία από τους ορειβάτες – περιπατητές, είναι στην έκτη θέση (2.497 μ. υψόμετρο) από τα υψηλότερα βουνά μετά τον Όλυμπο στην Ελλάδα.
Η εξόρμηση περιελάμβανε την πρώτη μέρα το ταξίδι προς τον οικισμό του Μικρού Πάπιγκου (950 μ. υψόμετρο) με ενδιάμεση στάση για καφέ στο μαστοροχώρι Πυρσόγιαννη, θαυμάζοντας την πέτρινη αρχιτεκτονική του. Την ομάδα αποτελούσαν επτά μέλη του ομίλου. Οι καιρικές συνθήκες ήταν εκτός εποχής μιας και θύμιζε καλοκαιρινή μέρα. Στις 11 π.μ. ξεκίνησε η ανάβαση από τον οικισμό θαυμάζοντας τους Πύργους της Αστράκας (είναι κάθετες ορθοπλαγιές που μοιάζουν με τεράστιους βράχινους πύργους καθώς υψώνονται πάνω από το χωριό του Μικρού Πάπιγκου και από το μονοπάτι που οδηγεί στο διάσελο που υπάρχει το ορειβατικό καταφύγιο της ΕΟΟΑ), θέα μοναδικής ομορφιάς. Η διάρκεια της ανάβασης ήταν περίπου τρεις ώρες με τις απαραίτητες στάσεις στις τέσσερεις βρύσες που δρόσιζαν τους περιπατητές μέχρι το ορειβατικό καταφύγιο που βρίσκεται σε υψόμετρο 1.980μ. (βρύση Αβραγωνία υψ. 1.007 μ., βρύση Αντάλκη υψ. 1.204 μ., βρύση Τράφο υψ. 1.538 μ. και βρύση Κρούνα υψ. 1.748 μ.).
Αφού τα μέλη της ομάδας άλλαξαν, ξεκουράστηκαν για λίγο και έκαναν τις απαραίτητες γνωριμίες με τους διαμένοντες ορειβάτες του καταφυγίου. Κατόπιν ξεκίνησαν για την Δρακόλιμνη σε υψόμετρο 2.050 μ., πορεία μίας ώρας και ένα τέταρτο, κατέβηκαν στην “Ξερολούτσα” και αφήνοντας στα αριστερά τους τη στάνη του Τσουμάνη και έχοντας δεξιά τους τα δυτικά βράχια του Πλόσκου, οδηγήθηκαν στην μοναδικής ομορφιάς Δρακόλιμνη, που εκείνη την ώρα καθρεπτίζονταν στα νερά της η κορυφή της Γκαμήλας και λίγο αργότερα από άλλη οπτική γωνία και η κορυφή της Αστράκας.
Σύμφωνα με έναν τοπικό μύθο στις Δρακόλιμνες του Σμόλικα και της Τύμφης ζούσαν δύο δράκοι που είχαν έχθρα μεταξύ τους και κάθε φορά που αγρίευαν πετούσαν ο ένας τον άλλο πέτρες. Αυτό εξηγεί το γιατί οι όχθες της Δρακόλιμνης του Σμόλικα έχουν άσπρο χρώμα με διάσπαρτες μαύρες πέτρες και οι όχθες τις Δρακόλιμνης της Τύμφης έχουν μαύρο χρώμα με διάσπαρτες άσπρες πέτρες.
Οι ορειβάτες έβγαλαν τις απαραίτητες αναμνηστικές φωτογραφίες και πήραν τον δρόμο της επιστροφής για το ορειβατικό καταφύγιο όπου και θα διανυκτέρυσαν. Εφόσον τακτοποιήθηκαν τούς περίμενε βραδινό με το απαραίτητο κρασάκι και κοινή παρέα με τους διαμένοντες ορειβάτες. Η έναστρη νύχτα σε αυτό το υψόμετρο κάνει τον άνθρωπο να νιώθει το πόσο μικροί είμαστε μπροστά στο μεγαλείο του σύμπαντος. Εγερτήριο την επόμενη μέρα στις 7 το πρωί. Πήραν πρωινό τους και με τον απαραίτητο εξοπλισμό ημέρας χωρίστηκαν σε δύο υποομάδες.
Η πρώτη με τρία άτομα με προορισμό την κορυφή της Γκαμήλας υψ. 2.497 μ. και η δεύτερη με τέσσερα άτομα προς το σπήλαιο της Προβατίνας σε υψόμετρο τα 1.800 μ.. Η διάρκεια και των δύο εξορμήσεων με τις απαραίτητες στάσεις ήταν περίπου 6 ώρες. Η πρώτη ομάδα κατέβηκε στην Ξερολούτσα- υψόμετρο 1.750μ. και περπάτησε μεταξύ της βόρειας ορθοπλαγιάς της Αστράκας και της νότιας πλευράς του Πλόσκου, κατόπιν πορείας στα ορεινά λιβάδια έστριψαν αριστερά και χάραξαν πορεία παράλληλη με τα ανατολικά βράχια του Πλόσκου. Τότε εμφανίστηκε μπροστά το μεγαλείο της Γκαμήλας. Ένοιωσαν πολύ τυχεροί, διότι κοντά στην κορυφή αντίκρισαν ένα κοπάδι με 16 αγριοκάτσικα, που έκαναν έντονη την παρουσία τους περνώντας την σάρα προς την Γκαμήλα ΙΙ. Έφθασαν στην κορυφή κατόπιν τρίωρης ανάβασης, με σύμμαχο τον καιρό και με τέλεια ορατότητα προς όλες τις κατευθύνσεις. Από εκεί ατενίζοντας τους ορεινούς όγκους και θαυμάζοντας το τοπίο ευχαριστείς το θεό για την δημιουργία τους, καθώς και διότι μέχρι σήμερα φώτισε τους ανθρώπους και την τοπική κοινωνία να αποτρέψουν να ανοίξουν δρόμους για τα βοσκοτόπια, είτε να κατασκευαστούν κεραίες κινητής τηλεφωνίας, είτε, το πιο καταστροφικό, να κατασκευάσουν δίκτυο ανεμογεννητριών παραβιάζοντας τη φύση. Μετά τη λήψη αναμνηστικών φωτογραφιών πήραν το δρόμο της επιστροφής για το καταφύγιο από το ίδιο μονοπάτι προσέγγισης.
Η δεύτερη ομάδα πήρε το μονοπάτι της επιστροφής και κοντά στη βρύση “Κρούνα”, έστριψε αριστερά, με πορεία κάτω από τις ορθοπλαγιές των Πύργων οδηγήθηκαν μεταξύ του δεύτερου και τρίτου Πύργου στο σπήλαιο της Προβατίνας, το 7ο στον κόσμο σε βάθος -408 μ.. Κατόπιν ανάπαυλας πήραν το δρόμο της επιστροφής για το καταφύγιο.
Οι δύο ομάδες βρίσκονταν στο καταφύγιο στις 2 μ.μ. Μετά από μία ώρα πήραν το δρόμο της επιστροφής για το Μικρό Πάπιγκο. Μικρό διάλλειμα για καφέ στο χωριό και επίσκεψη στις περιβόητες Οβίρες του Ρογκοβού (κολυμπήθρες στο ρέμα Ρογκοβού). Στην πόλη της Πτολεμαΐδας έφθασαν περίπου στις 9 το βράδυ, με την ικανοποίηση στα πρόσωπα όλων ότι η εξόρμηση επετεύχθη χωρίς προβλήματα, με γεμάτη την ψυχή και την καρδιά, με εικόνες απερίγραπτου κάλλους.
Το Δ.Σ.
