Η καθημερινότητα είναι γνωστή και θλιβερά επαναλαμβανόμενη, με τον «Καλλικράτη» να μονοπωλεί την επικαιρότητα.
Ο «Καλλικράτης», ο αρχαίος μας αυτός πρόγονος, έρχεται με βήμα ταχύ ως σύγχρονος μεταρρυθμιστής, αλλά πόσο μπορούμε να τον προϋπαντήσουμε με ευχάριστη διάθεση;
Οι «μετρήσεις» δείχνουν την πλειοψηφία της κοινής γνώμης να αποδέχεται θετικά το όλο εγχείρημα, αλλά μια ιδιαίτερη ανησυχία άρχισε να «βαραίνει» τους δημάρχους. Είναι γιατί κάποιων οι καρέκλες τρίζουν επικίνδυνα ή διότι βλέπουν τον «Καλλικράτη» να μπουκάρει στους δήμους άφραγκος και τους ίδιους να γίνονται επαίτες; Ίσως να συμβαίνουν και τα δύο!
Σε πρόσφατη συνεδρίαση της ΚΕΔΚΕ οι δήμαρχοι κατέθεσαν τους φόβους τους, πως ο «Καλλικράτης» θα εισβάλει εντός των δημοτικών συνόρων τους από τις 2 Ιανουαρίου του 2011, αλλά έως τότε μπορεί να μην υπάρχουν δήμοι. Ετοιμάζουν λένε, ακόμα και κινητοποιήσεις και κάποιοι άλλοι προχωρούν σε δανεισμό για να καλύψουν τα οικονομικά τους στο 2010!
Έτσι ξαναζεσταίνεται το ερώτημα, εάν μέσα σε αυτό το κλίμα και στην γνωστή πολιτικο-οικονομική θύελλα που βιώνει η χώρα, αν ο «Καλλικράτης» έπρεπε ….να περιμένει!
Οι μεταρρυθμίσεις είναι καλές και δημιουργούν συνθήκες ανάτασης, αλλά ελλείψει οικονομικών πόρων τίποτα δεν κινείται!
Τι είναι όμως αυτό που μας εμποδίζει να χαράξουμε πορεία- εμπρός στο πλοίο που λέγεται τοπική αυτοδιοίκηση, όταν αυτά που εμποδίζουν την πορεία του είναι τόσο εξόφθαλμα και δεν είναι δύσκολο να τα δούμε και να τα εξουδετερώσουμε;
To βέβαιο είναι πως ο πολίτης επιζητεί από το καλό, το καλύτερο. Ο «Καλλικράτης» ευελπιστούμε να είναι το διαφορετικό που έρχεται και αυτό να δημιουργεί δικαιολογημένα και προβληματισμούς. Πολλοί να αντιλαμβάνονται αδιέξοδα στην πορεία, αλλά το σίγουρο είναι η πλειοψηφία των πολιτών να επιθυμεί αλλαγές. Οι πολίτες πρέπει να συνειδητοποιήσουν πως από αυτούς εξαρτάται η «πορεία στο αύριο» και με ποιο τρόπο αυτό θα διαμορφωθεί.
Αυτοί θα «στρώσουν» τον δρόμο και θα επιλέξουν τα πρόσωπα εκείνα που θα οδηγήσουν την «κούρσα» της ανάπτυξης μπροστά. Οι διοικητικοί σχεδιασμοί είναι το διαδικαστικό «κομμάτι» και αυτό έχει σχέση με προγραμματισμούς δράσης.
Η εκλογή δημάρχου είναι ζήτημα τοπικής κοινωνίας και είναι αυτή που έχει τον πρώτο και τελευταίο λόγο. Είναι αυτή η σιωπηρή πλειοψηφία, που μπορεί να κάνει την διαφορά, φέρνοντας την Αλλαγή. Ο «Καλλικράτης» είναι η πρόκληση στην νέα εποχή και «προσφέρεται» μαζί με όλες τις ευθύνες.
Μετά την «πτώχευση» της πολιτικής, μια νέα ανάγνωση στο αύριο, δείχνει την ΑΝΑΓΚΗ ΦΥΓΗΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΜΠΡΟΣ…χωρίς τα βαρίδια του χθες!
Ο «Καλλικράτης» προσφέρεται ως ευκαιρία, αλλά για να είναι λειτουργικός προς τους πολίτες, πρέπει αυτοί οι ίδιοι να συνειδητοποιήσουν πως έχουν στα χέρια τους την δύναμη να δρομολογήσουν τις εξελίξεις.
Να αξιολογήσουν και να βάλουν στο «κάδρο» τι θέλουν, πως το αντιλαμβάνονται αυτό και ποιος είναι αυτός που θα πραγματοποιήσει αυτό. Να αποφασίσουν αν θα συνεχίσουν να είναι χειροκροτητές ή δημιουργοί εξελίξεων.
Μια δυναμική των πολιτών για ισχυρούς δήμους κοντά στον πολίτη, χωρίς το πρόβλημα της οικονομικής βιωσιμότητας, συνολικό επανασχεδιασμό λόγω συνενώσεων και ύπαρξη μεγαλύτερων αναπτυξιακών δυνατοτήτων.
Να ξεπεράσουμε το χάσμα μεταξύ τοπικής αυτοδιοίκησης και πολίτη και να βρούμε τρόπους διαχείρισης και επίλυσης των μικρών, τοπικών, καθημερινών προβλημάτων, σε κάθε γειτονιά και οικισμό.
Μια δημοτική αρχή που θα έρχεται σε επαφή με τα τοπικά προβλήματα και θα μειώνει αισθητά την απόσταση του πολίτη με την τοπική αρχή.
Δεν θα θεωρούσαμε ουτοπία τον θεσμό των γενικών συνελεύσεων των πολιτών, όπου οι πλειοψηφίες θα προτείνουν- θα ελέγχουν- θα αποφασίζουν. Μια άμεση και συμμετοχική κοινωνία των πολιτών.
Μια δημοτική αρχή που να αξίζει τον κόπο.
Μια δημοτική αρχή που να απευθύνεται στους ψηφοφόρους, ζητώντας να ιεραρχήσουν οι ίδιοι τα ζητήματα που αυτοί θεωρούν σημαντικά!
Έτσι θα λειτουργεί στην πράξη ο θεσμός των γενικών συνελεύσεων.
Δεν μπορεί να μην ιεραρχηθούν και αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η ρύπανση, τα περιβαλλοντικά ζητήματα, η ευθύνη για την προάσπιση της δημόσιας υγείας, η φύτευση δένδρων κ.λ.π. Ζητήματα για τα οποία η νέα δημοτική αρχή πρέπει άμεσα να αναλάβει δράση.
Χρέος όσων ασχολούνται με την πολιτική είναι να δίνουν λύσεις στα προβλήματα των πολιτών.
Συνηθίζεται προεκλογικά, πολλά να σχετίζονται με ψεύτικες υποσχέσεις. Πρέπει όλα να στηρίζονται στην τοπική δημόσια ζωή, την συμμετοχή των πολιτών και τον έλεγχο πεπραγμένων, με δημοκρατικές διαδικασίες, στους δημοτικούς άρχοντες. Αυτά επιτυγχάνονται με τον θεσμό των γενικών συνελεύσεων!
Το άνοιγμα της αυτοδιοίκησης σε επίπεδο περιφέρειας είναι κάτι απόλυτα θετικό, αλλά ρίχνει πάλι εδώ την «σκιά της» η κεντρική εξουσία, με το να θέλει νόθευση του παιχνιδιού με έλεγχο μέσω των επτά γεν. διευθύνσεων.
Αν και ο «Καλλικράτης» θα δοκιμαστεί στην πράξη σύντομα και εκεί θα φανεί αν και πόσο είναι λειτουργικός, θα έπρεπε ίσως σε κάποιες περιπτώσεις να δίνεται η δυνατότητα επιλογής για εθελούσιες συνενώσεις ή όχι.
Η ουσία είναι ότι πλέον βρισκόμαστε στην τελική ευθεία και εδώ πρέπει να αξιολογήσουμε προσθέτοντας στην νέα εποχή, πετώντας σαβούρα!
Να προτάξουμε την διαφάνεια στην λειτουργία των δήμων και να δούμε τα αρνητικά που δημιουργεί ο έως τώρα τρόπος λειτουργίας του συστήματος.
Αν θεωρείται θετικό να «λογοδοτούν»- και αυτό «αν»- και μόνον στο τέλος της 4/ετίας οι δήμαρχοι, δημιουργώντας έτσι αίσθημα αυθαιρεσίας και αδιαφάνειας.
Μπροστά μας πάλι το αίτημα- πρόταση για γενικές συνελεύσεις που θα κρίνουν- αποφασίζουν- ελέγχουν, με συμμετοχικούς θεσμούς που όλα θα λειτουργούν στην βάση προγραμματικών συμφωνιών και τα τοπικά συμβούλια να αποκτήσουν πραγματικές αρμοδιότητες και πόρους. Μόνον έτσι θα λειτουργήσουν ουσιαστικά.
Ο «Καλλικράτης» είναι ένα στοίχημα για την τοπική αυτοδιοίκηση αν θα οδηγήσει σε αναβάθμιση ή υποβάθμιση. Ο ουσιαστικός διάλογος, η διαφάνεια και οι συμμετοχικές διαδικασίες πρέπει να είναι αυτοσκοπός.
Αλλιώς θα οδηγήσει σε μια αυτοδιοίκηση ακόμα πιο απομακρυσμένη από τον πολίτη, με έλλειψη διαφάνειας και έλλειμμα δημοκρατίας.
Σίγουρα δεν είναι αυτό που θέλουμε και δεν πρέπει να διαφεύγουν της προσοχής μας τα πρόσωπα που «αιτούνται» να ηγηθούν στο «νέο» που θέλουμε- αν το θέλουμε!
Είναι πέραν κάθε λογικής, σε περίοδο γενικής πολιτικής απαξίωσης, να συζητάμε για τα ίδια πρόσωπα που ξέραμε. Πρέπει κάποιοι επιτέλους να ιδιωτεύσουν- ότι έδωσαν, καλό ή κακό το έδωσαν- και να μιλάμε για νέα άλλα άφθαρτα πρόσωπα, που θα έχουν και την λαϊκή αποδοχή. Πρόσωπα που θα έχουν γυρίσει την πλάτη στο παλιό και φθαρμένο και δεν θα έχουν σχέση με το γκρίζο-μαύρο χθες.
Αυτό δεν σημαίνει πως απαξιώνουμε πλήρως το «χθες», αλλά πάντα υπάρχει κάτι καλύτερο στο «αύριο»!
Να ανοίξουμε παράθυρο στο φυσικό φως και στις μυρωδιές της άνοιξης!
Στόχος να είναι η προσφορά σε ότι καλύτερο μπορούμε και να θεωρήσουμε ως δεδομένο ότι η πρόκληση με την οποία είμαστε αντιμέτωποι σε επίπεδο «Καλλικράτη», μπορεί να κερδηθεί!
Μαρία
Κεντεποζίδου-Ασμανίδου
