Ένα από τα διηγήματα που μου άρεσαν όταν ήμουν μικρός και το οποίο μου έλεγε ο παππούς μου γυρνώντας τραυματισμένος από το μέτωπο της Μικράς Ασίας, ήταν το κάτωθι:
Το 1920 μία μονάδα ιππικού του Ελληνικού Στρατού μεταφέρετο στη Μικρά Ασία. Το πλοίο πέφτει σε καταιγίδα και κλυδωνίζεται άγρια δημιουργώντας πανικό στα άλογα, επιτείνοντας τον κίνδυνο για το πλοίο.
Τότε ένας έμπειρος επιλοχίας διέταξε το σαλπιγκτή της μονάδας να σαλπίσει «ΝΟΜΗ», δηλαδή το σάλπισμα που σήμαινε τροφή για τα άλογα.
Μετά από αυτό τα άλογα, περιμένοντας κάτι καλό, ηρέμησαν και έτσι δημιουργήθηκαν συνθήκες ομαλής πλεύσης για το πλοίο, ώστε να προσεγγίσει με ασφάλεια στο Λιμάνι.
Τώρα ας δούμε τι συμβαίνει στη Χώρα μας, η οποία βρίσκεται εν μέσω μιας κοινωνικο-οικονομικής καταιγίδας που δεν λέει να κοπάσει και βέβαια, δε θα ασχοληθούμε με τα αίτια που την προκάλεσαν, αλλά λίαν περιληπτικά θα δούμε πως αντιμετωπίζεται, αλλά και τι επιπτώσεις μπορεί να έχει.
Ο κακός δράκος το Δ.Ν.Τ. επιλαμβάνεται κατά τεκμήριο σε υποθέσεις χωρών με έλλειμμα στο ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών, δανειοδοτεί το άνοιγμα και προτείνει παράλληλα μέτρα για τη μείωσή ή την εξάλειψη του.
Στη Χώρα μας αποφασίσθηκε η αποπληρωμή του χρέους, όταν η οικονομία της βρίσκεται επί πολλά χρόνια σε ύφεση και είναι γνωστό σε όλους πλέον, ότι η συλλογή των χρημάτων για την ικανοποίηση των δανειστών προέρχεται από περικοπές μισθών και συντάξεων, από υπερφορολόγηση και πλήθος άλλων μέτρων. Όλα αυτά όπως είναι φυσικό μειώνουν συνεχώς τη ρευστότητα και επιδεινώνουν την ύφεση, άλλα παρ’ όλα αυτά, οι ιθύνοντες καλλιεργούν την ελπίδα ότι έτσι θα έλθει η ΑΝΑΠΤΥΞΗ!
Η αξιοθαύμαστη καρτερία του ελληνικού πληθυσμού, ενδεχομένως να οφείλεται στην μεθοδολογία του εκφοβισμού και των υποσχέσεων που έχει αντίκτυπο στο φιλότιμο, στην ανασφάλεια, στην άγνοια, αλλά και στην προσδοκία του κάθε συμπατριώτη μας (σαλπίσατε νομή).
Και συγκεκριμένα «οι αιτιάσεις που ακούγονται», είναι εν πολλοίς:
– Πρέπει να σώσουμε τη Χώρα.
– Πρέπει να μειώσουμε το κόστος των Ενόπλων Δυνάμεων.
– Πρέπει να αυξηθεί η φορολογία.
– Πρέπει να μείνουμε στο ΕΥΡΩ.
– Πρέπει να μειωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις.
– Πρέπει να πληρώσουμε τις υποχρεώσεις μας.
– Πρέπει να γίνουν απολύσεις για να μικρύνει το υπερτροφικό κράτος.
– Πρέπει να περιορίσουμε τη Δημόσια Υγεία.
– Πρέπει να περιορίσουμε τη Δημόσια Παιδεία.
– Πρέπει να αποκρατικοποιήσουμε Δημόσιες Επιχειρήσεις.
– Πρέπει, πρέπει… για να προχωρήσει η ΑΝΑΠΤΥΞΗ..!
Ωστόσο η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΑΡΓΕΙ και πώς μπορεί άλλωστε να έρθει η ευλογημένη, όταν τα ανώτατα στελέχη του ΔΝΤ όχι μόνο ομολογούν δημόσια την αποτυχία του προγράμματος, αλλά δυστυχώς επαληθεύονται από τα αποτελέσματα!
Όταν το έλλειμμα του 2009 που ήταν 115% / ΑΕΠ, εκτινάσσεται το 2013 στο 180% / ΑΕΠ.
Όταν η ανεργία πλησιάζει στο 30%.
Όταν ήδη έχουν μεταναστεύσει 63.000 Έλληνες κατά τεκμήριο σε παραγωγική ηλικία (έναντι 52.000 Ισπανών, με τη διαφορά ότι η Ισπανία έχει υπερδιπλάσιο πληθυσμό).
Όταν επί 4 χρόνια δεν έχει ληφθεί κανένα μέτρο τόνωσης της πρωτογενούς και δευτερογενούς παραγωγής, που ήταν σε άνθιση μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’90, αλλά λαμβάνονται μέτρα αύξησης του κόστους των Ελληνικών προϊόντων (αύξηση τιμής πετρελαίου για αγροτική χρήση – φορολογίας).
Όταν τα φορολογικά νομοσχέδια είναι εκτός πραγματικότητας και αλλάζουν κάθε τρεις και λίγο.
Όταν πωλούνται οι Δημόσιες επιχειρήσεις και περιμένουμε να εισπράξουμε το πολύ 5δις, ενώ η χωρίς κρίση επιλογή για επιλεκτικό κούρεμα του δημόσιου χρέους, που αφ’ ενός κατέστρεψε τα ασφαλιστικά ταμεία και τις τράπεζες, αφ’ ετέρου αναγκάζει το κράτος να τις κρατικοποιήσει με νέα δανεικά > 40 δις ευρώ!
Ουκ εστίν αριθμός των «λανθασμένων» επιλογών, για να πλανώνται όμως και κάποια ερωτήματα:
– Είναι πραγματικά άσχετοι οι κυβερνώντες;
– Ο Υπουργός των Οικονομικών πως επιλέχθηκε;
– Ο Πρωθυπουργός δεν έχει συμβούλους;
– Δεν αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα;
– Πώς επέτρεψαν στην Κυβέρνηση του κυρίου Παπαδήμου να επιλέξει το κούρεμα με τα γνωστά αποτελέσματα;
Δεν έχει νόημα να συνεχίσω, αλλά θα υποβάλω έναν τελευταίο προβληματισμό.
Τι ήταν εκείνο που φόβισε τόσο πολύ, όταν ο περίφημος ΓΑΠ ανακοίνωσε ότι θα προκαλέσει Δημοψήφισμα για το Μεσοπρόθεσμο και μέσα σε λίγες μέρες μεθοδεύτηκε η εκπαραθύρωσή του από την πολιτική, φέρνοντας παράλληλα σε απόλυτη σύμπνοια τη Ν.Δ. του κυρίου Σαμαρά και το ΠΑΣΟΚ του κυρίου Βενιζέλου;
Τέλος, επειδή μέχρι σήμερα όλοι οι διάττοντες αστέρες της Ελληνικής διακυβέρνησης όλο και κάπου βολεύονται, όπως π.χ. ο κύριος Παπαδήμος που συνεχίζει το διδασκαλικό του έργο, ο κύριος Παπουτσής που παρέχει υπηρεσίες στην παγκόσμια τράπεζα, ο κύριος Παπανδρέου που διδάσκει σε Αμερικάνικο πανεπιστήμιο κ.α., πιστεύουμε ότι σε λίγο τα άτομα της σημερινής «πολιτικής» ελίτ, με την πείρα που απέκτησαν εφαρμόζοντας με ζήλο λογιστή τις επιταγές της Τρόικας θα αξιοποιηθούν σε διεθνείς οργανισμούς, προκειμένου να βοηθήσουν την Ευρωπαϊκή, αλλά και την Κινέζικη Οικονομία να ανακάμψουν!!!
Και για την ιστορία, επειδή αναφερθήκαμε στη Μικρά Ασία, αυτός που πήγε τα Ελληνικά στρατεύματα στη Σμύρνη, φρόντισε μετά από λίγο να αποχωρήσει της πολιτικής. Αυτό όμως δεν εμπόδισε την καταστροφή του ελληνικού στοιχείου στον Πόντο, η ευθύνη της καταστροφής να φορτωθεί σε άλλους, αλλά στον ίδιο μετά δόθηκε η δυνατότητα να πρωταγωνιστήσει ανανεωμένος στο πολιτικό στερέωμα της Χώρας για μία 15ετία ακόμα. Τί περίεργο παιχνίδι η πολιτική και πόσο προσοδοφόρα γι’ αυτόν που γνωρίζει άριστα τα μυστικά της με θύμα πάντα τον “πολίτη”, ο οποίος φυσικά πληρώνει τις προσωπικές του επιλογές!
Καλή τύχη. Να ζήσουμε να τα θυμόμαστε!!!
Διαμαντής Θ. Βαχτσιαβάνος
