Συνέντευξη του μουσικοσυνθέτη Νίκου Κατσίκα

O Νίκος Κατσίκας είναι ερμηνευτής και συνθέτης. Στις Μουσικές Σκηνές όπου εμφανίζεται, παρουσιάζει μουσικές παραστάσεις κι αφιερώματα στα σημαντικότερα κεφάλαια της ελληνικής μουσικής ιστορίας. Όπως η πρόσφατη παράσταση με τίτλο “Όσα με ταξίδεψαν”.

-Πότε έγινε η αρχή; Ποιο ήταν το πρώτο τραγούδι;

Η πρώτη ολοκληρωμένη δισκογραφική μου δουλειά ήταν σε βινύλιο με τίτλο ”Ραδιενεργή βροχή” το 1988 όπου τραγουδούσε  ο Γ. Αντωνίου και οι στίχοι ήταν δικοί μου και του Φίλιππου Γράψα. Εκεί υπήρχε το ”Να γελάς” που έγινε πασίγνωστο. Από το 2004 όμως ξεκίνησα μια σειρά δίσκων ως τραγουδοποιός ερμηνεύοντας ο ίδιος τα τραγούδια μου.

 -Δίνετε τραγούδια σε άλλους;

Και βέβαια δίνω τραγούδια μου σε άλλους, όχι όμως από σύστημα η επειδή πρέπει, αλλά όταν οι συνθήκες υπόσχονται ένα αποτέλεσμα που με εκφράζει. Επίσης με την ίδια λογική μελοποιώ στίχους άλλων η, κυρίως δίνω στίχους σε άλλους. Έτσι έχουν προκύψει όμορφες συνεργασίες με θαυμάσιους καλλιτέχνες (Μαριώ, Μαντώ, Δημήτρης Κοντογιάννης, Ελένη Ροδά, ”Νόμισμα” κλπ.)

 -Από τι επηρεάζεστε γράφοντας τραγούδια;

Η επικαιρότητα, αυτό που ζούμε καθημερινά, σε κοινωνικό, πολιτικό και ανθρώπινο επίπεδο πάντα μου έδινε τροφή στο να κάνω τραγούδια, να εκφραστώ και, πιστέψτε με, σήμερα έχω σοβαρό λόγο να το κάνω. Ακόμη ο έρωτας είναι σημαντική αιτία έμπνευσης για μένα.

 -Έχετε λάβει μέρος τέσσερις φορές στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης και μια στα προκριματικά της Γιουροβίζιον. (θα ήθελα να μου πείτε την εμπειρία σας και την άποψη σας για τους θεσμούς).

Τα Φεστιβάλ με τα θετικά και τα αρνητικά τους ήταν για μένα μια ευκαιρία συλλογής εμπειριών, ένα σχολείο, αν θέλετε, μια πρώτη ενδοσκόπηση στο μουσικό χώρο. Περισσότερο απ’ όλα κρατώ τις γνωριμίες που είχα τη τύχη να κάνω εκεί, όχι επαγγελματικά, αλλά ουσιαστικά με σπουδαίους μουσικούς κάποιες από τις οποίες έγιναν φιλίες που κρατούν ακόμη. Το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να έχει  ένα  θετικό  πρόσημο  μέσα  στη  μουσική ανυποληψία που

βιώνουμε αν είχε την πρέπουσα προβολή. Όσο για τη Γιουροβίζιον, νομίζω ότι σκοπός της είναι πια η πλήρης οπτικοποίηση της μουσικής πράγμα που με βρίσκει αντίθετο.

-‘Όσα με ταξίδεψαν”. Περί τίνος πρόκειται;

Το ”Όσα με ταξίδεψαν” είναι μια πολύ ιδιαίτερη μουσική παράσταση για φωνή, πιάνο(Αλέξανδρος Τσακιρίδης) και κρουστά(Στέλιος Καβάζης) που περιλαμβάνει εκτός από τα δικά μου τραγούδια , τραγούδια των μεγάλων δημιουργών μας αυτών που θεωρώ ότι με επηρέασαν και με δίδαξαν. Τραγούδια που  οριοθέτησαν την πορεία μου στο μουσικό χώρο ερμηνευτικά καθώς και τραγούδια που πάντα ήθελα να πω και δεν είπα. Πιστεύω ότι είναι ό,τι πιο καλλιτεχνικό έχω κάνει, έχει ήδη παρουσιαστεί μία φορά στο ”ΠΛΑΤΩ” και θα επαναληφθεί κι άλλες φορές στο άμεσο χρονικό διάστημα.