Σήμερα η χώρα μας βιώνει τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση της Ιστορίας της! Και από αυτά που βλέπουμε και διαβάζουμε σε διάφορα έντυπα, το 2013 τα πράγματα θα δυσκολέψουν πιο πολύ, με μια σειρά από νέα και εξοντωτικά μέτρα που έπονται.
Μήπως θα πρέπει και εμείς να ξυπνήσουμε κάποτε και να λάβουμε δράση στα κακώς κείμενα, τα οποία έχουμε φορτωθεί στην καμπούρα μας εδώ και αρκετό καιρό. Η ενεργό συμμετοχή όλων μας στα κοινά δρώμενα, για την αντιμετώπιση του προβλήματος , επιβάλλεται, είναι υποχρέωση μας, γιατί μας αγγίζει όλους μας και ιδίως μόνον ορισμένη κατηγορία μισθωτών και συνταξιούχων, προσπαθώντας με την λαίλαπα των συνεχών περικοπών και των αυξανόμενων φόρων να επιβιώσουν.
Και μοιάζουν να υποδεικνύονται μεταξύ άλλων και από ένα κριτήριο, που και ασυγχώρητα ανεύθυνο είναι για μια εθνική ηγεσία και εξ αρχής προορισμένο να οδηγήσει σε ακόμα ένα ναυάγιο. Ένα κριτήριο, που σύμφωνα με τη λαϊκή ρήση αποτυπώνεται σε τρεις μόλις λέξεις «όπου μας παίρνει»!
Τελευταία ζούμε μια κραυγαλέα κατάσταση με τους εργαζόμενους στα ΜΜΜ. Στο Μετρό, έχοντας ως κάλυψη τον ασφαλιστικό τους φορέα άρχισαν κινητοποιήσεις-απεργίες, αγνοώντας την ταλαιπωρία χιλιάδων επιβατών, διότι έστω και με καθυστέρηση τόλμησε η Κυβέρνηση να τους κατατάξει στο ενιαίο μισθολόγιο. Τρία χρόνια που η χώρα μας , από αυτά που ακούμε, βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεωκοπίας, υπήρχαν εργαζόμενοι που πληρώνονταν ως κροίσοι; Ναι. Και όχι μόνο αυτό.
Πάνω από την εθνική ομοψυχία υπερισχύει και πάλι το συντεχνιακό συμφέρον. Που εξακολουθεί να λάμπει, ακόμη και κόντρα στην απόφαση επίταξης, με την «ευαισθητοποίηση» προς «συμπαράσταση» όχι μόνο και των Μέσων Μεταφοράς μη σταθερής τροχιάς, αλλά ακόμη και της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ. Στις Ένοπλες Δυνάμεις, αντίθετα, επειδή δεν υπάρχει συνδικαλισμός, η Κυβέρνηση ξέροντας ότι τα στελέχη των ενόπλων δυνάμεων δεν πρόκειται και δεν δύναται να κατεβούν σε επίπεδο πεζοδρομίου προβαίνει εκ του ασφαλούς σε εξοντωτικές περικοπές των μισθών και των συντάξεων των, εκμηδενίζοντας την αξιοπρέπεια και την προσφορά τους. Αλήθεια αυτοί που με τόσο ευκολία αποφασίζουνε και υποχρεώνουνε τον απλό πολίτη να ζήσει με τα ψίχουλα, ενώ από την άλλη του τα παίρνουνε χονδρά στο βωμό της εθνικής κρίσης, θα μπορούσανε να ζήσουνε με αυτά που δίνουνε; Για αυτούς δεν υπάρχει εθνική κρίση; Προσπαθούν να σκεπάσουνε τις όποιες αδυναμίες τους στην είσπραξη φόρων, με εξοντωτικές περικοπές στις Ένοπλες Δυνάμεις. Σήμερα μισθολογικά οι συνταξιούχοι και οι εν ενεργεία αξιωματικοί-υπαξιωματικοί, έχουν φτάσει κοντά στην εξαθλίωση. Δεν μπορεί ένας στρατιωτικός με οικογένεια και με ενοίκιο και ύστερα από αρκετά χρόνια υπηρεσίας, έχοντας φάει τη μισή ζωή του σε μεταθέσεις, ασκήσεις, επιθεωρήσεις και πολλά άλλα εξαιτίας της ιδιομορφίας του επαγγέλματος, να του αφαιρούνε οικονομικά δικαιώματα και να τον εξαθλιώνουνε κατά αυτό τον τρόπο.
Και αν αντιληφθούνε ότι πάει να ξεκινήσει κάτι, έστω και απλή συζήτηση για τον οικονομικό εξευτελισμό τους, αρχίζουν και διαρρέουν στον Τύπο ότι κάτι ύποπτο γίνεται στις Ένοπλες Δυνάμεις, για να αποστρατεύουν τους ανεπιθύμητους γι αυτούς.
Σελίδα 2
Μα η Ελληνική Πολιτεία πρέπει άμεσα να έρθει στα συγκαλά της. Γιατί δεν είναι όλα αριθμοί και δεν είναι όλοι τσέπες προς αφαίμαξη.
Η Ελληνική Πολιτεία πρέπει άμεσα να έρθει στα συγκαλά της, να σκεφτεί και να αποκαταστήσει, γιατί σήμερα παίζει με τη φωτιά και ρίχνει στο κορώνα-γράμματα την εθνική ασφάλεια και των έξωθεν σεβασμό μας.
Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι η προστασία των ένστολων είναι η πολιτική ηγεσία και αυτή πρέπει όχι μόνο να καμαρώνει για το αξιόμαχο των Ε.Δ. σε εορτές και παρελάσεις, αλλά να τις υποστηρίζει και να μεριμνά για την όσο το δυνατόν πιο αξιοπρεπή διαβίωσή τους.
Δεν είναι δυνατόν ο πιλότος να πετάει για να αναχαιτίσει αεροσκάφη ξένης χώρας και έστω για δέκατα του δευτερολέπτου να σκεφτεί αν τα παιδιά του σήμερα το πρωί θα έχουν να πιουν γάλα. Στην προκειμένη περίπτωση θα χαθεί ο έλεγχος, το αεροπλάνο και η ζωή του.
Ποιο πλήρωμα αεροσκάφους δεν θα πετάξει ακόμη και με ακραίες καιρικές συνθήκες για την σωτηρία μιας ζωής που βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο;
Ποιο πλήρωμα πυροσβεστικού αεροσκάφους δεν παρέχει ό,τι χρειασθεί, μάχη με την κατάσβεση πυρκαγιών, ακόμη και με άσχημες καιρικές συνθήκες;
Ποιο στέλεχος όταν του ζητηθεί να παραμείνει στη Μονάδα και πέραν του κανονικού ωραρίου, προτάσσει ζήτημα υπερωριών;
Έχει αναλογισθεί κανείς σε περιόδους ασκήσεων, ας είναι εικονικές, πόσο χρονικό διάστημα τα στελέχη παραμένουν στις Μονάδες τους ή εκτελούν μετακινήσεις μέρα και νύχτα, γιατί έτσι ορίζει το σχέδιο δράσης;
Πρέπει όμως και η πολιτική ηγεσία να συνειδητοποιήσει ότι έχουν τα όρια τους.
Δεν είναι δυνατόν ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων, ο πρώτος υπεύθυνος για την εθνική ασφάλεια της χώρας, να ζει με 1.800 ευρώ, όταν σε πολλές περιπτώσεις ακόμη και απλοί υπάλληλοι οργανισμών ΔΕΚΟ μέχρι σήμερα αμείβονται με τα τριπλάσια και τετραπλάσια ποσά!!! Και μιλάμε για τον αρχηγό, φανταστείτε σε τι οικονομική κατάσταση είναι οι υπαξιωματικοί και οι ΕΠΟΠ, που είναι αναγκασμένοι να ζούνε με 800 και 1.000 ευρώ, έχοντας σε πολλές περιπτώσεις ενοίκιο και όλα τα συναφή, γιατί η πατρίδα τους καλεί να υπηρετήσουν σε διάφορες Μονάδες, μακριά από τον τόπο τους. Πότε επιτέλους θα τους αναγνωρίσει την προσφορά τους αυτή η έρμη πατρίδα δια μέσου της πολιτικής της ηγεσίας; Όπως λέει και η αρχαία λαϊκή ρήση «Μακάρι οι πτωχή τω πνεύματι».
Ας αποφασίσουμε πρώτα τι Ένοπλες Δυνάμεις θέλουμε και μετά ρυθμίζουμε και τους μισθούς τους.
Και για να μην λησμονούνε οι παλαιοί και να γνωρίζουνε οι νέοι, στη Θεσσαλονίκη στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου, όταν έγινε το θέμα με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, οι στρατιωτικοί έδωσαν την λύση. Η πολιτική ηγεσία με την απόφαση που είχε λάβει, άμεση
Σελίδα 3
αποχώρηση του αγήματος, ουσιαστικά έριχνε περισσότερο λάδι στη φωτιά στην προκειμένη κατάσταση. Αν ψάξουμε και σε παλαιότερες καταστάσεις, όπως Νταβός, οι στρατιωτικοί είχαν προλάβει να μην υπογραφούν κάποια χαρτιά που εξέθεταν τη χώρα μας.
Γι’ αυτό, το ξαναλέω, η Ελληνική Πολιτεία πρέπει εν προκειμένω να σταματήσει να παίζει με τη φωτιά και να αναθεωρήσει τη στάση της. Προτού έρθει το πλήρωμα του χρόνου, που και τα αξιόμαχα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων θα εξαναγκαστούν να σκεφτούν όπως σκέφτονται και όλοι οι εργαζόμενοι Έλληνες, που αισθάνονται την κοροϊδία και το παραλογισμό στο έπακρο….
Γιατί, μέχρι σήμερα, τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ποτέ δεν συνέδεσαν τις οικονομικές παροχές με την προσφορά τους στην πατρίδα μας, παραμένοντας πάντα στις επάλξεις. Όμως η αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας πρέπει κάποια στιγμή να μας προβληματίσει. Αν πραγματικά ενδιαφέρονται για την σωτηρία της χώρας μας, ας μειώσουν πρώτα τα δικά τους προνόμια και όλοι θα τους ακολουθήσουμε. Πρώτη κίνηση η οποία θα εκτιμηθεί και από όλο το λαό, να ελαττώσουν τον αριθμό των βουλευτών. Όπως η κατά τα άλλα αγαπητή Τρόικα ζητάει μείωση των δημοσίων υπαλλήλων, ας ξεκινήσουνε από την μείωση των βουλευτών, οι οποίοι έχουν κατοχυρώσει τόσα προνόμια που πιθανόν να μην τα έχουν ούτε οι βουλευτές των πλουσίων χωρών στην Ευρώπη. Για να κατανοήσει ο κόσμος μέχρι σήμερα τις διαφορετικές απόψεις καναλιών και βουλευτών δεν έχουμε πληροφορηθεί πόσα χρήματα λαμβάνει ένας βουλευτής το μήνα!!!
Το παλάτι που λέγεται Βουλή, εκτός από τους βουλευτές, έχει και τους αυλικούς του, που είναι οι υπάλληλοι της Βουλής, οι οποίοι και αυτοί είναι δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά μόνο στα χαρτιά, γιατί στην ουσία αμείβονται πολύ περισσότερο από έναν απλό δημόσιο υπάλληλο, τον οποίο έχουνε ταράξει σε περικοπές και επιβολή φόρων και χαρατσιών από το πουθενά.
Η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων μπορεί να ασκήσει πίεση στην πολιτική ηγεσία και να απαιτήσει. Δεχόμαστε να συμμετάσχουμε σε ένα εθνικό, όπως λέτε, πρόβλημα, αλλά θέλουμε να μας δείξετε πραγματικά οικονομικά στοιχεία, ότι όλοι, μα όλοι, συμμετέχουμε στο οικονομικό πρόβλημα, ξεκινώντας από το κεφάλι και φτάνοντας και στο σώμα. Σε αντίθετη περίπτωση εμείς, η ηγεσία των Ε.Δ. παραιτούμεθα!
Γνωρίζοντας τη νοοτροπία των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, ουδείς αξιωματικός θα δεχθεί αύριο να αναλάβει να αντικαταστήσει μια ηγεσία που ξεκάθαρα θέτει τις παραιτήσεις της, προσπαθώντας να διαφυλάξει την αξιοπρεπή διαβίωση των στελεχών της…
Πτολεμαΐδα 08 / 07 /13
Με εκτίμηση
Ιορδάνης Καμπουρίδης
