Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας ΣΘΕΝΑΡΟ ΟΧΙ στην αποδυνάμωσή του

Η τοπική μας κοινωνία έχει εκφραστεί διαχρονικά, συνολικά και ομόφωνα υπέρ του Πανεπιστημίου μας, που πρέπει να το διαφυλάξουμε σαν κόρη οφθαλμού. Όχι βέβαια με λογίδρια και κορώνες, αλλά με συστηματικό αγώνα ενίσχυσης και θωράκισής του.
Ο τόπος μας που βάλλεται ποικιλότροπα από το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας, τα λουκέτα, την περιβαλλοντική υποβάθμιση, την έλλειψη αναπτυξιακών προοπτικών για το άμεσο μέλλον, επενδύει κυριολεκτικά στην τριτοβάθμια εκπαίδευση όχι σε μια λογική πελατειακή, αλλά κύρια σαν ελπίδα και διέξοδο για φυγή από την πολυεπίπεδη κρίση που στηρίζεται βέβαια στην ιστορία μας και τον πολιτισμό μας.
Εάν η κυβέρνηση ανακάλυψε τώρα την ανάγκη «Καλλικράτη στην παιδεία» να τον εφαρμόσει αρχίζοντας από την Αττική και ενισχύοντας την Περιφέρεια με μεταφορά τμημάτων στα Περιφερειακά Πανεπιστήμια τα οποία θα λειτουργούν με την μορφή «Ένα δυνατό Πανεπιστήμιο» ανά Περιφέρεια που όχι απλά δεν θα υπολείπεται, αλλά θα υπερτερεί έναντι του «χάους» των κεντρικών σχολών.
Ένα Πανεπιστήμιο που θα διακρίνεται από το υψηλό επίπεδο διδασκόντων, την ποιότητα της παρεχόμενης γνώσης, τις κτιριακές εγκαταστάσεις επιπέδου, από διευκολύνσεις και κίνητρα στην ζωή των φοιτητών στην πόλη, ώστε πραγματικά να είναι «ουσία» ελκυστικό.
Βεβαίως για την ενίσχυση των περιφερειακών Πανεπιστημίων η Πολιτεία πρέπει «να βάλει χέρι» στο καθηγητικό κατεστημένο που χαρακτηρίζεται από την λατρεία του συγκεντρωτισμού όλων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη γιατί βέβαια εκεί η απασχόληση στα υποτιθέμενα κύρια καθήκοντα του καθηγητή είναι το πάρεργο εν σχέσει με τις άλλες δραστηριότητες που συνήθως έχουν.
Μια ολόκληρη γενιά «πεφωτισμένων» νεοελλήνων επιστημόνων ξενιτεύεται και κάνει ακαδημαϊκή καριέρα στο εξωτερικό, γιατί εδώ κανείς δεν έχει το σθένος να σπάσει κάποια «αποστήματα», που όλοι τα γνωρίζουν και κανείς δεν τα «τέμνει».
Ανεξάρτητα από την ανέγερση της Πανεπιστημιούπολης – που βέβαια στις παρούσες συνθήκες φαντάζει σαν όνειρο – θεωρώ ότι πρέπει να αναζητηθούν εφικτές λύσεις, άμεσης και αποτελεσματικής αντιμετώπισης του κτιριακού με την συμβολή πολιτικών και αυτοδιοικητικών παραγόντων. Επίσης κατά την άποψή μου όλοι οι αιρετοί θα πρέπει να λάβουν θέση και να αποκρούσουν κάθε ιδέα έστω, συγχώνευσης Πανεπιστημίου και ΤΕΙ υπερασπιζόμενοι την αυτοτέλεια και την ενίσχυση και των δύο ιδρυμάτων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Δεν είναι δυνατόν να ανεχόμαστε να κάνουμε βήματα πίσω από κεκτημένα του τόπου μας με πρόσχημα την κρίση. Η κρίση μπορεί να αναδειχθεί σε ευκαιρία ενίσχυσης της Ελληνικής Περιφέρειας με σοβαρές αποφάσεις. Ο ενεργειακός χαρακτήρας του τόπου μας μπορεί να αποτελέσει το συγκριτικό πλεονέκτημα στον νέο χάρτη της εκπαίδευσης. Μας το οφείλουν.