Μεγάλη επιβάρυνση της χώρας τόσο από αιτούντες άσυλο, όσο και από οικονομικούς μετανάστες

Η παράνομη μετανάστευση, το άσυλο και η ενίσχυση του Frontex βρέθηκαν στο επίκεντρο της συνάντησης που είχε στη Βουλή ο βουλευτής Κοζάνης και Πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης, Γιάννης Βλατής, με τον κ. Tom Koenings, Πρόεδρο της Επιτροπής Αναφορών του Γερμανικού Κοινοβουλίου.
Ο κ. Βλατής κατά την τοποθέτησή του επεσήμανε μεταξύ άλλων: «Η αθρόα εισροή μεταναστών από τρίτες χώρες στα κράτη – μέλη της ΕΕ και ιδιαίτερα στη χώρα μας, τις τελευταίες δεκαετίες, καθιστά το διαχωρισμό των οικονομικών μεταναστών από τους αιτούντες άσυλο εξαιρετικά σημαντικό. Ειδικά σε ότι αφορά τη χώρα μας, τα στοιχεία δείχνουν ότι είναι εξαιρετικά μικρό το ποσοστό των παρανόμως εισερχομένων στην Ελλάδα που αιτούνται άσυλο .»
Ο βουλευτής τόνισε ότι λαμβάνοντας υπόψη τον πληθυσμό της χώρα μας, μπορεί εύκολα κανείς να αντιληφθεί, ότι η Ελλάδα δέχεται δυσανάλογα μεγάλη επιβάρυνση τόσο από αιτούντες άσυλο, όσο και από οικονομικούς μετανάστες. Για αυτό και θεωρεί εξαιρετικά άδικες τόσο της κατηγορίες, όσο και τις επιθέσεις που δέχεται η χώρα μας για τον τρόπο αντιμετώπισης των συγκεκριμένων προβλημάτων. «Η εξαιρετικά δύσκολη οικονομική κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας έχει οδηγήσει αφενός σε αύξηση της ξενοφοβίας στην ελληνική κοινωνία –γεγονός που οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε άμεσα και αποφασιστικά- αλλά και σε αδυναμία της ελληνικής πολιτείας να συνδράμει τους αιτούντες πολιτικό άσυλο με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Να τους αντιμετωπίσει με την ανθρωπιά που δικαιούνται. Και κατ’ ελάχιστο να κρίνει τις αιτήσεις με γνώμονα όχι μόνο το νομικό πλαίσιο της χώρας, αλλά και το ηθικό καθήκον, τη δικαιοσύνη, χωρίς καθυστερήσεις, χωρίς αναιτιολόγητες απορρίψεις.» Σχολιάζοντας δε την έκθεση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρώπης σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη – μέλη χορηγούν και ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα, ανέφερε ότι παρά τα δυσμενή σχόλια για τη χώρα μας, η χώρα μας λοιπόν προχωρά στις απαιτούμενες αλλαγές προκειμένου να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας.»
Ο κ. Βλατής σημείωσε ακόμη: «Πιστεύει κανείς πραγματικά ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα που επιθυμεί να βλέπει χιλιάδες ανθρώπους να ζουν υπό ανεπίτρεπτες συνθήκες σε χώρους που με τα βίας θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν κάποιες εκατοντάδες; Δεν αποτελεί δικαιολογία αλλά απόλυτη αλήθεια, ότι η χώρα μας δυστυχώς δεν διαθέτει ούτε τις υποδομές αλλά ούτε τους οικονομικούς πόρους για να αντιμετωπίσει την αλματώδη αύξηση των αιτούντων άσυλο τα τελευταία χρόνια. Σε ότι δε αφορά την παράνομη μετανάστευση, κανείς δεν μπορεί να μας κατηγορήσει ότι δεν κάνουμε καλά τη δουλεία μας. Μπαίνουν χιλιάδες παράνομοι μετανάστες κάθε χρόνο στη χώρα μας και ελάχιστοι από αυτούς καταφέρνουν να περάσουν στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη, που είναι και ο επιθυμητός προορισμός τους. Γι αυτό και θεωρώ ότι είναι απαραίτητη η ενίσχυση του Frontex και η συνδρομή των υπόλοιπων κρατών-μελών στην προσπάθεια της χώρας μας».
Κλείνοντας την τοποθέτησή του, ο κ. Βλατής, επεσήμανε ότι χωρίς ένα πραγματικά κοινό σύστημα αντιμετώπισης της παράνομης μετανάστευσης και ειδικότερα του ασύλου, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει πραγματική πολιτική ούτε για την οικονομική, ούτε για την πολιτική μετανάστευση. Αυτό σημαίνει ότι παρά τις καλές προθέσεις της δεν δύναται ούτε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της προς τους αιτούντες άσυλο, αλλά ούτε και να προστατέψει τα μέλη της από τις καταχρήσεις. Και να είστε σίγουροι ότι η Ελλάδα είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα κράτους – μέλους που παραμένει απροστάτευτο από κάθε είδους καταχρήσεις. Η εφαρμογή του υπάρχοντος κοινού συστήματος ασύλου και Frontex, αλλά και η μεταρρύθμιση που προωθείται δεν έχει κανένα απολύτως νόημα αν δεν συνοδευθεί από την εφαρμογή της αρχής της ισότιμης κατανομής ευθυνών και υποχρεώσεων μεταξύ των μελών της Ε.Ε.. Εφόσον είναι κοινώς αποδεκτό ότι οι οικονομικές, διοικητικές και δημογραφικές αποκλίσεις μεταξύ των κρατών-μελών είναι ιδιαιτέρως σημαντικές, η αλληλεγγύη μεταξύ τους δεν είναι απλώς θεμιτή αλλά απολύτως απαραίτητη.»