Από την περίοδο της οικονομικής κρίσης, πολλοί Έλληνες αναρωτιούνται αν ο τουρισμός όντως μπορεί να αποτελέσει αναπτυξιακό πυλώνα ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας. Αφορμή για αυτό, αποτελούν σαφώς οι πολύ περιορισμένες επιλογές που έχει η ελληνική οικονομία για να αντλήσει έσοδα, ώστε να συντηρήσει το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων. Ζούσαμε πλούσια αλλά με δανεικά. Και τώρα που τα δανεικά κόπηκαν, όλοι αναρωτιούνται πως και από που μπορεί η Ελλάδα να βρει πόρους. Βιομηχανία δεν έχουμε και δυστυχώς χρειάζεται πολύς χρόνος ώστε να φτιάξουμε. Η ελληνική αγροτική παραγωγή επίσης έχει απαξιωθεί και σαφώς δεν μπορεί να φέρει τα απαιτούμενα έσοδα. Εξάλλου καμιά αγροτική χώρα στον πλανήτη, δεν είναι και πλούσια χώρα. Φαίνεται λοιπόν πως στην Ελλάδα έχουν απομείνει 2 βασικές επιλογές που μπορούν να οδηγήσουν γρήγορα στους αναγκαίους πόρους. Ο τουρισμός και η εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων που φαίνεται πως έχουμε ως χώρα. Στα αλήθεια όμως μπορούμε να ανακάμψουμε μέσω του τουρισμού, έστω και κατά ένα μέρος;
Για την «βιομηχανία του τουρισμού» στην χώρα μας γίνεται πολύς λόγος, εδώ και δεκαετίες. Πολλοί την χαρακτηρίζουν ως την «βαριά βιομηχανία» της Ελλάδας εδώ και πολλά χρόνια. Διαφωνώ πλήρως. Ιδίως για την περίοδο, μέχρι πριν από την κρίση. Η Ελλάδα ως κράτος, δεν είχε κανένα απολύτως όφελος από τον τουρισμό εδώ και δεκαετίες, και μέχρι και πριν λίγα χρόνια. Το απόλυτο μηδέν από έσοδα. Και λόγος για αυτό είναι απλός. Μέχρι και πριν λίγα χρόνια, η φοροδιαφυγή στην Ελλάδα έφτανε σε τρομακτικά επίπεδα. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, ουσιαστικά κανένας Έλληνας δεν πλήρωνε εφορία στο Ελληνικό κράτος μέχρι και το 2010, εκτός από τους δημόσιους υπαλλήλους. Ο αριθμός των σχεδόν 500 χιλιάδων ελευθέρων επαγγελματιών που δήλωσαν εισοδήματα κάτω από το αφορολόγητο όριο των 12 χιλιάδων ευρώ το 2011, είναι ενδεικτικός. Σε αυτούς τους επιχειρηματίες λοιπόν, περιλαμβάνονται και οι επιχειρηματίες του τουρισμού. Εμένα λοιπόν προσωπικά δεν με ενδιαφέρει να κάνει μια «αρπαχτή» ο ξενοδόχος της Μυκόνου ή ο ταβερνιάρης της Χαλκιδικής, χωρίς να πληρώσει ούτε ευρώ στο ελληνικό κράτος. Με ενδιαφέρει το ελληνικό κράτος να έχει έσοδα, ώστε να πληρώνει τους μισθούς. Και δυστυχώς μέχρι και πριν λίγα χρόνια, κανένας επιχειρηματίας δεν έκοβε απόδειξη ούτε για πλάκα, πληρώνοντας μηδέν έσοδα στο ελληνικό κράτος. Έτσι λοιπόν, από τα εκατομμύρια των τουριστών που είχε η Ελλάδα εδώ και δεκαετίες, τα πραγματικά έσοδα του ελληνικού κράτους ήταν ουσιαστικά μηδαμινά.
Η παραπάνω κατάσταση άλλαξε πριν λίγα χρόνια, όταν επιτέλους ο Έλληνας άρχισε να ζητάει αποδείξεις, καθώς είχε φορολογικές ελαφρύνσεις από αυτές. Και αυτή η αλλαγή εντάθηκε κατά την κρίση. Τι παραπάνω θα μπορούσε να γίνει τώρα όμως, ώστε τα έσοδα από τον τουρισμό να πολλαπλασιαστούν; Κατά την προσωπική μου άποψη, πρέπει να διασωθεί η βαριά τουριστική υποδομή που έχουμε ως χώρα. Και βεβαίως αναφέρομαι στα περίπου 9.600 ξενοδοχεία και τουριστικά καταλύματα που διαθέτει η Ελλάδα, συνολικής δυναμικότητας περίπου 800 χιλιάδων κλινών. Αυτό είναι όντως μια σοβαρή υποδομή, που χρειάζεται δεκαετίες για να φτιαχτεί. Για να διασωθεί λοιπόν αυτή η υποδομή και για να μην κλείσουν ακόμα περισσότερες ξενοδοχειακές επιχειρήσεις, πρέπει άμεσα να σταματήσει η υπερφολορόγηση που υφίστανται. Βέβαια, όλοι οι Έλληνες υπόκεινται σε δυσβάσταχτα χαράτσια αυτήν την περίοδο. Σε κάποιους τομείς όμως, είναι κρισιμότερο να υπάρξει ελάφρυνση.
Η μείωση του ΦΠΑ για τις τουριστικές επιχειρήσεις από το 23% στο 13%, ήταν ένα θετικό πρώτο βήμα που σωστά συντελέστηκε από την παρούσα κυβέρνηση. Είναι πολύ λίγο όμως. Πρέπει για παράδειγμα, η κυβέρνηση να προχωρήσει άμεσα σε δραστική μείωση των ασφαλιστικών εισφορών τους (όπως και για τους υπόλοιπους ελεύθερους επαγγελματίες), καθώς και σε γενναία ρύθμιση των ήδη υπαρχόντων οφειλών. Μια πλήρης επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών για τουριστικές επιχειρήσεις κατά τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας τους, θα ήταν ένα θετικό μέτρο. Επίσης πρέπει να σταματήσει η εξωφρενική κατάσταση με τα χαράτσια επί των ακινήτων που υφίστανται. Η ανακοίνωση του συνδέσμου ιδιοκτητών ενοικιαζόμενων δωματίων (ΣΕΕΔΔΕ) για Φόρο Ακίνητης Περιουσίας (ΦΑΠ) αξίας 7,5 χιλιάδων ευρώ (!) σε ένα μικρό συγκρότημα περίπου χιλίων μέτρων συνολικά, είναι ενδεικτική. Αναρωτιέμαι τι να την κάνει την μείωση του ΦΠΑ στο 13% κάποιος που έχει ενοικιαζόμενα δωμάτια στην Χαλκιδική, όταν το κράτος του στέλνει χαράτσι 7,5 χιλιάρικα, μόνο για το ακίνητό του. Και τέλος αυτό που θα μπορούσε να γίνει, είναι ο ΟΑΕΔ να επιδοτήσει άμεσα τις προσλήψεις σε τουριστικές επιχειρήσεις, επιδοτώντας πλήρως τον μισθό τους. Είναι σαφώς προτιμότερο, από το να τους δίνει επίδομα ανεργίας και να πληρώνονται καθούμενοι, χωρίς να προσφέρουν τίποτα ούτε στο ελληνικό κράτος, ούτε στους εαυτούς τους. Αν κάποια από τα παραπάνω δεν γίνουν άμεσα, η Ελλάδα ποτέ δεν θα είναι σε θέση να προσδοκά σοβαρά έσοδα από την τουριστική βιομηχανία. Και δυστυχώς είναι η μόνη που έχει…
Παύλος Κιλίντζης
pkilintzis@gmail.com
