Της Χριστιάννας Λούπα*
christiannaloupa.wordpress.com
Για μια χώρα που πνέει τα λοίσθια γράφονται πολλά σε καθημερινή βάση, με αγανάκτηση, με λύπη, με απελπισία από διάφορους πολίτες κι ας έχουμε όλοι το μικρό ή μεγάλο μερίδιο της ευθύνης μας. Μια περιήγηση στο διαδίκτυο αρκεί για να καταλάβει κανείς το πένθος που έχει βυθιστεί η χώρα. Ανοιχτές επιστολές, κραυγές διαμαρτυρίας, φλέγοντα άρθρα και αγανακτισμένα σχόλια. Τις πταίει λοιπόν; Αυτό ας το απαντήσει ο καθένας μόνος του, αφού κάνει την αυτοκριτική του.
Σε μια πατρίδα που καθημερινά αυτοχειριάζεται ωστόσο, οι ζημιές δεν αποτιμώνται μόνο σε χρήμα, αλλά και σε ανθρώπινες ζωές, αθώες ψυχές, θύματα της κρατικής αποσύνθεσης και της αβελτηρίας των σαρκοφάγων πολιτικών της ελληνικής κοινωνίας, αλλά και της αναλγησίας του καθενός από μας, που συντηρούμε και αναπαράγουμε ένα σαθρό πελατειακό αυτοκαταστρεφόμενο σύστημα, όπου ο πολίτης δεν είναι αυτός υπέρ του οποίου θα όφειλε να λειτουργεί το κράτος, αλλά το θύμα του.
Παράπλευρες συνέπειες ή εγκληματικές ενέργειες; Ατυχήματα ή δολοφονίες; Κράτος (ανύπαρκτης) προνοίας ή στυγερός δολοφόνος; Την ώρα που όλοι δακρύσαμε για το άτυχο μωρό ηλικίας δεκατριών μηνών από την Κοζάνη, που, ελλείψει παιδιατρικής κλινικής, περιφερόταν από νοσοκομείο σε νοσοκομείο, από την Κοζάνη στην Πτολεμαΐδα, από την Πτολεμαΐδα στη Βέροια κι από τη Βέροια στη Θεσσαλονίκη, όπου και πέθανε, κυκλοφόρησε η λίστα με τους μισθούς των Golden Boys της ΕΡΤ. Υπέρογκα ποσά από 324.000 ευρώ ετησίως, χοροπηδούν μπροστά στα έκπληκτα μάτια μας, τη στιγμή που τα νοσοκομεία της Δ. Μακεδονίας δεν έχουν στοιχειώδεις κλινικές και νοσηλευτικό προσωπικό, λες και στην επαρχία δεν κατοικούν άνθρωποι ή η ανθρώπινη ζωή εκεί είναι μικρότερης αξίας. Οι μισοί από τους προκλητικούς μισθούς αν κόβονταν, θα μπορούσαν μια χαρά να επανδρωθούν οι κλινικές της περιφέρειας.
Και αυτό βέβαια δεν είναι το μόνο περιστατικό. Διαβάσαμε τις μέρες του Πάσχα, ότι κοριτσάκι από το Αγρίνιο τραυματίστηκε στα μάτια από βεγγαλικό και δεν υπήρχε εφημερεύων οφθαλμίατρος στο νοσοκομείο του Αγρινίου. Έτσι το κοριτσάκι μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο του Ρίου, πολύτιμος χρόνος όμως είχε χαθεί. Όπως δήλωσαν αρμόδιοι, οι γιατροί στο νοσοκομείο Αγρινίου δεν επαρκούν και δημιουργούνται κενά στις εφημερίες.
Και συνεχίζω με καινούρια λίστα. Είναι το Golden μισθολόγιο του ΟΠΑΠ αυτή τη φορά: Εδώ έχουμε και Golden καθαρίστριες! Υπάρχουν αποδοχές 15.000 και 8.000 ευρώ μηνιαίως. Θέλετε και τη λίστα των υπαλλήλων της Βουλής ή μήπως των υπόλοιπων ΔΕΚΟ; Θέλετε επίσης να σας θυμίσω την περίπτωση του 17χρονου μαθητή της Στέγης Ανηλίκων Βόλου, που αυτοκτόνησε όταν η Στέγη διέκοψε τη λειτουργία της, επειδή δεν είχαν ανανεωθεί οι συμβάσεις των υπαλλήλων;
Την ώρα που κάποιοι τρώνε αχόρταγα τη μερίδα του λέοντος, η Ελλάδα θρηνεί τα παιδιά της, θύματα ενός ανάπηρου και παραμελημένου Εθνικού Συστήματος Υγείας και Προνοίας, που θέλει κίνητρα για να αναστηθεί. Η δημόσια και δωρεάν παιδεία είναι ένας μύθος, που το μόνο που κάνει είναι να συντηρεί την κερδοφόρα για πολλούς παραπαιδεία. Το δικαστικό κύκλωμα απονέμει δικαιοσύνη, η διεφθαρμένη αστυνομία φλερτάρει με τους τρομοκράτες, την ώρα που ένα 15χρονο παιδί χάνει τη ζωή του ψάχνοντας στα σκουπίδια για φαγητό και την ώρα που η εγκληματικότητα, εγχώρια και εισαγόμενη, έχει γίνει πλέον ανεξέλεγκτη. Η χώρα μας, κατάντησε η χωματερή της Ευρώπης και είναι πλέον νεκρή.
Κλαίω για την Ελλάδα που μάθαμε κάποτε να αγαπάμε. Κλαίω για τη χαμένη αξιοπρέπεια του Έλληνα και για τους αγώνες του για ελευθερία και δικαιοσύνη που πήγαν χαμένοι. Κλαίω, όχι τόσο για το δανεισμό από τις ξένες χώρες, αλλά για το δικαίωμα που τους δώσαμε να μας λοιδορούν. Κλαίω για τη νοοτροπία του καθένα από μας, που δεν βλέπω να αλλάζει και ντρέπομαι. Ντρέπομαι που είμαι Ελληνίδα…
* Η Χριστιάννα Λούπα είναι δικηγόρος και συγγραφέας
