Δυσάρεστη ήταν η έκπληξη που αισθάνθηκα ακούγοντας στα δελτία ειδήσεων τη διεξαγωγή κοινής στρατιωτικής άσκησης δυνάμεων της χώρας μας και αυτής του Ισραήλ. Δεν γνωρίζω αν είναι ενήμεροι αρκετοί πολίτες της χώρας μας για την ύπαρξη συμφωνίας στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών. Πάντως είναι γνωστό ότι τέτοια συμφωνία έχουν συνυπογράψει Ισραήλ και Τουρκία.
Στο κράτος του Ισραήλ έχουμε αφιερώσει αρκετά δημοσιεύματα, αναφερόμενα τόσο στις συνθήκες σχηματισμού του (1948), όσο και της πολιτικής του έναντι των Παλαιστινίων και των λοιπών Αράβων. Μόνο κάποιος αδαής ή ιδιοτελής μπορεί να προβάλλει λόγους συμπαθείας προς τη μικρή αυτή χώρα και τον καταταλαιπωρημένο λαό της, που διεξάγει δήθεν αγώνα επιβίωσης περιβαλλόμενος από πλημμυρίδα ασπόνδων εχθρών. Ο λαός των Εβραίων είναι θύμα πρωτίστως της πολιτικής του ηγεσίας, η οποία έχει θέσει ως στόχο την πραγμάτωση του σιωνιστικού μεγαλοϊδεατισμού. Δεν είναι διόλου ανίσχυρος, αφού η ηγεσία του ελέγχει την παγκόσμια οικονομία και επηρεάζει, μέσω αυτής, τις κυβερνήσεις πλείστων ισχυρών χωρών της γης, μεταξύ των οποίων πρωτίστως αυτή των ΗΠΑ και πολλών, αν όχι όλων, χωρών της ΕΕ. Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθούμε ότι ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας είναι στην ουσία υποχθόνιος πόλεμος κατά του Ισλάμ, το οποίο διαρκώς προκαλούν τόσο το Ισραήλ, με τη στάση του έναντι των Παλαιστινίων και του Λιβάνου, όσο και οι δυτικοί, με την προκλητικά μεροληπτική στάση τους υπέρ του Ισραήλ.
Το Ισραήλ είναι ήδη πυρηνική δύναμη και ουδείς κάνει αναφορά στο σημαντικό αυτό ζήτημα. Ο Εβραίος φυσικός Βανούνου, που συμμετείχε στο πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας του, τιμωρήθηκε με πολύχρονη φυλάκιση, με την κατηγορία γνωστοποίησης στρατιωτικής φύσεως μυστικών και σήμερα τελεί υπό περιορισμό. Βλέπουμε ότι σε κάθε λαό εμφανίζονται αξιόλογοι άνθρωποι, οι οποίοι, εν γνώσει των συνεπειών, προβαίνουν σε αποκαλύψεις με την ελπίδα να αποτραπούν δυσμενείς για τη διεθνή ειρήνη εξελίξεις. Μόλις πρόσφατα ο Κάρτερ, πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, τόλμησε να δηλώσει ότι το Ισραήλ είναι πυρηνική δύναμη. Το σιωνιστικό παρασκήνιο κινήθηκε ταχύτατα για να αμβλύνει τις επιπτώσεις εκ της καταγγελίας, παρ’ ότι ελάχιστοι ευαισθητοποιημένοι Αμερικανοί πολίτες θα πρόσεξαν τη δήλωση. Οι δύο υποψήφιοι για την προεδρία, Μακ Καίην και Ομπάμα, αισθάνθηκαν την ανάγκη να αποκηρύξουν τη συνάντηση του Κάρτερ με εκπροσώπους της Χαμάς, την οποία οι ΗΠΑ θεωρούν τρομοκρατική οργάνωση. Αμέσως μετά το περιοδικό ΤΙΜΕ στο τεύχος της 9ης Ιουνίου δημοσίευσε άρθρο δυσφημιστικό του Κάρτερ που κατέληγε με την προτροπή να μην ακολουθήσει την πολιτική του, όποιος και αν εκλεγεί πρόεδρος! Έτσι γνωρίζουν οι σιωνιστές να τιμωρούν, όποιον τολμά να εκφράζεται ελεύθερα!
Το Ισραήλ έχει περιχαρακώσει με το νέο τείχος του αίσχους τους Παλαιστινίους στη δυτική όχθη του Ιορδάνη και στη λωρίδα της Γάζας. Η ταλαιπωρία τους, κατά τις μετακινήσεις, είναι αφάνταστη. Ακόμη και το έργο των ανθρωπιστικών οργανώσεων καθίσταται δυσχερές, λόγω των γραφειοκρατικών και άλλων εμποδίων που προβάλλουν οι αρμόδιοι του κράτους του Ισραήλ. Οι Παλαιστίνιοι ανατίναξαν τμήμα του τείχους της Γάζας, αλλά το γεγονός πέρασε απαρατήρητο. Όταν Αμερικανίδα εθελόντρια έγινε λιώμα κάτω από τις ερπύστριες ισραηλινού άρματος, οι ΗΠΑ τήρησαν σιγήν ιχθύος. Ο βραβευμένος με το Nobel ειρήνης Νοτιοαφρικανός επίσκοπος Ντέσμον Τούτου συνάντησε πρόσφατα μεγάλες δυσκολίες να επισκεφθεί τους Παλαιστινίους, ως εκπρόσωπος του ΟΗΕ, και ουδείς ασχολήθηκε με το θέμα.
Το Ισραήλ στο παρελθόν προέβη σε αεροπορική επιδρομή, προκειμένου να καταστρέψει με βομβαρδισμό τον υπό κατασκευή πυρηνικό σταθμό του Ιράκ. Ουδεμία καταγγελία έγινε τότε για την απρόκλητη επίθεση. Οι πρόσφατες εισβολές στο Αφγανιστάν και Ιράκ, χωρίς την έγκριση του ΟΗΕ, ήσαν απόλυτα εναρμονισμένες με τον στόχο του ελέγχου των μουσουλμανικών χωρών από τη Δύση. Βέβαια ήσαν παράλληλα εναρμονισμένες με τα οικονομικά συμφέροντα των πολυεθνικών του πετρελαίου, οι οποίες, όπως ανακοινώθηκε, πρόκειται σύντομα να αρχίσουν να διαχειρίζονται την παραγωγή πετρελαίου στο Ιράκ, το απελευθερωμένο από τον «τύραννο» Σαντάμ, το «ανεξάρτητο προτεκτοράτο»! Απομένει βέβαια το μεγάλο αγκάθι, για Σιωνιστές και Δυτικούς, το Ιράν. Οι υπερφίαλες ανακοινώσεις των ΗΠΑ, προ τριετίας, για εισβολή απέδειξαν ότι το λιοντάρι μερικές φορές βρυχάται για να τρομάξει, ακόμη και όταν είναι πληγωμένο. Στο διάστημα που μεσολάβησε επιβεβαιώθηκε ότι οι ΗΠΑ διαρκώς εξασθενίζουν. Στο Αφγανιστάν το ΝΑΤΟ έχασε σημαντικό έδαφος και οι Ταλιμπάν ξανάγιναν κύριοι σε μεγάλη έκταση της χώρας. Οι Ευρωπαίοι εταίροι των ΗΠΑ φαίνονται απρόθυμοι να αποστείλουν και άλλα στρατεύματα εκεί. Μάλιστα τολμούν, όπως πρόσφατα στο Βουκουρέστι, να αρνούνται την αποδοχή της στρατιωτικής πολιτικής των ΗΠΑ στα πλαίσια του ΝΑΤΟ. Μήπως κάποιοι αξιωματούχοι των ΗΠΑ αρχίζουν να κατανοούν, ότι η υποταγή στα σιωνιστικά σχέδια θα έχει, μακροπρόθεσμα, ολέθριες συνέπειες για την Υπερδύναμη; Μήπως το Ισραήλ συναισθάνεται το ενδεχόμενο αλλαγής, αργά ή γρήγορα, της αμερικανικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή και σπεύδει να σύρει τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ στην τελευταία και πλέον σημαντική επιχείρηση, αυτή κατά του Ιράν; Αλλά θα τολμήσουν οι ΗΠΑ και, υπό βαθειά παρακμή, ΕΕ να ανοίξουν άλλο μέτωπο; ΄Η μήπως το Ισραήλ έχει την αυτοπεποίθηση, ότι θα τα καταφέρει και πάλι μόνο του (Αν και μόνο του δεν τα κατάφερε ποτέ). Θα είναι ο νέος στόχος τόσο ευπρόσβλητος, όπως οι άλλοι του παρελθόντος, ή θα αποτελέσει την έναρξη αλυσιδωτής αντίδρασης με τρομακτικές συνέπειες για τη στάση των μουσουλμανικών χωρών απέναντι στη Δύση;
Μπροστά σ’ αυτήν την προοπτική, με κακοφορμισμένα όλα τα εθνικά μας θέματα (Κύπρος, ελληνοτουρκικά, Μακεδονία) και με εμφανή τη διάλυση του Κράτους σε πλείστους όσους τομείς, τί θέλαμε εμείς την κοινή άσκηση με το Ισραήλ. Μήπως είμαστε τόσο μακριά, ώστε, όταν εκραγεί το ισλαμικό ηφαίστειο, να μην καλυφθούμε από τη λάβα του; Μήπως ήρθε η ώρα να γραφτούμε στα κατάστιχα των εχθρών του Ισλάμ; Ο λαός βέβαια δεν επιθυμεί, εκ παραδόσεως, τέτοια στάση της χώρας μας. Δυστυχώς όμως οι κυβερνώντες μας έχουν συνηθίσει στον ενδοτισμό. Ας αναλάβουμε ο καθένας τις ευθύνες του.
“ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ”
