Ελλάδα άλλοτε χώρα δοξασμένη και τώρα υπερχρεωμένη

Η Ελλάδα που κάποτε ήταν στις δόξες της, κατάντησε να ζητιανεύει την επαιτεία των Ευρωπαίων, οι οποίοι εκμηδένισαν κάθε ίχνος αξιοπρέπειας και νοημοσύνης στον απλό πολίτη, με τις ευλογίες των δικών μας εντολοδόχων, οι οποίοι δεν έχουνε κατανοήσει ή εθελοτυφλούνε μπροστά στο μέγεθος της οικονομικής καταστροφής, που οι ίδιοι επέφεραν στην οικονομία. Καταστρώνουνε μεγαλεπήβολα σχέδια για ύφεση και ανάπτυξη, στερώντας από τον απλό άνθρωπο το κεκτημένο δικαίωμα για μια αξιοπρεπή ζωή, θεωρώντας τον ως τον μοναδικό υπαίτιο της οικονομικής κατάστασης, αφού μόνον αυτός πληρώνει την νύμφη, ενώ οι πραγματικά υπόλογοι βρίσκονται στο απυρόβλητο και ξέρουνε πολύ κλά οι ιθύνοντες ποιοι ακριβώς είναι αυτοί. Μας πουλάνε ψεύτικες ελπίδες και όνειρα, κρατώντας τον απλό άνθρωπο, στον φόβο και την ανασφάλεια για το τι του ξημερώνει, αφού του έχουνε καταρρακώσει την ψυχολογία υπό την απειλή μιας συνεχούς χρεωκοπίας και τον βάζουνε συνεχώς να πληρώνει τα σπασμένα, δίχως να γνωρίζει τελικά γιατί πληρώνει και ποιους πληρώνει. Συνεχώς ξεφυτρώνουνε από το πουθενά φόροι και χαράτσια, μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, επιπρόσθετα από τις κρατήσεις για λογαριασμό τρίτων, περικοπές σε δαπάνες για την υγεία και την παιδεία, τα οποία είναι αγαθά κοινής ωφέλειας και όχι προνόμια των ολίγων, αυξήσεις σε αγαθά πρώτης ανάγκης(ρεύμα, νερό, θέρμανση), τα οποία επιβαρύνεται οικονομικά ο απλός άνθρωπος, που τελικά αδυνατεί να εξασφαλίσει ούτε και τα προς το ζην.
Ο παραλογισμός της πολιτικής σε όλο το μεγαλείο του. Αλήθεια δεν μπορούνε να συνειδητοποιήσουν ότι με αυτά τα οικονομικά δεδομένα, δεν είναι σε θέση να ανταπεξέρθει, οικονομικά, πλέον ο άνθρωπος, αφού τελικά δεν δουλεύει για να ζήσει αλλά για να πληρώνει μεσάζοντες και τοκογλύφους, που κάποτε θα σταματήσει να πληρώνει, για τι απλά δεν θα έχει άλλο να δώσει. Γιατί και οι Τράπεζες δεν ακολουθούνε τα οικονομικά δεδομένα και να κατεβάσουνε τα επιτόκια, ώστε να ελαφρυνθεί και ο κάθε πελάτης, που τελικά είναι το θύμα της όλης κατάστασης και να φορολογηθούνε και αυτές όπως όλοι; Από την μια κόβουνε μισθούς και συντάξεις και από την άλλη παραμένει το Φ.Π.Α 23%, πράγμα που έχει νεκρώσει την αγορά και έχει βάλει λουκέτο σε χιλιάδες μαγαζιά, τα οποία αδυνατούνε να πληρώσουνε τους φόρους και τα ενοίκια τους, αφού πλέον δεν έχουνε κέρδος. Δεν έχουνε καταλάβει ότι το να κόβεις μισθούς και συντάξεις, που τελικά είναι και το πιο εύκολο, αφαιρείς ένα σημαντικό έσοδο από την αγορά, το οποίο ένα τμήμα πήγαινε και στο κράτος. Τελικά είναι ένας φαύλος κύκλος, γιατί δεν αρκεί μόνον το κόψιμο για να διορθωθεί η κατάσταση, αλλά και μια στρατηγική ανάπτυξης , που θα βασίζεται όχι στους δανειστές μας και ταυτόχρονα δήμιους μας, αλλά σε εμάς τους ίδιους, δίνοντας ώθηση στην αγορά και όχι κλείνοντας επιχειρήσεις, οι οποίες δίνανε ψωμί και σε άλλους ανθρώπους. Αλήθεια είναι πολυτέλεια να έχεις ένα σπίτι, το οποίο απόκτησες με οικονομία και να φορολογείσαι για αυτό, ενώ κάποιοι άλλοι να ζούνε σαν Κροίσοι και να μην πληρώνουνε μία, γιατί έχουνε τον τρόπο τους; Δεν είναι παράλογο να ζητάνε αποδείξεις σε έναν άνεργο, για να αποφύγει το πρόστιμο, αφού από την στιγμή που τον διώξανε από την δουλειά, δεν έχει την οικονομική ευχέρεια να κάνει αγορές; Συνεχώς καλούμαστε να πληρώνουμε στο κράτος, είτε άμεσα είτε έμμεσα και σε τελική ανάλυση το χρέος μεγαλώνει. Αλήθεια οι θυσίες που μας επέβαλαν, σε τι ωφελούνε, όταν πλέον δεν υπάρχει
Σελίδα 2
μέλλον, αφού ουσιαστικά ο άνθρωπος για αυτούς είναι ένα αναλώσιμο είδος; Για το δημοσιονομικό έλλειμμα δεν ευθύνεται μόνο ο δημόσιος τομέας, στον οποίο κάποιοι ασυνείδητοι έκαναν παρανομίες και ατασθαλίες, αλλά και αυτοί που τόσα χρόνια έχουνε κυβερνήσει αυτό τον τόπο και που τελικά φάγανε όλο το μέλι και μας άφησαν το βάζο. Γιατί όπως πολύ σοφά λέει και ο λαός το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι και οι πρώτοι που θα έπρεπε να δώσουνε το καλό παράδειγμα είναι οι εκπρόσωποι του λαού, που τους εμπιστεύτηκε. Ο κακός συνδικαλισμός και η απουσία ελέγχου σε συνάρτηση με την ελαστικότητα των νόμων που κάποιοι επιτήδειοι τους παράβλεπαν ή τους προσπερνούσαν, έφεραν την χώρα μας σε αυτό το χάλι και που ακόμα συνεχίζει. Τελικά φαίνεται ότι τόσα χρόνια, από την μεταπολίτευση και μετά, γινότανε ο κλέψας του κλέψαντος, όπως βγαίνουνε τώρα στο φως, για τα οποία κανείς δεν έχει λογοδοτήσει μέχρι σήμερα και για τα οποία τελικά, προσπαθούνε να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, κλέβοντας με τρόπο δεξιοτεχνικό και ευρηματικό και αυτά τα λίγα που δίνουνε στον απλό άνθρωπο. Ο οποίος κάποια στιγμή δεν θα είναι σε θέση να πληρώνει, γιατί με 600 και 700 Ευρώ, δεν μπορεί να δίνει συνεχώς φόρους, χαράτσια, θέρμανση, λογαριασμούς και ενοίκια σε κάποιες περιπτώσεις, αγορά φαρμάκων και κατά συνέπεια δεν εξασφαλίζεται η βιωσιμότητα του. Αλήθεια εσείς που έχετε καταδικάσει αυτό τον πολύπαθο λαό σε αυτή την μιζέρια και την κατάντια, στερώντας του το χαμόγελο και την αισιοδοξία, θα θέλατε να είστε στην θέση του; Που είναι η κόκκινη γραμμή σε αυτή την κατρακύλα; Αλήθεια εδώ ταιριάζει να πούμε Ελλάς το μεγαλείο σου. Γιατί όπως πολύ σοφά λέει και ο λαός τον πεινασμένο, ο χορτάτος δεν τον σκέφτεται. Μιλάνε για υψηλόμισθους και χαμηλόμισθους, αλλά τελικά οι υψηλόμισθοι παραμείνανε υψηλόμισθοι και οι χαμηλόμισθοι γίνανε ακόμα πιο χαμηλόμισθοι, αφού και αγαθά κοινής ωφέλειας αναγκάζεται να τα πληρώνει ο ίδιος, αν βέβαια έχει ακόμα αυτή την δυνατότητα.
Τελικά κοντεύουμε να πάθουμε οι ίδιοι κρίση, εξαιτίας κάποιων που προσπαθούνε να επωφεληθούνε της κρίσης. Κατάντησε η Ελλάδα η χώρα των γερόντων και των συνταξιούχων, αφού δεν υπάρχει κίνητρο για την νεολαία να παραμείνει και να δραστηριοποιηθεί στην χώρα του, που τελικά δεν του εξασφαλίζει το βασικό αγαθό, που είναι η εργασία, για να ζήσει. Ακόμα και αυτοί αδυνατούνε να αντεπεξέρθουνε σε αυτή την οικονομική δικτατορία. Για ποια ανάπτυξη μιλάμε όταν η ανάπτυξη μοιάζει με βραδυκίνητο καράβι, που παραμένει μόνο στα όμορφα λόγια και στο επίπεδο του λαϊκισμού, αφού η φορολόγηση στην Ελλάδα εξαφάνισε κάθε μεσαία επιχείρηση και έκλεισε ακόμα και το μικρομάγαζο της γειτονιάς. Το χρήμα είναι αλυσίδα και όταν το κόβεις από κάποιους, το στερείς και από κάποιους άλλους. Αν απαιτούνε από τον άνθρωπο να ζήσει με το λεγόμενο βασικό της τάξης των 700 Ευρώ, τότε και το κράτος να του παρέχει την θέρμανση του, την υγεία του, την παιδεία του, την κατοικία του, την βιωσιμότητά του σε τελική ανάλυση και όχι από αυτά, να απαιτεί και εισφορές, παίρνοντας και τον τελευταίο οβολό του, ακόμα και για αυτά τα οποία έχει πληρωμένα. Μιλάμε για ένα ποσοστό ανεργίας το τελευταίο διάστημα, που θα πρέπει να βάλει σε σκέψεις όλους μας, γιατί η ανεργία φέρνει και κοινωνική επανάσταση και αποδιοργανώνει τον κοινωνικό ιστό. Εξάλλου η δουλειά είναι δικαίωμα και δεν είναι προνόμιο και θα πρέπει ο άνθρωπος να απολαμβάνει τους κόπους του και όχι κάποιοι να τους καρπώνονται για όφελος τους, οδηγώντας τον στην πλήρη εξαθλίωση και στην απαισιοδοξία. Το να παράγεις έργο, φέρνει και έσοδο, το να σκοτώνεις
Σελίδα 3
το έργο, φέρνει στασιμότητα. Βέβαια ούτε και οι απολύσεις που απαιτούν οι Ευρωπαίοι , είναι ωφέλιμο, γιατί το να πετάς κάποιους ανθρώπους στο δρόμο, αφού πρώτα τους εκμεταλλεύτηκες είναι ανήθικο και δημιουργείς επικίνδυνες καταστάσεις.
Αν θέλουμε, να δούμε, την Ελλάδα μας στην παλιά της κατάσταση και τους ανθρώπους της χαρούμενους και αισιόδοξους, εσείς που διαφεντεύετε τις τύχες τους, διορθώστε τα κακώς κείμενα επί της ουσίας και όχι με κορώνες και υποκρισία. Μην στερείται από τον απλό άνθρωπο την αξιοπρέπεια του και την νοημοσύνη του, γιατί το να του πετάτε ψίχουλα και ορισμένοι να τρώνε ακόμα και τώρα με χρυσά κουτάλια είναι άτιμο και ανθελληνικό. Πουλήσατε μια χώρα, δίχως να ρωτήσετε τον Ελληνικό λαό, αν θέλει να συναινέσει σε αυτό το παζάρι και από πάνω του βάζετε την ταφόπλακα, αφού του δίνετε ελάχιστα και αυτά με το μαρτύριο της σταγόνας και απαιτείται περισσότερα οικονομικά οφέλη. Η ζωή είναι για όλους και το να σκοτώνεις την ελπίδα είναι και αυτό ένα έγκλημα, γιατί έτσι την αφαιρείς.
Με εκτίμηση
Ιορδάνης Καμπουρίδης
Θεσσαλονίκη 02 Αυγ. 2012