Ποντιακά νανουρίσματα, το γλυκό άγγιγμα της αγάπης, το πρωτοφίλημα της μάνας στην ψυχή του παιδιού .
Κι όμως αυτό το καλημέρα της ζωής , που είναι για όλους μας το πρώτο τραγούδι, που ακούσαμε στη ζωή μας, το έχουμε περιφρονήσει και αγνοήσει όσο κανένα τραγούδι στον κόσμο.
Σήμερα οι νέες μωρομάνες αυτές, οι λίγες δυστυχώς μητέρες, που έχουν την ευτυχία να νιώσουν τη χαρά της μητρότητας, δε γνωρίζουν κανένα νανούρισμα να σιγοτραγουδήσουν στα μωράκια τους και τα κοιμίζουν με μουσική από μαγνητόφωνα και C.D.
Τελευταία μάλιστα εφαρμόζουν τη μέθοδο της τηλευπνηλίας.
Κρεμούν δηλαδή πάνω από την κούνια του βρέφους ένα ipad και απόκοιμιέται το μωρό βλέποντας από το youtube τηλεοπτικά έργα.
Το παιδικό νανούρισμα, η ευτυχία και η χαρά της ζωής, η αίσθηση αγαλλίασης και ασφάλειας στη μητρική αγκαλιά έπαψε πια να υπάρχει.
Η δική μας γενιά είχε την προνομία να νιώσει και να αισθανθεί
το παιδικό νανούρισμα, που σαν βάλσαμο μας ηρεμούσε και μας κοίμιζε.
Αυτά τα ποιητικά μαγευτικά λόγια, βγαλμένα μέσα από την αγάπη της παγκόσμιας μάνας θα πρέπει να τα μάθουν οι νέες μάνες και να τα τραγουδούν στα παιδιά τους.
Στο παρακάτω ποντιακό νανούρισμα η μάνα εκφράζεται με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο:
Μην κλαις πουλί μ΄ μην κλαις αρνί μ΄
κι εφτάς κ΄ εμέν και κλαίγω
σαν κλαις εσύ κλαίγω κ’ εγώ
κλαίει κι ο κόσμος όλον.
Πιστεύω πως ο άνθρωπος πάνω στη γη έχει την ανάγκη ,όπως όλα τα ζώα, από την στοργή και τη φυσική επικοινωνία με τους ήχους, τις μυρωδιές και τ’ ακούσματα της μάνας. Ο εκσυγχρονισμός δεν θα πρέπει να αφανίσει τις μύχιες ψυχικές ανάγκες έκφρασης από τη ζωή μας.
Παραθέτω για το σκοπό αυτό ένα χαρακτηριστικό ποντιακό νανούρισμα:
Ποντιακό Νανούρισμα
Κοιμέθ’ αρνί μ’, κοιμέθ πουλί μ’,
κι έπαρ’ τ’ αυγής τον ύπνον,
εσύ ακόμαν θα τρανύ’ντς,
είσαι πολλά μικρίκον.
Μικρό μου, χαίδεμένο μου,
μικρόν λαλασεμένον,
ας ‘ς σην εγάπην το πολλά
οξουκά εγώ ‘κ’ εβγαίνω.
Μικρόν, μικρόν, μικρίτσικον,
μικρόν μαργαριτάριν,
εσύ είσαι ο πόθος ι μ’,
εσύ είσαι το διάρι μ’.
Μικρόν αρνίν, μικρόν πουλίν,
μικρόν ας ση φωλέαν,
τα μαύρα τ’ ομματόπα σου,
είν άμον την ελαίαν..
Επωδός
Νάνι, νάνι, το μικρόν τ’ αρνίν ,
πώς κοιμάται απές ‘ς σο κουνίν,
νάνι, νάνι, το μικρόν τ’ αρνίν
ατό πότε θα τρανύν..
