Αρχική > Αρθρογραφία > 24 χρόνια χωρίς το Μάνο Χατζιδάκι, τον άνθρωπο που μέσα από το ταλέντο του έγινε αθάνατος και έκανε τον κόσμο πλουσιότερο – Γράφει ο Γιώργος Τριανταφύλλου

24 χρόνια χωρίς το Μάνο Χατζιδάκι, τον άνθρωπο που μέσα από το ταλέντο του έγινε αθάνατος και έκανε τον κόσμο πλουσιότερο – Γράφει ο Γιώργος Τριανταφύλλου

Κοινοποιήστε το άρθρο...Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print

 Ο Μάνος Χατζιδάκις ως γνωστόν είναι ένας εκ των δύο μεγαλύτερων συνθετών της  χώρας μας. Δεν στέκει κανείς να πιστεύει πως επειδή ο άνθρωπος αυτός δεν είναι στη ζωή έχει πεθάνει, καταφέρνει μέχρι και σήμερα να μένει αξέχαστος και ζωντανός μέσω των διαχρονικών με βαθύ νόημα και βαθιά ουσία μελωδιών του τις οποίες  χάρισε σε εμάς όσο έζησε. Οι περισσότεροι Έλληνες μεγάλοι και μικροί, οι οποίοι έχουμε και δεν έχουμε γνωρίσει στην καλλιτεχνική ακμή του τον Μάνο Χατζιδάκι αναπολούμε τα έργα του και με μεγάλο θαυμασμό για αυτόν μας  προκαλείται ένα συναίσθημα αγάπης για τη πατρίδα μας το οποίο μας κάνει ακόμα πιο περήφανους για αυτήν.

Ο Μάνος Χατζιδάκις ήταν ένας ρομαντικός και βαθιά συναισθηματικός άνθρωπος, ήταν μια αγνή προσωπικότητα, αξίζει να ακολουθήσει κανείς το πρότυπο του, εγώ ακούγοντας τα υπέροχα έργα του αλλάζω συνεχώς σαν άνθρωπος με αποτέλεσμα να γίνομαι πιο ανθρώπινος και πιο ευαίσθητος  καθώς τα νοήματα που περνάει ο Μάνος μέσα από τη μουσική του αγγίζουν τον κάθε ένα τον οποίο απολαμβάνει τις μελωδίες του, όλα τα τραγούδια του περνάνε υποσυνείδητα νοήματα για την αγάπη για τον συνάνθρωπο, για το πώς θα κάνουμε καλύτερα τον κόσμο τον οποίο ζούμε και πολλές φορές δίνουν και μηνύματα ελπίδας, πολλές μελωδίες του μπορεί να θεωρούνται μελαγχολικές αλλά περνούν πάντα ευχάριστα η και θετικά μηνύματα.

Δυστυχώς από γενεά σε γενεά η τέχνη παρακμάζει και αντί να σωθεί γίνεται χειρότερη, οι νέοι του σήμερα ακούνε συνεχώς τραγούδια με πτωχό λεξιλόγιο και βωμολοχίες τα οποία περνούνε μηνύματα μίσους και απαισιοδοξίας, πολλοί συνάνθρωποι μας ακούνε ραπ, ακούνε τα λεγόμενα καψουροτράγουδα, το μόνο που καταφέρνουν ακούγοντας αυτά είναι να θυμούνται ξανά και ξανά πόσο μίζερος , κακός και απλός είναι ο κόσμος εκεί έξω, να θυμούνται πάντα την ασχήμια και την προσπάθεια για επιβίωση σε αντίθεση με το Μάνο Χατζιδάκι που με τη μουσική του χρωμάτιζε τη φαντασία του κάθε ανθρώπου, πολλά λαικά που δίνουν μηνύματα ελπίδας και επισημαίνουν τον πλούτο που έχει αυτός ο κόσμος και μένει ανεκμετάλλευτος , τα παραμυθένια του αυτά ορχηστρικά τραγούδια που τα ακούς κλείνεις τα μάτια σου και νιώθεις πως ταξιδεύεις σε ένα κόσμο χωρίς σκοτούρες και πολλά χρώματα με ζωντάνια και αγάπη, η μουσική του δεν σου δίνει όμως μόνο προσωρινά θετικά αποτελέσματα , καλλιεργεί θετικά και με πολύ φαντασία και αγάπη τον τρόπο σκέψης σου.  Για αυτό ο κόσμος αυτός πάει από το κακό στο χειρότερο, γιατί δεν κοιτάμε να βάλουμε χρώμα στη ζωή τους, λίγο ρομαντισμό και λίγη ευαισθησία, κοιτάμε μόνο πως θα επιβιώσουμε και πως θα φανούμε για να γίνουμε αρεστοί στους άλλους.

Όπως όλοι ξέρουμε ο Μάνος Χατζιδάκις έχει βραβευτεί με όσκαρ πρωτότυπης μουσικής με το κομμάτι Τα παιδιά του Πειραιά για την ταινία Ποτέ την Κυριακή γεννήθηκε το 1925 και έζησε μόλις 68 χρόνια τα οποία αυτά συντέλεσαν θετικά στη σύγχρονη Ελληνική κοινωνία  στη μουσική και στο κινηματογράφο της,  Θεωρείται ο πρώτος που συνέδεσε με το έργο του, θεωρητικό και συνθετικό, τη λόγια μουσική με τη λαϊκή μουσική παράδοση. Πολλά από τα εκατοντάδες έργα του αναγνωρίζονται σήμερα ως κλασικά. Ήταν ένας άνθρωπος που είχε κάνει πολλές παρεμβάσεις στον βίο και στη πολιτική της χώρας μας, οι θεωρίες του , τα λόγια του και οι θέσεις του θεωρούνται σωστά και λόγια ενός πολύ ευφυή ανθρώπου.

 

Κοινοποιήστε το άρθρο...Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print
Στείλε μας Φωτογραφίες, Μηνύματα και Καταγγελίες στο ptolemeos@e-ptolemeos.gr
kotzampasis

Συντάκτης: Γιώργος Τριανταφύλλου