Αρχική > Στήλες > PTOLEMEOS_MEDIA_LAB > Ομαλή συνύπαρξη ανθρώπου – αρκούδας – Του Δημήτρη Τσίμπλινα

Ομαλή συνύπαρξη ανθρώπου – αρκούδας – Του Δημήτρη Τσίμπλινα

Κοινοποιήστε το άρθρο... Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Καθημερινά ακούμε περιστατικά με αρκούδες στην ευρύτερη περιοχή. Αρκούδα έφαγε ένα πρόβατο, κατέστρεψε ένα μποστάνι, έσπασε δέκα κερασιές ή έτρωγε καλαμπόκια. Πολλές, επίσης, είναι οι απρόσμενες συναντήσεις του ανθρώπου με αυτό το επιβλητικό ζώο. Τι πραγματικά συμβαίνει; Υπάρχει πρόβλημα και αν ναι, μπορεί να δοθεί κάποια λύση;
Από επίσημα στοιχεία πριν 6 χρόνια ο πληθυσμός της αρκούδας στην Ελλάδα ήταν 420 άτομα (minimum). Αν υποθέσουμε ότι το 1/3 είναι θηλυκές, αυτό σημαίνει ότι κάθε χρόνο περίπου οι 150 γεννάνε και με βάση τις μαρτυρίες πως οι περισσότερες έχουν από 2 ή 3 μικρά, τότε μιλάμε για ένα πολύ μεγάλο νούμερο. Επίσης, αν λάβουμε υπόψη πως ο βιότοπος της αρκούδας περιορίζεται σε 15 νομούς και όχι σε όλη την επικράτεια, τότε επιδεινώνεται το πρόβλημα.
Από την άλλη, κάποιες Μ.Κ.Ο ισχυρίζονται πως ο πληθυσμός της καφέ αρκούδας είναι διαχειρίσιμος και δεν υπάρχει σοβαρό πρόβλημα. Όμως, η σημερινή κατάσταση τις διαψεύδει. Συνιστούν στους πολίτες να τοποθετήσουν ηλεκτροφόρες περιφράξεις στις καλλιέργειες τους. Είναι, όμως, αυτό εφικτό σε μία μεγάλη έκταση, όταν στα 7στρέμματα το κόστος είναι 700 ευρώ; Ο ΕΛΓΑ αποζημιώνει μόνο όταν η ζημιά είναι μεγαλύτερη των 200 ευρώ. Δηλαδή, αν σου φάει μια προβατίνα δεν παίρνεις τίποτα. Τέλος, στα οπωροφόρα δέντρα σπάει κλαδιά και κορμούς με αποτέλεσμα να χαθεί η παραγωγή τους για τα επόμενα χρόνια.
Είναι αναγκαίο να γίνει μία καλύτερη αποτύπωση του πληθυσμού, για να ξέρουμε που πραγματικά βρισκόμαστε, αν και η υφιστάμενη κατάσταση κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Οι τρόποι διαχείρισης ενός πληθυσμού είναι τρεις:
• μετακίνηση -μετατόπιση του πληθυσμού (αλήθεια ποιος θέλει αρκούδες στον τόπο του;)
• στείρωση των αρσενικών, μία μέθοδος αρκετά δαπανηρή διότι απαιτεί εκπαιδευμένο προσωπικό και υλικοτεχνική υποδομή και
• θανάτωση (η πιο οδυνηρή μέθοδος).
Απλώς αναφέρω πως σε προηγμένες χώρες, όπως ο Καναδάς, που είχαν έξαρση του φαινομένου σε αρκούδες γκρίζλι, αποφασίστηκε με νόμο η θανάτωση μέρος του πληθυσμού (όχι όμως σε μικρά και σε θηλυκά με τα μικρά τους). Βέβαια εκεί σε αντίθεση με μας γνώριζαν με ακρίβεια τον πληθυσμό καθώς και πόσα άτομα αρκούδων γκρίζλι μπορούν να επιβιώσουν χωρίς προβλήματα στις εκτάσεις τους.
Όπως σημειώνει ο διευθυντής της περιβαλλοντικής οργάνωσης «Καλλιστώ», Σπύρος Ψαρούδας: «Αρμονική συνύπαρξη του ανθρώπου με την καφέ αρκούδα δεν μπορεί να υπάρξει, έτσι ορίζει η φύση. Μπορεί όμως η συνύπαρξη να είναι ομαλή, αν λάβουμε ορισμένα μέτρα, ώστε και ο άνθρωπος να μη νιώθει ανυπεράσπιστος και η αρκούδα να μην απειλείται».

Κοινοποιήστε το άρθρο... Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someonePrint this page
Στείλε μας Φωτογραφίες, Μηνύματα και Καταγγελίες στο ptolemeos@e-ptolemeos.gr

Συντάκτης: e-ptolemeos team