Συμβαίνει τώρα
Αρχική > Στήλες > Καφέ Ρωμανία > Επελέστεν η Κορώνα- του Παναγιώτη Μωυσιάδη

Επελέστεν η Κορώνα- του Παναγιώτη Μωυσιάδη

Μοίρασε το άρθρο...Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email






Αγαπητές φίλες και φίλοι , σ’ όλες τις δύσκολες στιγμές  η λαϊκή  σοφία επιστράτευε  τα βαθύτερα νοήματα  προκειμένου να  εξευμενίσει το επώδυνο επιστρατεύοντας το αμίμητο ποντιακό χιούμορ. Μ’ αυτόν τον τρόπο η λαϊκή εμπειρία και γνώση   εξοβέλιζε το αναπάντεχο, το απρόσμενο.                                                                                                                                 Η  κορώνα ή  κουρούνα  συμβόλιζε τη συμφορά, το θάνατο γι αυτό ήταν αποδιοπομπαία,            σε αντίθεση με την καρακάξα, που εξέφραζε  το ευτυχές το καλότυχο.                                                                                             Η σκέψη όλων μας αυτές τις δύσκολες στιγμές ανατρέχει στους συνανθρώπους μας, που αδημονούν  για ένα αίσιο τέλος αυτής της πανδημίας..                                                                             Λέγεται, πως η πνευματική απελευθέρωση του ανθρώπου από συμπλέγματα και ενοχές εκφράζεται  σε λαούς με ανώτερο πολιτισμό μέσα από τον αυτοσαρκασμό και την αποδοχή   των ενοχικών  συμπεριφορών,  που επιδεικνύει…                                                                                   Διαχρονικά η λαϊκή  ξεσκονίστρα (καταμάγια) αυτών των ενοχών υπήρξε το λαϊκό άσμα….                                                                                    Στον ποντιακό πολιτισμό οι γονείς φέρουν το βάρος της ανατροφής των παιδιών .                                      Ο καταστρεπτικός υιός της κορώνας  εμπεριέχει τους δυσοίωνους λαϊκούς συμβολισμούς..                                                                                                                       Με ταπεινότητα  και αγάπη σας εκφράζω τις μύχιες σκέψεις μου..

 

Επελέστεν η Κορώνα

 

Επελέστεν η Κορώνα,

κλώσκεται και κορωνέυ’

‘ς σα δρανία ‘ς σα δεντρόπα,

΄όθεν πάει,  εκέσ’  γονεύ’.

 

Κι αρ’ η τσούνα  εγαστρώθεν

κ’ εν εποίκεν παραγιόν

θα γαμεί  όλεν τον κόσμον

τη γαχπές ο παλαλόν..!

 

Κ’ εν ατός ο κορωνίτζον

όλεν βέξον κι όλεν βέξον,

πώς  εξέβεν χανταβάρτς

τη κοσμί ο  πουρπουλάντς ;

 

Άλλο απέσ’  κι ταγιανίζω,

έσπασεν η ψή μ’ ταχά.

νε γαμώπιστε  υιέ,

τ’ αμαρτίας ισ’ πολλά..

 

Ας σον κόσμον  επιδέβαμ’,

‘γρέθανε  οι μαχαλέτ’,

καφενεία και ταβέρνας

έχασαν’ το περεκέτ’..

 

Κι ας σο ΄΄Face Book ΄΄ οι φίλοι

σκάλωσαν και τραγωδούν,

άλλ’ εγένταν λυριτζήδες

κι άλλ’ το χειλιάυρ’  φυσούν.

 

Οι γαρήδες  επεντρόπ’σαν,

τάουνταν κι άλλο πολλά

‘κι νουνίζνε ’ οι αντρούδες

‘θέκαν κα’ την καϊπανάν ..

 

Παίρω  έναν τυφεκόπον,

βάλω κ’ έναν κουρσουμόπον,

σύρω και ταρταγανίζω,

τη μανίτσαν ατ’ βρουλίζω.

 

Κ’ εν’ ατός ο Κορωνέας

σ’κούται, φεύ αφορισμένος.

άλλο ‘κι σιτών κι απλούται

ατός ο σουλτουρεμένος….

 

Κι αρ’ αείκον έν’ ο κόσμον…

τα πουλία  τη Θεού,

ας σον ιόν  ‘κι παθάν’νε

ατά ζουν με τη μετρού…!!!

Μοίρασε το άρθρο...Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email

Στείλε μας Φωτογραφίες, Μηνύματα και Καταγγελίες στο [email protected]
kotzampasis

Συντάκτης: Παναγιώτης Μωϋσιάδης