Αρχική > Αρθρογραφία > Χαμηλά τη μπάλα, σεμνά και ταπεινά – Χρονογράφημα του Μάξιμου Κωνσταντινίδη

Χαμηλά τη μπάλα, σεμνά και ταπεινά – Χρονογράφημα του Μάξιμου Κωνσταντινίδη

Κοινοποιήστε το άρθρο...Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print

-Άσε με Κάκκο, άσε με. Εκνευρίστηκα τωρα. Μ” ανέβηκε η πίεση μ” ανέβηκε!

– Ε καλά βρε Χάμπο, κατάλαβα. Στη δίνει άμα κάποιοι περηφανεύονται.

-Μου τη δίνει και με διαολίζει, όταν κάποιοι, που δεν είν” και τίποτα σπουδαίοι, περιαυτολογούν και λένε αυτοί για τον εαυτό τους ο,τι προλαβαίνουν. Κάνουν μισό και λεν χίλια.

-Χάμπο….κι εμένα μου τη δίνει αυτό.

-Ξεφτίλιδες! Άμα έχεις κάτι καλό, άσε να το πει κανένας αλλος. Μη γίνεσαι προπέτης!

-Μάνα Χάμπο. «Προπέτης» τι είναι;

-Προπέτης Κάκκο, είν” αυτός που μ” ανεβάζει την πίεση. Που μιλάει απερίσκεπτα. Ο ανούνηγος που λέμε ποντιακά!

-Μπράβο Χάμπο. Στα δάχτυλα τα παίζεις τα ελληνικά.

-Έ χωρίς να είμαι προπέτης, ήμουν καλός στο σχολείο στα Αρχαία.

-Έκθεση ήσουν καλός Χάμπο;

-Τώρα που κάναμε και τον πρόλογο δυσκολεύομαι να σου απαντήσω, γιατί θα φανώ κι εγώ πως περιαυτολογώ. Αλλά ήμουν καλός.

-Δηλαδή, πόσο καλός Χάμπο;

-Θα σε δώσω ένα παράδειγμα Κάκκο, που δείχνει, πόσο καλός ήμουν, πόσο ο συγχωρεμένος ο φιλόλογος μας δούλευε και μας μάθαινε. Πόσο πρόσεχε για το ήθος μας, για να μη γίνουμε ντενεκέδες και ξεφτίλιδες. Αυτός κι αν δεν άντεχε τους αλλαζονικούς.

-Για πε βρε Χάμπο.

-Λοιπόν Κάκκο, τότε γράφαμε μια φορά την εβδομάδα έκθεση.

-Ναι, θυμάμαι Χάμπο. Εγώ ζοριζόμουν να γράψω κάτι της προκοπής.

-Κάκκο, σίγουρα ήσουν καλύτερος απ” ότι λες.

-Κολοκύθια!

-Τέλος πάντων. Πάμε παρακάτω. Ο φιλόλογος μας ο Καλάφας έπαιρνε τις εκθέσεις, τις διόρθωνε και στο επόμενο μάθημα των νέων, μας διάβαζε την καλύτερη έκθεση της τάξης.

-Μπράβο συστήματα!

-Ναι Κάκκο. Και μας έβαζε να συζητάμε για τις εκθέσεις που μας διάβαζε να κάνουμε σχόλια γύρω από διάφορα  θέματα της καλύτερης έκθεσης. Μπορούσε, μάλιστα, να απαντήσει ακόμα και ο ίδιος που την είχε γράψει, αρκεί να μην αποκαλυπτόταν το ποιος είχε γράψει την καλύτερη έκθεση. Μας έλεγε πως η ταπεινότητα είν” μεγάλη αρετή και πως θα τιμωρούσε παραδειγματικά την αλαζονεία.

-Έτσι λοιπόν, μία μέρα διαβάζει την καλύτερη έκθεση της τάξης. Βρε μια χαρά Κάκκο. Ο Καλάφας διάβαζε τη δική μου. Η έκθεση μου ήταν η καλύτερη!

-Σώπα βρε θηρίο. Και με λες έγραφα καλά και κουραφέξαλα. Ο καλύτερος ήσουν για βρε Χάμπο.

-Εκεινη τη φορά Κάκκο. Τέλως πάντων. Τελειώνει ο Καλάφας την ανάγνωση και ρωτάει την τάξη: «Έχουμε κάποιο σχόλιο»;

-Και βρέθηκαν κάποιοι να πουν κάτι; Απ” τη ζήλεια τους θα “ταν Χάμπο…

-Μπορεί Κάκκο. Τι μ” ήρθε και σηκώνω χέρι ν” απαντήσω.

-Είδες δικαίωμα όμως είπες!

-Είχα. Αλλά έκανα ένα τραγικό λάθος. Εγωιστικό. Είπα, θυμάμαι: «Σ” αυτό το σημείο ήθελα να πω»….και δεν πρόλαβα να αποτελειώσω την πρόταση κατεβαίνει ο Καλάφας απ” την έδρα και μου δίνει ένα χαστούκι! Μα ένα χαστούκι.

-Μάνα – μάνα. Τότε βέβαια έπεφτε ξύλο!

-Έπεφτε. Δε λέω. Και με λέει: «Νομίζω πως ο συμμαθητής μου σ” αυτό το σημείο…Κατάλαβες Χαράλαμπε. Την αλλαζονεία εγώ την τιμωρω παραδειγματικά. Ταπεινότητα Χαράλαμπε. Χρειάζετε σεμνότητα και ταπεινότητα»!

-Χαστούκι Χάμπο!

-Ακόμα με τσούζει Κάκκο. Με τσούζει που είχε δίκιο. Φιγούρα έκανα Κάκκο. Φιγούρα έκανα!

Κοινοποιήστε το άρθρο...Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print
Στείλε μας Φωτογραφίες, Μηνύματα και Καταγγελίες στο ptolemeos@e-ptolemeos.gr
kotzampasis

Συντάκτης: e-ptolemeos team