Αρχική > Στήλες > Καφέ Ρωμανία > Οι πολιτικοί μουν και τ’ ουράδια τουν… Του Μωυσιάδη Παναγιώτη

Οι πολιτικοί μουν και τ’ ουράδια τουν… Του Μωυσιάδη Παναγιώτη

Κοινοποιήστε το άρθρο...Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print

romania-300x207

Άριστη δημοκρατία είναι εκείνη, που δεν έχει ούτε πάρα πολύ πλούσιους, ούτε πάρα πολύ φτωχούς πολίτες. Θαλής ο Μιλήσιος, 643-548 π.Χ, Ίων φιλόσοφος

Τοι πολιτικούς αγγεύω
πάντα για καλόν,
να εξέρ’νε, ‘κι κοιμάται
κούπα ο λαόν.

Παπανδρέου ο Γιωρίκας
άτσαπα ντο έχ ;
Φτύζ’ ατόν ολόγιον έθνος
κι ατος λέει, πως βρέχ’!

Κι ο Καραμανλής, ο Κώστης,
έντονε λωλός,
ας σ’ αμαρτίας, ντ’ εφορτώθεν,
εγέντονε κοτός.

Για τον Βενιζέλον είπαν:
αχά! ο αρχηγός!
Κι ατός επέμ’νεν μανάχος
άμον παραγιός.

Για τον Τσίπραν πα κάτ’ λένε:
΄΄ έν αριστερός ΄΄
Θα κρεμίζ’ ‘μας σ’ έναν τόπον,
όθεν ‘κ’ εν Θεός.

Έβγωσεν κ’ έναν ΄΄ποτάμ’ ι΄΄
‘ς σην Αθήναν ‘κές.
Να φουρκίζ’ ατς και γλυτών’νε,
εκεί ζωήν ‘κ’ έχ’!

Κάποτε έσανε κι άλλα
κόμματα πολλά!
Ατώρα εσυμποδιάαν
κ’ εν ερρούξαν κά’..
Κάποτε κι ο Παπαδάκης
εράευεν λεφτά,
ατώρα εγέντον πόζος
σύρ’ την αραπάν…!

Και ν ατός ο Πρετεντέρης,
τη γαϊδέρ’ ο γιόν,
εθαρρεί είμες κοσάρας
κι ατός αλεπόν..

Κι ο Αφτιάς αχπαραμένον
πάντα σκούται απάν’.
Όντες κόφτνε τα συντάξεις
χορεύ το ομάλ’.

Και ο Λυριτσής εφτάει ‘μας
τον αριστερόν!
‘ς σ’ Αλαφούζονος την πόρταν
εύρεν ημερκόν..

Ήλεμ, ήλεμ’, Καμπουράκης
εφτάει, πως θυμών’!
Για τα λίστας ‘δεν ‘κι λέει
κλείσκεται, τουλών’.

Κι ο Μητρόπουλον Αλέξης,
τρανός μαρξιστής,
ας σην πείναν το ζωνάρ ν ατ’
άλλο ‘κ’ έχ τρυπίν!!

Όλια τουν σαράντα χρόνια
τ’ εξουσίας ουράδ’,
ατώρα λέν, πώς ‘κ’ εξέραμ’
εγένταν παζλαμά. !
Με τ’ αοίκα και τ’ αοίκα
έρθαμ’ ούς αδά,
τ’ άσκεμα τα μαραφέτια
είν πολλά σουμά…

Τα συντάξεις πα θα ίνταν
άμον το βρακίν,
ντο φορεί η Αλαμουντίνη
κι ατό ‘κ’ έν πελίν.

Τα παιδία σκούνταν, φεύνε
‘ς σα ξένα ‘ς σα μακρά.
Εκές αραεύν’ ελπίδαν
κι ολίγον χαράν!

Άτσα πότε θα εβγαίνουμ’
ας σην φυλακήν;
Πώς θα λύνουμε τα χέρια;
Σπιχτόν το σκοινίν.

Πώς θ’ εβγάλουμ’ ας ση γούλαν
ατό το δουκάλ’;
για να παίρουμε ανάσμαν
κι ολίγον χαράν…

Λεξιλόγιο: αγγεύω = αναφέρω, κοτός= ανόητος, εσυμποδιάαν= σκόνταψαν, πόζος= μαυρισμένος από ντροπή, ανάσμαν= ανάσα

Κοινοποιήστε το άρθρο...Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print
Στείλε μας Φωτογραφίες, Μηνύματα και Καταγγελίες στο ptolemeos@e-ptolemeos.gr
kotzampasis

Συντάκτης: Παναγιώτης Μωϋσιάδης